Kara Şövalye (The Dark Knight)

Bence mükemmel bir film. Christopher yapımı olduğu anlaşılıyor. Filmdeki sadece heath ledger performansı için bile izlemeye değer. Adam jokeri o kadar iyi oynamış ki üzerine kimse daha iyi joker oynayamaz.

Christopher Nolan’ın başyapıtı The Dark Knight, sadece çizgi roman uyarlamalarının zirvesi değil, aynı zamanda insan doğası, kaotik düzen ve toplumsal psikoloji üzerine çekilmiş en derinlikli filmlerden biridir. Film, Gotham şehri üzerinden insan türünün kriz anlarında ahlaki pusulasını nasıl kaybettiğini ve kaosa karşı ne kadar kırılgan bir adaptasyon sergilediğini evrimsel ve sosyolojik bir gözle önümüze seriyor. Bu kaotik evrenin merkezinde ise sinema tarihinin en muazzam performanslarından biri duruyor: Heath Ledger’ın Joker’i. Ledger, rolü öyle bir boyuta taşımış ve o kadar inanılmaz oynamış ki, sinema dünyasına bundan daha iyi bir Joker’in bir daha geleceğini hiç zannetmiyorum. Joker, evrimsel süreçte toplumların inşa ettiği tüm kuralları ve "uygarlık" maskesini yırtıp atmaya çalışan, kaosu bir doğa kanunu gibi savunan saf bir nihilist. Karşısında ise adaleti ve düzeni temsil eden, benim de sinemada izlemekten en çok keyif aldığım ve açık ara en beğendiğim Batman olan Christian Bale’in canlandırdığı Bruce Wayne var. Bale’in Batman’e kazandırdığı o psikolojik derinlik ve insan tarafı ile Ledger’ın kaos simgesi Joker’i arasındaki o amansız diyalektik, filmin omurgasını oluşturuyor. Filmin bir diğer harika dinamiği ise Harvey Dent ve Rachel Dawes arasındaki ilişki. Harvey Dent'in "Gotham’ın Beyaz Prensi" olarak temsil ettiği o sarsılmaz umut ve Rachel ile arasındaki insani, sıcak bağ, Joker’in manipülasyonlarıyla bir anda trajik bir yıkıma dönüşüyor. Dent’in yaşadığı kayıp sonrası geçirdiği o psikolojik başkalaşım, insanın en ufak bir rastlantı veya trajediyle (Two Face'in yazı-tura kararlarında olduğu gibi) ahlaki değerlerinden nasıl sapabileceğini gösteren muazzam bir sosyopatoloji örneği. The Dark Knight, oyunculuklarından felsefi altyapısına, atmosferinden karakter dinamiklerine kadar kusursuz bir sinematik deneyim. Kendi türünün sınırlarını aşan bu zamansız başyapıta puanım tereddütsüz 10/10. Toplumsal düzenin ne kadar ince bir çizgi üzerinde durduğunu ve insan zihninin karanlık köşelerini keşfetmek isteyen herkes için bu film hala aşılamamış bir anıt niteliğinde.

Gerçekte birinin kafası atar da joker olmaya karar verseydi sanırım o kişi Heath Ledger olurdu. huzur içinde uyusun.

Batman sevenlerin en sevdiği film budur,Kesinlikle izlemelisiniz.Senaryo,Oyunculuk,Jenerik müziklerinin hans zimmerdan olması,Bunlarin hepsi filmin mükemmel olmasını sağlıyor.

Her şey mükemmeldi: Bence filmin ilk 1 saatini apayrı bir kategoriye almak gerekiyor; Harvey Dent' in davası, Reachel' ın ona olan güveni ve bunun arkasında yatan nedenler, 1. filmde de gördüğümüz Bruce Wayne' in iki farklı yaşamı, Joker' in doğuşu ve sorguya çekildiği sahne... Batman' in sınırlarını zorlamasını ve bir çıkmaza sokmasını anbean hissettiriyor. Kendi kuralları olan bir kahraman var, karşısında ne istediği belli olmayan bir haydut. Alfred' in anlattığı hikaye olmasa Joker kazanmış olacaktı, yine kazandı, ancak kayıplar verdi, karşısındakini daha iyi okuyabilirdi.

'' Ormanı yaktık.''