Kendimizi dışında hissettiğimiz bir grubu, "bağnaz, tutucu, gelenekçi, ön yargılı, x'çi, gerçeklere gözlerini yuman, at gözlüğüyle bakan, NPC, terörist, entel dantel tayfa, pembe ***, 'onlar' şöyedir, 'onlar' böyledir" diye nitelerken çok keyif alıyoruz. Ya yanılıyorsak? Ya karşı tarafa söylediğimiz şeyler bizim de içinde bulunduğumuz bir durumsa? Ya karşı taraf aslında öyle değilse? Nasıl olur da yukarıda yazdıklarımı söyleyerek keyif almayı bırakırız? Nasıl olur da kendimizin yanıldığını anlayabiliriz? Böyle şeyler söyledikten sonra eğer fark edersek sistemli bir şekilde, bu yargımızı isptalamak/çürütmek adına ne yapabiliriz?

Yıldırımlar depolanabilir mi? Yıldırımın nereye düşeceği önceden bilinebilir mi? Ya da bunun günlük hayatta nasıl faydalı bir şeye dönüştürebiliriz?

Yıllardır herkesin farklı bir yorum yaptığı bu konu hakkında en iyi ve güvenilir bilgiyi siz verebilirsiniz

Kadınların erkek yöneticileriyle, hocalarıyla arasının daha iyi olduğunu, kadınlarla anlaşmakta zorlandığını düşünüyorum Erkekler iş hayatına kişisel görüşlerini karıştırmıyorlar. Daha çözümcül yaklaşıyorlar, pratikler. Kadınların daha dikkatli, yavaş, titiz olması başarılı olmalarını sağlasa da bence anlaşmayı zorlaştırıyor. Siz ne düşünüyorsunuz, başınıza gelen olayları örnek verebilir misiniz? Ve bunun sosyolojide ya da psikolojide yeri var mı?

Yıldızların hidrojeni füzyon yolu ile tüketerek enerji sağladığını demire kadar füzyon uyguladığını fakat demirden füzyon ile elde edilen enerjinin yetersiz geldiğini süper nova ile patladığını biliyorum. Evrende demirden ağır atomların sayısı hiç azımsanmayacak kadar fazla. Bu atomlar hangi şartlar altında nasıl oluştu ve evrene nasıl yayıldı?