Bilgi edinmeyi desteklemek amacıyla birden fazla yöntem kullanılır. Bu yöntemler, bilginin alanına göre değişiklik göstermektedir. Matematik alanında ise materyaller ve görselleştirmeler, bilginin aktarılması açısından önemli bir yere sahiptir. Örneğin Pisagor Teoremi'ni $a^2+b^2=c^2$ diye yazmak bir şeydir; aşağıdaki basit GIF ile bu "karelerin" neden birbirinin toplamına eşit olduğunu göstermek başka bir şeydir:

Görselleştirmenin iki işlevi vardır: Her şeyden önce görselleştirme, öğrencilerin bir yandan bilişlerini etkilerken, diğer yandan duygularına dokunur. Özellikle soyut olan bir alanı, yani matematiği görsel materyaller ile somutlaştırarak öğrenmeyi kolaylaştırmak mümkündür. Bununla birlikte renklendirme, öğrenme üzerinde daha baskın bir etki sağlamaktadır. Bazı araştırmalar, okuma-yazma öğrenmede dahi renkleri kullananların kullanmayanlara göre daha anlamlı bir kavrayış ortaya koyduklarını göstermiştir. Bunun yanı sıra matematik veya geometri alanında da benzer bir durum vardır. Yani renk kullanımının etkilerinin hem öğrencilerin hem de öğretmenlerin duygusal deneyimlerine yansıdığı bilimsel araştırmalar doğrulamıştır.

Körgörüş (İng: "blindsight"), beyinlerinde "striat korteks" olarak da bilinen birincil görsel korteksleri (V1) hasarlı olduğu için kortikal kör olan bireylerin, bilinçli olarak göremedikleri görsel uyaranlara istatistiki olarak anlamlı tepkiler verebilme yeteneğidir. Bir diğer deyişle körgörüşe sahip bireyler, tam kör olmalarına rağmen görsel alanlarındaki uyaranları göremeseler bile fark edebilirler.^[1] Bu terim, 1974 yılında Brain dergisinde yayınlanan bir makelelerinde Lawrence Weiskrantz ve ekip arkadaşları tarafından ileri sürülmüştür.^[2]

Bir gün küçük bir kız çocuğu ve dedesi, bir nöropsikoloğa geldi.^[3] Dede, yakın geçmişte bir inme geçirmişti ve görüş alanının merkezindeki ufacık bir nokta haricinde tamamen kör olmuştu. Bu yüzden, bir değnek olmadan yürüyemiyordu. Doktor, oturmasına yardımcı olduktan ve bazı testler yaptıktan sonra, bir noktada karşıya bakmasını ve gözleriyle kafasını hareket ettirmemesini istedi.

Stanislav Yevgrafovich Petrov (Rus: Станисла́в Евгра́фович Петро́в), 1983 yılında Sovyetler Birliği Hava Savunma Kuvvetleri'ndeki görevinde aldığı protokol-dışı doğru bir karar sayesinde Sovyetler Birliği'nin boş yere Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı nükleer saldırı yapmasını önlemiş yarbaydır. Bu kararı, aynı zamanda potansiyel olarak 3. Dünya Savaşı'nı veya nükleer bir yok oluşu önlemiştir.

Petrov, 7 Eylül 1939'da Vladivostok yakınlarında doğdu. Babası Yevgraf, II. Dünya Savaşı sırasında savaş uçağı uçurdu. Annesi hemşireydi.

Son zamanlarda yapılan bir analize göre aşırı sıcaklık, günümüzde büyük şehirlerde yaşayan insanları, ölümcül olabilecek sıcaklıklara, 1980'lerde yaşamış insanlardan 3 kat daha sık maruz bırakıyor. Bu artışın çoğunluğu Güney Asya, Afrika ve Orta Doğu'da görülüyor. İklim değişikliği bir etken olsa da sıcaklık stresi, gelişmekte olan bazı bölgelerdeki şehirlerde nüfus patlaması ve yoksulluk nedeniyle daha da kötüleşiyor.

Washington Eyalet Üniversitesi'nde sıcaklık dalgaları üzerine çalışan ve araştırmaya dahil olmayan iklim bilimci Deepti Singh'e göre bulgular, siyasilerin şehirleri ekstrem koşullara uygun hale getirmesi gerektiğini gösteriyor. Singh, şöyle diyor:

Her hücre bölünmesinden önce DNA kendini eşlemektedir. Bu eşleme her zaman kusursuz olmamaktadır. Bazen mutasyonlar gerçekleşebilir. Mutasyonların ezici çoğunun canlıya herhangi bir etkisi yoktur (bunlara "nötr mutasyon" denmektedir). Geri kalanların bir kısmı faydalı, diğerleri ise zararlı etkiye sahiptir (bunlara "ani etkili mutasyon" denmektedir). İşte bu zararlı mutasyonlar vakitlice düzeltilemezse, ya hücre apoptoza gider ya da kanser hücresine dönüşür. Çoğu DNA hasarı geçicidir; çünkü bu hatalar eşlenme sırasında hemen düzeltilirler. Bu yazımızda, bu düzeltmenin nasıl yapıldığına bakacağız.

Ancak öncesinde, DNA'da bu hataların/mutasyonların ilk etapta neden var olduğunu öğrenmekte fayda vardır.