İçerikler - Sayfa 268

Bilim, insanlık tarihinin başlangıcından bu yana doğanın sırlarını çözme ve evrenin işleyişini anlama arzusu üzerine kuruludur. İlk dönemlerde basit bir merakla başlayan bu yolculuk, zamanla karmaşık ve uygulamalı bilim dallarının gelişimiyle evrimleşmiştir. Modern çağda, bilim artık sadece teorik bir arayış olmanın ötesine geçerek, insan hayatını doğrudan etkileyen, şekillendiren ve dönüştüren bir güce dönüşmüştür. Bu süreçte bilim, insan kültürünün ayrılmaz bir parçası haline gelmiş; etik değerler, doğrular ve yanlışlar ile kavramların uygulanabilirliği gibi unsurlarla iç içe geçmiştir.^[1]

Teoride mümkün olan bir fikrin pratikte her zaman işlevsel olmayabileceği, bilim dünyasının sıklıkla karşılaştığı bir paradokstur. Bir fikrin teorik açıdan kusursuz olması, gerçek dünyada aynı başarıyı garanti etmez. Bu sebeple, bilimsel keşiflerin ve teorilerin pratik uygulamalarının etik, sosyal ve çevresel faktörler göz önünde bulundurularak dikkatle incelenmesi gereklidir.^[2]

Duyusal işleme; duyularımız aracılığıyla bilgi alma, bu bilgileri yorumlama ve anlamlı bir yanıt organize etme yeteneğimizdir. Çoğu çocuk için bu süreç otomatiktir. Birinin bizimle konuştuğunu veya bir kuşun ötme sesini duyduğumuzda (işitsel uyaranlar), beynimiz bu bilgiyi konuşma veya bir hayvan sesi olarak yorumlar ve bilgiye uygun şekilde -örneğin, dinlemek için başımızı çeviririz- yanıt veririz. Birisi omzumuza dokunduğunda (dokunsal uyaran) dikkatimizi o kişiye çeviririz.

Bir otobüste veya trende ayakta dururken hareket etmeye başladığımızda (vestibüler uyaran), düşmemek için otomatik olarak ağırlığımızı değiştiririz. Duyusal İşleme Bozukluğu olan bireyler; duyusal girdileri doğru bir şekilde algılayamaz, düzenleyemez, yorumlayamaz ve/veya duyusal girdilere yanıt veremez. Duyusal İşleme Bozukluğu'nun semptomları hafiften şiddetliye kadar geniş bir spektrumda ortaya çıkar ve çeşitli davranışsal, motor ve sosyal semptomlarla kendini gösterir.

Nanoteknoloji geçtiğimiz yüzyıldan bu yana bilinen bir araştırma alanıdır. Nanoteknoloji, Nobel ödüllü Richard P. Feynman'ın 1959'da verdiği meşhur "There's Plenty of Room at the Bottom" konferansında tanıtılmıştır ve o günden itibaren nanoteknoloji alanında devrim niteliğinde çeşitli gelişmeler yaşanmaktadır.^[1]

Nanoteknoloji alanındaki son gelişmeler ile beraber; altın, gümüş, demir, bakır, kobalt, platin gibi farklı elementlerden çok sayıda nanoparçacık ve nano malzeme üretimi arttığını belirtmek mümkündür.^[2] Nanoparçacıklar (NP'ler), bir boyutu en az 100 nm'den küçük olan parçacık maddeleri içeren geniş bir malzeme sınıfıdır.^[3] Nanoparçacıkların eşsiz fizikokimyasal ve biyolojik özellikleri, onların çok çeşitli uygulama alanlarında kendilerine yer bulmasının önünü açmaktadır.^[4]

Ulusal Kasırga Merkezi, yarım yüzyılı aşkın bir süredir, kasırgaların maddi hasar potansiyelini ifade etmek için Saffir-Simpson Rüzgar Ölçeğini kullanmaktadır; bu sistem kasırgaları Kategori 1'den (119–153 km/sa) Kategori 5'e (250 km/sa'den daha yüksek hız) kadar değişen bir ölçekte sınıflandırmaktadır.

Ancak artan okyanus sıcaklıkları daha yoğun ve yıkıcı kasırgalara neden olduğundan Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuarı'ndan iklimbilimci Michael Wehner ve First Street Vakfı'ndan James Kossin, günümüzün oldukça ısınan ve ısınmaya devam eden ikliminde Kategori 5'in yeterli olup olmadığını inceledi. PNAS dergisinde yayınladıkları yeni çalışmada araştırmacılar Saffir-Simpson Rüzgar Ölçeğine 308 km/sa hızdan daha yüksek rüzgar hızına sahip fırtınaları kapsayacak varsayımsal bir Kategori 6 ekledi.^[1]

Aşılar ve popülasyonun büyük bir kısmının aşılaması toplumun sağlığı için hayati bir öneme sahiptir. Aşı karşıtı kampanyalar, aşılanma sürecini sekteye uğratarak halk sağlığını küresel olarak tehdit edebilir.

Mart 2020'den önce bile aşı tereddüdü, sosyal medyada gerçekmiş gibi lanse edilen hatalı bilgilerle doğrudan ilişkiliydi. COVID-19 pandemi boyutuna ulaştığında sosyal medya, aşı tereddüdüne yol açan bilgilerin merkez üssü olarak kabul edildi.