:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F22d93b2b-24a1-4ef7-8ab1-6c84f2adb941.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F32fc7fef-d2a9-4a94-85ec-295e1d1fd335.jpeg){kind=small}
Mars'ın kimin keşfettiğine yönelik bir çıkarımda bulunmak pek mümkün görünmemektedir. Çünkü bu gezegen hem çıplak gözle gözlemlenebilmekte hem de kayıtlı belgeler 4000 yıl kadar eskiye gitmektedir. Ancak Mars'ı teleskopla gözlemleyen ilk kişi, 1610'da Galileo Galilei'dir.
Tarih boyunca birçok medeniyette merak konusu olmuş olan mars,
Antik Yunan’da astronomiyi daha çok bilimsel ve felsefî olarak araştırıp haritalandırarak gökcisimlerini tanrıları ile bağdaştırmışlardır. Antik Yunan bilimcilerinden; Batlamyus, Eratosthenes, Agrippa, Timoharis, Euktemon, Thales, Aglaonike, Aristarkus, Meton, Çandarlılı Autolikos, Eudoksos, Geminus, Hephaestio, Hipsikles gibi birçok Yunan Astronomlar tarafından gözlemlenmiştir.
Mezopotamya tarihinde astoronomi gözlemlemeleri ilk olarak Sümerler ve Akadlar ile karşımıza çıkmaktadır. Daha sonraları ayrı bir astronomi tarihiyle ele alınan Babil Astronomisi ile devam etmiştir. Bu uygarlıkların astoronomiye olan ilgileri evrenin ideal doğasıyla ilgilenen sistemlerini ve felsefelerini incelemişler gezegen sistemleriyle bir mantık kurmaya çalışmışlardır.
Antik Mısır tarihinde astronomi oldukça yaygındı. Gerek Dini inanışlarında ve ritüellerinde gezegenleri takip etmişler, gerek takvimlerinde ve astrolojilerinde yine gökyüzünden ilham almışlardır. Bu vesile ile çıplak gözle gözlemlene bilen gezegenleri keşfederek izlemişlerdir.
Zamanın ilerlemesi ile, İbn Yunus, Ali bin Rıdvan ve Takiyüddin gibi Mısır coğrafyasında pek çok alimler ortaya çıkmıştır.
Antik Mısır’da olduğu gibi astronomi alanındaki çalışmalar, Antik İnka ve Maya uygarlıklarında da görülmektedir.
Antik Çin ve Hindistan ile diğer Asya uygarlıklarında da astoronmiye oldukça önem vermişlerdir. İmparatorlar gökleri haritalandırmak ve olayları kaydetmek için doğrudan dönemin astronomlarını bu görev için görevlendirmiştir. Temel amaçları dönemlerinde olan olayların zamanını olabildiğince doğru olarak kaydetmekti ve bunu büyük bir doğrulukla yapmayı başarmışlardır.
Kaynaklar
- M. Shuttleworth. Ancient Chinese Astronomy. (1 Ocak 2025). Alındığı Tarih: 28 Ağustos 2025. Alındığı Yer: EXPLORABLE | Arşiv Bağlantısı
- King, David A.; Cleempoel, Koenraad Van; Moreno, Roberto, et al. A Recently Discovered Sixteenth-Century Spanish Astrolabe. (1 Ocak 2002). Alındığı Tarih: 28 Ağustos 2025. Alındığı Yer: tandfonline doi: 10.1080/00033790110095813. | Arşiv Bağlantısı
- M. Clagett. Ancient Egyptian Science, Vol. Ii: Calendars, Clocks, And Astronomy, Memoirs, American Philosophical Society (Vol. 214) (Memoirs Of The American Philosophical Society). ISBN: 9780871692146.
- A. Aaboe. (2001). Episodes From The Early History Of Astronomy. ISBN: 9780387951362. Yayınevi: Springer Science & Business Media.
- J. L. E. Dreyer. (1953). A History Of Astronomy From Thales To Kepler (Dover Books On Astronomy). ISBN: 9780486600796.
- J. Evans. (1998). The History And Practice Of Ancient Astronomy. ISBN: 9780195095395.
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Flogo-50.png)