2022 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü evrimsel antropolog Svante Pääbo'ya verildi. Pääbo'nun en önemli bilimsel başarılarından biri, 40.000 yıllık kemiklerden DNA izole etmeyi başararak, insanın yaşamış en yakın kuzenleri olan (ama "modern insan" olmayan) Neandertallerin genomunu dizilemeyi başarmasıydı.

Bu genomun yayınlanması, Neandertal fosillerinin ilk kez 1856'da bir Alman taş ocağında bulunmasından bu yana paleontologların kafasını karıştıran soruların ilk defa genetik olarak araştırılmasını mümkün kıldı: Bu ilk insanlar, modern olanlarla nasıl bir ilişki içindeydi ve onları farklı kılan neydi? Max Planck Derneği Başkanı Martin Stratmann, Pääbo hakkında şöyle diyor:

Aşılara eklenen "adjuvan" isimli maddelerin, onların aksi takdirde olacağından daha da güçlü bir bağışıklık tepkisi yaratmasına yardımcı olup, vücudu patojenlerle savaşmaya daha iyi hazırlayabildiği zaten bilinmektedir. Bu konuda daha fazla bilgiyi buradaki yazımızdan alabilirsiniz.

Şimdi, ACS Infectious Diseases dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada araştırmacılar, deneysel bir COVID-19 aşısına verilen bağışıklık tepkisini güçlendirebilen bir madde keşfettiler.^[1] Bu maddeyle güçlendirilmiş COVID-19 aşılarının, farelerde bağışıklık tepkisini sıradan aşılara nazaran 25 kat güçlendirdiği tespit edildi.

Austin'deki Texas Üniversitesinden araştırmacıların yaptığı yeni bir çalışmaya göre sosyal medyada arkadaşlarla ve takipçilerle haber makaleleri paylaşmak, insanları makalelerin konuları hakkında aslında bildiklerinden daha fazlasını biliyorlarmış gibi hissetmeye itebiliyor.

Sosyal medya paylaşımcıları, daha önce okumamış ya da sadece başlığa göz atmış olasalar bile, paylaştıkları içerik hakkında oldukça bilgili olduklarına inanıyorlar. Paylaşım yapmak, özgüvende böyle bir artışın yaşanmasına yol açabiliyor; çünkü bir bilgiyi çevrimiçi paylaşarak paylaşımcılar, "uzman" kimliğine bürünüyorlar. Böyle yapmak, onların benlik algılarını şekillendiriyor ve paylaşımlarının onları gösterdiği gibi bilgili hissetmelerine yardımcı oluyor.

Önceden yapılmış çalışmalarda çok fazla ekran kullanımı, obezite ve psikolojik sorunlarla zaten ilişkilendirilmişti. Şimdi yeni bir çalışma, başka bir problemi daha tespit etti: Sirke sinekleri üzerinde yapılan çalışma, cihazlardan yayılan mavi ışığın temel hücresel işlevlerimizi etkileyebileceğini öne sürüyor. Frontiers in Aging dergisinde yayımlanan çalışmayı yürüten, Oregon State Üniversitesi Bütünleyici Biyoloji bölümü profesörü Dr. Jadwiga Giebultowicz şöyle açıklıyor: ^[1]

Oregon State Üniversitesindeki araştırmacılar, daha önce, ışığa maruz kalan sirke sineklerinin stres koruyucu genleri "aktive ettiğini" ve sürekli karanlıkta tutulanların daha uzun yaşadığını ortaya koymuştu. Giebultowicz şöyle açıklıyor:

Tetis Okyanusunun kapanması ve ardından Tibet platosunun oluşması, Dünya tarihindeki en önemli tektonik olaylarından bir tanesidir. Hint yarımadasının olağandışı bir hızla kuzeye doğru sürüklenip de Asya ile nasıl birleştiği ise; tektonik, iklim ve ekosistemlerdeki küresel değişimlerin çözümlenmesinde esas bir problem olarak süregelmektedir.

Tetis Okyanusunun çift taraflı dalması (İng: "double subduction"), bu anormal birleşme hızını yorumlamada yol gösterici model olarak karşımıza çıkıyor. Ancak daha önce ne Himalaya ne de komşu bölgelerden bu modeli destekleyecek sağlam bir kanıt tespit edilmedi.