Şaşırıtcı düzeyde çeşitliliğe sahip çok sayıda ilişkiyi tanımlamak için "arkadaş" kelimesini kullanıyoruz. Birini "arkadaş" olarak adlandırmak, o kişiyi ne sıklıkta gördüğünüzle pek ilgili değildir; ama o kişiyi hayatınızda özel bir konuma yükselten bir yakınlık duygusu oluşturur.

Arkadaşlıkların, diğer ilişkilere kıyasla birçok yönden belirsiz sınırları vardır. Örneğin, iş arkadaşlarımızla olan ilişkimiz, işe alınmamızla başlar ve işten ayrılmamızla sona erer (tabii işten çıktıktan sonra arkadaşlığımıza devam etmiyorsak). Öte yandan akrabalarımız, doğduğumuz andan ölene kadar akrabamızdır.

Dolaylama (İng: "circumlocution"), genellikle muğlak, yanıltıcı olmak veya sorudan kaçmak amacıyla amacıyla bir şeyi gereğinden fazla kelime kullanarak söyleme eylemidir. Örneğin bir politikacı, sorulan bir soruya uzun ve muğlak bir yanıt vererek, soruya aslında cevap vermediğini fark etmeyi zorlaştırır.

İnsanlar çeşitli nedenlerle hem kasıtlı hem de kasıtsız olarak dolaylama eyleminde bulunurlar. Bu nedenle bu olguyu anlamak önemlidir. Makalemizde dolaylama hakkında daha fazla bilgi edinecek, insanların bunu neden kullandığını anlayacak ve yanlış kullanımlarına karşı neler yapabileceğinizi ve nasıl kaçınabileceğinizi öğreneceksiniz.

İlk kez İsveçli bir psikolog tarafından ileri sürülen ve daha sonra Malcolm Gladwell'in Outliers başlıklı kitabıyla meşhur olan "10.000 saat kuralı", olağanüstü bir hünerin geliştirilebilmesi için en az 10.000 saat pratik yapmak gerektirdiğini söyleyen bir kuraldır.

Gladwell'in meşhur ettiği bu kural, 1993 senesinde bir müzik okulunda okuyan kemanistlerin konu alındığı ve Psychological Review jurnalinde yayınlandıktan sonra büyük etki uyandıran bir araştırmaya dayanmaktadır.^[1][2] Orijinal çalışmanın bulguları basit ve ilgi çekiciydi: Elit olarak kabul edilen en iyi kemanistler, en çok pratik yapanlardı. Çalışmanın sonuçları elitlik statüsüne ulaşmak açısından en önemli kriterin pratik yapmak olduğunu ve pratiğin, genetik gibi doğuştan gelen kriterlerden veya karakterlerden daha önemli olduğunu vurguluyordu.

Önemsizlik kanunu olarak da bilinen bikeshedding, insanların küçük sorunları ele almak için görece büyük bir zaman, enerji ve diğer kaynakları harcadığı fenomenleri ifade eder.

Örneğin bikeshedding eyleminde bulunan bir şirket, küçük bir bisiklet kulübesinin (İng: "bikeshed") inşasını tartışmaya, ileri teknolojik bir tesisin inşasını tartışmaya kıyasla daha fazla zaman harcayabilir, zira bisiklet kulübesinin inşası bu şirketin daha kolay ele alabildiği ve anlayabildiği bir sorunu temsil etmektedir.

Brooks yasası, geciken bir yazılım projesine ek yazılımcı eklemenin işleri daha fazla geciktireceği gözlemine dayalı bir yasadır. Bu yasa geniş hatlarıyla takip edildiğinde birçok projeye ek kaynak (özellikle insan gücü) eklemenin faydasız ve hatta üretkenliği olumsuz yönde etkileyen bir yol olduğu ortaya çıkmaktadır.

Brooks yasası, kişisel ve kurumsal üretkenlik alanlarında birçok etkiye sahiptir ve bu sebeple kavranması önemlidir. Bu çerçevede makalemizde Brooks yasasını deteylarıyla öğrenecek ve pratikte nasıl ele alabileceğinizi göreceksiniz.