Şizotipal kişilik bozukluğu (veya kısaca şizotipal bozukluk), zihinsel ve davranışsal bir bozukluktur. DSM sınıflandırması, bozukluğu özellikle düşünce bozukluğu, paranoya, karakteristik bir sosyal kaygı biçimi, derealizasyon, geçici psikoz ve geleneksel olmayan inançlarla karakterize bir kişilik bozukluğu olarak tanımlar. Şizotipal Kişilik Bozukluğu, "garip veya eksantrik" küme olarak da bilinen bir A kümesi kişilik bozukluğu olarak sınıflandırılır.

Şizotipal kişilik bozukluğu olan kişiler, öncelikle diğer insanların kendileri hakkında olumsuz düşünce ve görüşlere sahip oldukları inancı nedeniyle, diğer insanlarla sosyal bağlantı kurma ve sürdürme konusunda belirgin bir rahatsızlık hissederler. Tuhaf konuşma tarzları ve sosyal olarak beklenmedik giyim tarzları da karakteristiktir. Şizotipal insanlar konuşmalarda garip tepkiler verebilir, cevap vermeyebilir veya kendi kendine konuşabilir.

Dünya'dan yaklaşık 12.400 ışık yılı uzaklıkta, Akrep takımyıldızı içinde bulunan PSR B1620-26 b (veya resmî olmayan adlarıyla "Metuşelah" veya "Genesis Gezegeni"), bilinen en en yaşlı ötegezegendir. Gezegenin 12.7 milyar yaşında olduğu tahmin edilmektedir.

Metuşelah ismi resmî olarak tanınmasa da popüler bilim yayınlarında sıkça kullanılmaktadır. Metuşelah, İncil’de geçen en eski yaşayan insan olan Metuşelah'tan alınmaktadır.

Çoğu insan, ara sıra yalnız hissedebilir. Ancak orta yaşlılar ve üstü bireyler veya yoksulluk içinde yaşayanlar için yalnızlık zaman geçse bile ortadan kalkmayabilir.

Latin Amerikalılar üzerinde bir çalışmada, yaş ortalaması 63 olan 641 katılımcı ile pandemi süresince 18 ay boyunca telefon üzerinden görüşme yapıldı. UC San Francisco ve Northwestern Üniversitelerinden araştırmacılar, bu katılımcıların %16'sının kalıcı yalnızlıktan muzdarip olduğunu fark ettiler. Journal of the American Geriatrics Society dergisinde yayımlanan çalışmada araştırmacılar, ek olarak %22'lik kısmın başta yalnız olup sonradan adapte olduğunu belittiler.^[1]

Klasik koşullanma (veya tepkisel koşullanma), bilinçsiz veya otomatik olarak gerçekleşen bir öğrenme türüdür. Klasik koşullanma, doğal uyarıcılara verilen doğal bir tepkinin, yapay bir uyarıcı tarafından da uyarılır hale getirilmesini ifade eder. Rus fizyolog Ivan Pavlov tarafından keşfedildiği için Pavlovyen koşullanma olarak da bilinir. Davranışsal psikolojinin temelini oluşturduğu için genellikle psikoloji tarihindeki en önemli keşiflerden biri olarak kabul edilir.

Klasik koşullanmanın günümüzdeki en basit örneklerini reklamcılıkta görebiliriz. Örneğin, güzellik ürünleri satan firmalar, reklamlarında temiz ve pürüzsüz bir cilde sahip oyuncuları kullanır. Böylece reklamı izleyenler, ürünü "sağlıklı bir cilt" ile ilişkilendirir. Günlük hayatta klasik koşullanmanın bunun gibi birçok örneğini görmek mümkündür.

Yapılan bir araştırmaya göre; kısa bir fiziksel fonksiyon testine tabi tutulan 65 yaş üstü olan ve düşük fiziksel fonksiyona sahip bireylerde daha yüksek kalp krizi, kalp yetmezliği ve felç riski gözlemlendi. Araştırma, Amerikan Kalp Derneği'nin açık erişimli hakemli bir dergisi olan Journal of the American Hearth Association'da yayımlandı.^[1]

Araştırmada kullanılan Kısa Fiziksel Performans Bataryası (SPPB); yürüme, hız, bacak gücü ve dengeyi içeren bir tür fiziksel fonksiyon ölçümüdür. Bu araştırmada, fiziksel uygunluktan farklı olan fiziksel fonksiyon incelendi. John Hopkins Üniversitesinin Baltimore'daki Halk Sağlığı ve Tıp fakültelerinde sırasıyla epidemiyoloji ve kardiyoloji bölümlerinde doçent doktor ve çalışmanın kıdemli yazarı olan Kunihiro Matsushita şöyle söylüyor: