1564 doğumlu Galileo, Güneş Sistemi’ni incelemek için teleskop kullandı. 1610’da Satürn’ün halkaları karşısında ilk kez hayranlığa kapılan kişi oldu. Aradan neredeyse 400 yıl geçmesine rağmen, Satürn’ün görkemli halkaları hâlâ gökyüzünün en çarpıcı astronomi manzaralarından birini sunuyor. diğer gaz devlerinin halkalarıyla kıyaslandığında olağanüstü parlak görünen Satürn’ün halka sistemi yaklaşık 250.000 kilometre genişliğinde; buna karşılık bazı yerlerde kalınlığı yalnızca birkaç onlarca metre. Günümüz astronomları, halkaların belki de sadece yüz milyon yıl kadar genç olduğunu düşünüyor. Toz biriktirip Satürn’ün uydularıyla dinamik etkileşimlere giren halkalar, zamanla kararıp gaz devine doğru sarkabilir; önümüzdeki birkaç yüz milyon yıl içinde ışıltısını yitirebilir. Galileo’dan bu yana astronomlar, sırlarını çözmek için bu büyüleyici halkaları büyük bir dikkatle inceleyip duruyor. 31 Aralık 2003’te Satürn, sonraki 29 yılın en yakın Dünya geçişini yaptı; aradaki mesafe yalnızca 1.200.000.000 kilometreydi. Dünya üzerindeki teleskoplar için önümüzdeki aylarda da iştah kabartan bir hedef olmayı sürdürecek.