Soru & Cevap - Sayfa 625

Örneğin beynimizi matematik çözmeye kodlamak ama bunu yaparken hiç zorlanmamak veya saatlerce çalışmak ama beyni kandırdığımız için daha motive olmak vb.

Genellikle herkesin, bir şeyi yeterince iyi yapamadığımızda "kapasiten bu kadarmış" dediğini çok iyi biliyoruz. Peki böyle bir şey gerçekten doğru mu? Bilimsel olarak beynin yeterince bilgi alamaması gibi bir durum mevcut mu? Sınırlar cidden var mı? Bu sınırı fark etmemiz mümkün mü? Lucy değiliz elbet ama bunun bi durağan noktası var mı?

Mesleğin olsun, maaş al, evlen, çocuk yap, tatil yap, yaşlan, torun bak, sonra malum son… Bu gerçekten doğru bir yaşam mı? Hiçbir başarı bırakmadan sadece para kazanıp başkalarının bulduklarını uygulamak, ay başı ücretle yaşayan bir kölelik değil mi? Peki ya efendi olacak potansiyelimiz yoksa? Milyarder değilsek, seçilmiş zeki çocuklardan değilsek efendi nasil olabiliriz ki? Saf insan olamıyorsak. Bu kölece hayatın anlamı ne?

Her insan bazı zamanlarda bir şeyleri yapmak ister. Örneğin sınav döneminizde çalışmaya motive bir şekilde başlarsınız ama ilerleyen süreçlerde çalışmalarınız giderek azalmaya başlar ve en sonunda hiç çalışmamaya başlarsınız.Sonra düzelmem gerek dersiniz tekrar çalışmaya başlarsınız ve aynı kısır döngüye girersiniz. Bunun arkasındaki bilim ne ?