Samanyolu Gökadamızdaki büyük kütleli yıldızlar, göz kamaştırıcı hayatlar sürer. Dev kozmik bulutların içinden çökerken nükleer fırınları tutuşur ve çekirdeklerinde ağır elementler üretirler. Birkaç milyon yıl sonra da bu zenginleşmiş madde, yıldızlararası uzaya şiddetle savrulur; böylece yıldız oluşumu yeniden başlayabilir. Cassiopeia A olarak bilinen genişleyen enkaz bulutu, yıldız yaşam döngüsünün bu son evresine iyi bir örnektir. Bu süpernova kalıntısını oluşturan patlamanın ışığı, yaklaşık 350 yıl önce ilk kez Dünya gökyüzünde görülmüş olmalıydı; o ışığın bize ulaşması ise yaklaşık 11.000 yıl sürdü. Chandra X-ışını Gözlemevi ve Hubble Uzay Teleskobu verilerinden üretilen bu sahte renkli görüntü (X-ışını ve optik görüntü verilerinin bileşimi), kalıntı içindeki hâlâ sıcak ipliksi yapıları ve düğümleri gösteriyor. Cassiopeia A’nın tahmini uzaklığında, yaklaşık 30 ışık yılı genişliğe yayılıyor. Belirli elementlerden gelen yüksek enerjili X-ışını ışıması, gökadamızın yıldız malzemesinin geri dönüşümünü astronomların incelemesine yardımcı olmak için renklendirilmiş: silikon kırmızı, kükürt sarı, kalsiyum yeşil ve demir mor. Hâlâ genişlemeyi sürdüren dış patlama dalgası ise mavi tonlarda görülüyor. Merkeze yakın parlak nokta, son derece yoğun, çökmüş büyük kütleli yıldız çekirdeğinin geride bıraktığı bir nötron yıldızı.