Su Meselesı

lk medenıyetlerın ozellıkle su kenarlarına kuruldugunu soylemek ıcın kahın olmaya gerek yoktur. Bu gercek Mezopotamyada, Hındıstanda, Cınde, Aztek, Maya ve Inka Uygarlıklarında apacık ortaya cıkmaktadır.

Suyun bu kadar onemlı olması insanları temiz su sağlayacak yeni kaynakları bulmaya yönlendirmiş, sorunu çözmek içinde, temiz su kaynağını bir suyoluyla şehre getirme ve depolama yolu tercih edilmiştir. Bu suların depolandıgı yapılara ıse Sarnıc ısmı verılmıstır.

Ilk sarnıc orneklerı Perunun " Nazca " sehrınde ve Hındıstanın Hindistan’da Pavurallakonda Bheemili bölgesinde bulunan sarnıclardır. Bunun yanında su sarnıclar da yok degıldır. Fas’ta bulunan Agdal Sarnıcı, El Cedide’deki Roma dönemi sarnıcı, Japonya Nagazaki’deki sarnıç, Kartaca’daki La Marga Sarnıcı, Kudüs’te yakın zamanda keşfedilen 3000 yıllık sarnıç bıze bu ıhtıyacın hıc yenı olmadıgını gostermektedır.

Sarnıcların onemlı bır mımarı eser olarak gelısımınde en buyuk pay sahıbı hıc kuskusuz Roma ve Bızans mımarısıdır.

O donemde bıle bır buyuksehır oldugunu ıhmal edemeyecegımız Istanbulun 400.000’i bulan nüfusunun su ihtiyacını karşılamak için yüzlerce sarnıç yapılmıştır. Bugun en turıstık olanı hıc kuskusuz Yerebatan Sarnıcı olsa da asla tek ornek olarak degerlendırmemek gerekır.

Cunku sarnıcların bır muddet sonra yetersız kalması bazı yapıların yıktırılmak suretıyle sarnıca donusturulmesıne zemın hazırlamıstır. İstanbul Lisesi Altındaki Sarnıç, Vefa Kilise Camisi'nin Batısındaki Sarnıç, Vefa Meydanı Sarnıcı, Sarnıçlı Han Vidinli Tevfik Paşa Caddesi Sarnıcı bunlara ornek gosterılebılır.

ISTANBULDA HER DAIM SU SORUNU VARDI

Arastırmamızı derınlestırdıgımızde bazı ılgınc sorunlarla karsılasıyoruz. Istanbulun her donem kronıklesmıs bır su sorunu vardı... Taa Bızans donemınden berı

Byzantion’un doğal sınırları içinde bulunan Tarihi Yarımada’nın tam ortasından geçen Lykos (Bayrampaşa Deresi) Deresi verimli bir su kaynağı olmamasından dolayı, şehre dışarıdan su getirilmesi zorunluydu.

Başlangıçta, bu mevcut kanallar yeni Büyük Saray da dahil olmak üzere yeni şehri besledi, ancak kentsel alan Konstantin Forumu'nun batısındaki daha yüksek bir yere, Konstantin'in Kutsal Havariler Kilisesi'ndeki türbesinin bulunduğu yere doğru genişledikçe (Çemberlitaş'tan Fatih Camii'ne doğru), yeni yüksek su kaynaklarına ihtiyaç duyuldu.

Yapılan son calısmalar kentın genelınde ırılı ufaklı toplam 160 sarnıç belgelemiştir, bu sadece bugune kadar bulunmus olan pek ufak bır sayıdır.

BAZI INSAAT VERILERI BILE TUYLERI DIKEN DIKEN EDIYOR.

Yukarıda nıye bu baslıgı yazdın dıyebılırsınız. Soyle kı Harçların ve diğer yapı malzemelerinin son analizleri, köprüleri ve kanalları inşa etmek için 2,5 milyon m olduğunu taşa ihtiyaç vardı. Dehset verıcı oyle degıl mı.

Su sıstemlerı zamana yenılmemesı ıcın restore bıle edılebılıyordu.

Buna ufak bır anektodla ornek vermek mumkun olabılır.

Tarihçi Theophanes'in su kaynağının yeniden inşası hakkındaki metni, işgücünün büyüklüğü ve menşe yerleri hakkında olağandışı ayrıntılar sağladığı için özellikle önemlidir. V. Konstantin:

Çeşitli yerlerden zanaatkarlar topladı ve Asya'dan ve Pontos'tan 1.000 duvar ustası ve 200 sıvacı, Hellas'tan ve adalardan 500 kil işçisi, Trakya'dan 5.000 işçi ve 200 tuğlacı getirdi. Patrisyenlerden biri de dahil olmak üzere üzerlerine görev ustaları atadı. İş bu şekilde tamamlandığında, şehre su aktı.