Tozdan oluşan bir Karanlık Nehir, sanki Gökadamızın Merkezinden akıp geliyor; sonra da fotojenik gökyüzü harikalarıyla dolu bir yıldız tarlasına yayılıp gölleniyor. Sağa doğru kaydırınca bu nesnelerin çoğu ortaya çıkıyor; aralarında (bulabilecek misiniz?) parlak turuncu yıldız Antares, mavi gözlü bir Atbaşı bulutsusu, beyaz küresel yıldız kümesi M4, parlak mavi yıldız sistemi Rho Ophiuchi, koyu kahverengi Pipo bulutsusu, kırmızı Lagün bulutsusu, kırmızı ve mavi Trifid bulutsusu, kırmızı Kedi Patisi Bulutsusu ve çok renkli ama hâlâ son derece önemli Gökada merkezimiz var. Bu geniş görüş, gece gökyüzünün yaklaşık 50 derecelik bir bölümünü olağanüstü ayrıntıyla yakalıyor. Bu alan, dolunayın görünen boyutunun 100 katı kadar. Görüntü, Okçu (Sagittarius) takımyıldızından başlayıp Yılancıya (Ophiuchus) ve oradan da Akrepe (Scorpius) uzanan takımyıldızları kapsıyor. Karanlık Nehir’in kendisi, Antares’e bağlı kahverengi toz şeridi olarak seçilebiliyor ve yaklaşık 100 ışık yılı boyunca uzanıyor. Karanlık Nehir’in toz şeridi bize yalnızca yaklaşık 500 ışık yılı uzaklıkta olduğundan, gerçekte çok daha uzakta bulunan Gökada Merkezine uzanan bir köprü gibi sadece görünür. O merkez ise aslında yaklaşık 25.000 ışık yılı daha ötede yer alır.