Her önemli fikir için -tabii kendi boyutlarında bu geçerli olmalıdır. İçimizden sadece gelip geçiyorsa, yok hükmünde demektir. Ona yinelenen, sık sık tezahür eden, içten bir dikkat gösterilmesi gerekir; kendi başına yaşayacak hale gelmeden, bir organizasyon merkezi olmadan önce onu bırakmaktan kaçınılmalıdır. Onu bilinçte uzun süre korumalı ve sık sık geri dönülmelidir: Böylelikle fikirlerin ortaklaşması adı verilen o gizemli mıknatıslama gücüyle üretken düşünceleri ve güçlü duyguları kendine çekmesini ve onları bünyesine katmasını sağlayacak canlılığı kazancaktır.