İyi niyet ilkesi (İng: "principle of charity"), birinin ifadesini yorumlarken, o ifadenin mümkün olan en iyi yorumunun konuşmacının iletmek istediği yorum olduğunu varsaymanız gerektiğini belirten felsefi bir ilkedir. Buna göre, iyi niyet ilkesini uygulamak için, insanların argümanlarına makul ve rasyonel bir alternatif mevcutken, yanlışlar, mantık hataları veya mantıksızlıklar yüklememelisiniz.

Örneğin, bu ilkeye dayanarak, biri size biri mantıksal olarak doğru, diğeri yanlış olmak üzere iki şekilde yorumlanabilecek bir argüman sunarsa, makul olduğu sürece, mantıksal olarak sağlam olan yorumun, iletmek istedikleri yorum olduğunu varsaymalısınız.

Duygular, günlük hayatımızda önemli bir rol oynar. Her gün etrafımızda sayısız insanın duygularına ve bu duyguları yansıtma biçimlerine tanık oluruz. Hatta yöneldiğimiz aktivite ve hobileri dahi, bize vereceğini düşündüğümüz duygulara göre seçeriz.

Dünyadaki farklı dil ve kültürlere rağmen bazı temel duyguları ifade etme biçimimiz hemen hemen aynıdır. Örneğin mutluluk, korku, şaşkınlık gibi duyguların sebep olduğu mimiklerin evrensel olduğunu söyleyebiliriz. Bunun, henüz dilin gelişmediği dönemlerde insanın duygularını yansıtma arzusundan kaynaklandığı düşünülmektedir. Muhtemelen sözsel bir ifadenin olmadığı bir zamanda insanın çevresinde görüp şaşırdığı ya da korktuğu bir şeyi mimiklerinden başka ifade edebileceği daha iyi bir araç yoktu.

Süper emici polimerler, büyük hacimlerde su ve sulu çözeltileri emme ve tutma yeteneğine sahip malzemelerdir. Bu, onları bebek bezleri ve yetişkinler için inkontinans pedleri gibi su emici uygulamalarda, emici tıbbi pansumanlarda, menstrüasyon pedlerinde, tamponlarda ve kontrollü salım ortamında kullanım için ideal hale getirir.

İlk üretilen süper emiciler, kimyasal olarak modifiye edilmiş nişasta ve selüloz ile polivinil alkol (PVA), polietilen oksit (PEO) gibi tümü hidrofilik olan ve su için yüksek bir afiniteye sahip olan diğer polimerlerden yapılmıştır. Bu polimerler, kimyasal veya fiziksel olarak hafifçe çapraz bağlandıklarında suda şişebilir ama suda çözünmez hâle gelirler.

Alfa-gal Sendromu, memeli eti (özellikle de kırmızı et) tüketimi hâlinde, etin yenmesinden 3-8 saat sonra semptomları beliren bir alerjidir.^[1] Bu alerji, özellikle de Kuzey Amerika'da görülen ve Lone Star Kenesi olarak bilinen Amblyomma americanum ve Avustralya'da görülen ve felç kenesi olarak bilinen Ixodes holocyclus tarafından ısırılan insanlarda gelişir.^[2]

Alfa-gal Sendromu, ilk olarak 2002 yılında raporlanmış, resmî olaraksa ilk kez 2007 yılında tanımlanmıştır.^[3][4][5] Dolayısıyla tıp dünyasında hâlen oldukça az tanınan ve hakkında kısmen az miktarda araştırma bulunan bir sendromdur.^[6]

Arazinin başından beri sesini duyduğumuz orman alaca ağaçkakan, bir ağacın gövdesini yiyecek aramak için kakarken bu sefer kendini gösterdi. Orman alaca ağaçkakan ile bu arazide uzun süreli ilk temasımız oldu. Daha önce Zonguldak'ta gerçekleştirdiğimiz bir kuş gözlemi sırasında ormanda denk gelmiştik. Tabii bu sefer hem daha uzun gözlemleme fırsatımız oldu hem de daha çok fotoğraf karesi alabildik. Ağacın gövdesini hem gagasıyla kakıyor hem de kabuğunu soyuyordu. Bu şekilde ağaçları dolaşarak yoluna devam etti. Ardından araziye kısa bir süre daha devam ettik.

Orman alaca ağaçkakan sıklıkla alaca ağaçkakan ile birbirine karıştırılan bir türdür. Yanağının alt kısmında bulunan siyah kısım ile ensesinde bulunan siyah alan arasındaki siyah çizgi ile alaca ağaçkakandan ayırt edilebilir. Orman alaca ağaçkakanın dış görünüşünde 3 renk hakimiyeti vardır. Bunlar siyah, beyaz ve kırmızı renk tonlarıdır. Kırmızı renk ense ve kuyruk altı bölgesinde bulunmaktadır. Genç erkek bireylerin ensesinde kırmızı leke bulunurken dişi bireylerde bulunmaz. Orman alaca ağaçkakanların omzunda kıvrımlı, ince ve uzun beyaz lekeler bulunur. Siyah ve açık gri renkte gagaya sahiptir.