Bazı şeyler yavaş ilerler. Fark edilmeden, ilan edilmeden, kimseye anlatılmadan. Büyük kırılmalar gibi görünmezler bir sabah uyanıp her şeyin aynı olduğunu sanırsın. Ama değildir.
İnsan bazen bir noktadan sonra tartışmamaya başlar. Çünkü haklılığından vazgeçmiştir sanılır oysa yorgunluğunu seçmiştir. Her cümleyi kurabilecek gücü vardır ama artık her cümleyi kurmak istemez. Bu bir geri çekilme değil bir elemedir.
Zamanla bazı bağlar gevşer. Kopmaz dramatik bir an yaşanmaz. Sadece eskisi kadar tutulmaz. Mesafeler oluşur ama düşmanlık doğmaz. Hayat, kimlerin yanında yüksek sesle konuştuğunu değil, kimlerin yanında susabildiğini gösterir.
Bir yerde anlar insan, Her şeyi açıklamak zorunda değildir. Anlaşılmamak, her zaman bir kayıp değildir. Bazen kendini korumanın en sade halidir.
Ve fark edilmez belki ama asıl değişim tam da burada olur. Gürültüyle değil, sessiz bir karar anıyla.
Sonra biri sorar, neden eskisi gibi değilsin?
Düşünür ve sadece şunu söylersin;
-Bazı şeyleri bırakmam gerekti.
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F31d9e1a6-f43d-4a91-bc11-21d562b24b0f.jpg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2F2a923528-d4f8-43b5-be34-d6052512de76.jpeg){kind=small}
:sharpen(0.5,0.5,true)/profile%2Fc7e85c83-45db-431c-9b05-0d9fae10eaf8.jpeg){kind=small}
Evrim Ağacı
:sharpen(0.5,0.5,true)/evrimagaci.org%2Fpublic%2Fimages%2Flogo-50.png)