What Goes Up....

Robert Breer’ın What Goes Up... adlı çalışması, mümkün olduğunca çok ve farklı türde unsuru bir araya getirdiği "akla gelen her şeyi dahil etme" yaklaşımını sürdürür. Sanatının merkezinde bir dizi gerilim yer alır. Filmleri, canlandırmayı kusursuz yanılsamalar üretmek için kullanmak yerine sinemanın hem bir hareket yanılsaması hem de birbirini izleyen durağan kareler bütünü olan ikili doğasını gözler önüne serer. Eserlerinin nihai etkisi coşku vericidir: Breer; çeşitli ritmik örüntüleri, soyut ve fotoğraflanmış biçimleri, derinlik yanılsamalarıyla harmanlanmış düzlemselliği birleştirerek sıradan görme duyusuna canlılık kazandırır. Filmlerinden birini izledikten sonra bütün dünya ritimlerle, renklerle, biçimlerle ve dokularla dolup taşarak çok daha canlı görünebilir. Ne var ki Breer’ın filmlerinde başarısızlık, boşa çıkan hareketler ve gerçekleşemeyen arzular da sıklıkla işlenir. "Yukarı çıkan her şey mutlaka iner" deyişine gönderme yapan What Goes Up... başlığı ise sanatçının çocukluktaki uçma hayallerine (birçok filminde olduğu gibi burada da uçaklarla betimlenen) ve erkeklerde orgazm sonrasında yaşanan gevşemeye atıfta bulunur.