Nonostante (2025)

Bir adam, hastanedeki günlerini pek fazla endişe taşımadan, huzur içinde geçirmektedir. Bir süredir hastanededir ancak bu durum ona; her şeyden ve herkesten korunaklı, hiçbir sorumluluğun ya da sorunun olmadığı, yaşanabilecek en iyi hayat gibi görünmektedir. İçerisi ona çok iyi gelmektedir; bazı koğuş arkadaşları kendilerini kapana kısılmış hissetse de o, onların aksine kendini başka hiçbir yerde olamayacağı kadar özgür hissedebilmektedir. Aynı koğuşa yeni bir hastanın yatırılmasına dek bu kıymetli rutin sorunsuz bir şekilde devam eder. Yeni gelen hasta huzursuz ve öfkeli biridir; içinde bulunduğu durumu, bilhassa da yazılı olmayan kuralları asla kabullenmemektedir. Beklemeye hiç niyeti yoktur; oradan iyileşerek ya da daha da kötüleşerek ayrılmak istemektedir. Gerektiği gibi yaşamak ya da oraya düşenlerin başına geldiği gibi ölmek niyetindedir. Adam bu öfke seli karşısında neye uğradığını şaşırır; önce kendini savunmaya çalışır, ardından da akılalmaz bir şeyi kabullenir. Bu karşılaşma, insanın kalbiyle ve duygularıyla gerçekten yüzleşmeyi seçmesi hâlinde hiçbir telafinin mümkün olmadığını kabullenmesine yardımcı olacaktır.