Diken diken yıldızlar ve ürkütücü görünümler bu derin kozmik gökyüzü manzarasında her yerde. Özenle kurgulanmış bu görüş alanı, Pegasus takımyıldızı yönünde gökyüzünde yaklaşık bir Dolunay büyüklüğünü kaplıyor. Elbette daha parlak yıldızlarda kırınım dikenleri görülüyor. Bu, yansıtmalı teleskoplarda içteki taşıyıcıların sık rastlanan bir etkisi; bu yıldızların tamamı da kendi Samanyolu gökadamızın içinde yer alıyor. Soluk ama her yana yayılmış yıldızlararası toz bulutları, galaktik düzlemin üzerinde süzülür ve Samanyolu’nun birleşik yıldız ışığını çok zayıf biçimde yansıtır. “Yüksek enlem sirrüsü” ya da “entegre akı bulutsuları” diye bilinen bu yapılar, moleküler bulutlarla ilişkilidir. Bu görüntüde, MBM 54 olarak kataloglanan dağınık bulut, bin ışık yılından daha yakın bir mesafede ve sahnenin büyük kısmını dolduruyor. Tozun içinde sanki dolanmış gibi görünen gökada ise yaklaşık 60 milyon ışık yılı uzaktaki çarpıcı sarmal gökada NGC 7497. Kadrajın merkezine yakın, neredeyse kenardan görülüyor. NGC 7497’nin kendi sarmal kolları ve toz şeritleri, Samanyolu’nun yıldız ve toz renklerini andırıyor.