5 Ağustos 2021 akşamı online yayınlanan bir ön baskıda, Stanford, Princeton ve diğer üniversitelerle iş birliği yapan Google araştırmacıları, Google kuantum bilgisayarını gerçek bir zaman kristali oluşturmak için kullandığını söyledi.^[1] Ayrı bir araştırma grubu da bu ayın başlarında, bir elmasta zaman kristali oluşturduğunu iddia etti.^[2]

Fizikçilerin yıllardır oluşturmak için uğraştıkları maddenin yeni bir hâli olan zaman kristali, parçaları düzenli ve tekrarlı bir döngüde hareket eden ve bu sürekli değişimi herhangi bir enerji tüketmeden sürdüren bir cisimdir. Almanya'nın Dresden şehrindeki Max Planck Enstitüsü Karmaşık Sistemler Fiziği müdürü ve Google makalesinin yazarlarından Roderich Moessner şöyle diyor:

İnsan hücreleriyle kaynaşmayı sağlaması için her bir SARS-CoV-2 virionunun (virüs parçacığı) dış yüzeyi, gelişigüzel dizilmiş mızrak proteinleri (İng: "spike proteins") ile bezenmiştir.^[1] Mızrak proteinleri; virüsün, konak hücreye nüfuz etmesini sağlar ve enfeksiyonun başlamasına yol açar. Influenza gibi bazı virüs tiplerinde dış füzyon proteinleri sert ve sabittir. Ancak SARS-CoV-2 mızrak proteinleri esnektir ve üç farklı yerden bükülebilir.^[2] Bu, mızrak proteinlerinin rahatça hareket ederek hücreye daha fazla yerden bağlanmalarını kolaylaştırır.

Birçok virüs, dış proteinlerini kaplayan ve onları kamufle ederek insanların bağışıklık sisteminden gizlenmelerini sağlayan, glikan olarak bilinen şeker moleküllerine sahiptir. Koronavirüsün yüzeyindeki mızrak proteinleri de glikanlar ile sarılı haldedir.

Heinrich Schliemann, 6 Ocak 1822'de doğmuş ve 26 Aralık 1890'da ölmüş, Alman bir iş insanı ve arkeoloji alanında öncü bir isimdi. Homeros'un eserlerinde bahsedilen yerlerin tarihi gerçekliğini savunan Schliemann, Çanakkale ilimizde bulunan Hisarlık arkeolojik alanını kazan ve günümüzde Truva (veya Troya) olarak bilinen kent ile birlikte Miken ve Tirins gibi antik kentleri gün yüzüne çıkaran kişidir. Ne var ki amatör bir arkeolog olmasından ötürü kullandığı yöntemlerle, özellikle de Truva kentinin tarihi katmanlarını ortaya çıkarmak için dinamit kullanarak yapılara hasar vermesi, profesyonel arkeologlar tarafından sert bir şekilde eleştirilmiştir.

1868’te Troya’yı keşfettiğini iddia eden ve kimilerine göre “sözde-arkeolog” olarak nitelendirilen Heinrich Schliemann, ölümünden bir asır sonra, David A. Traill’in; 1995 yılında kaleme aldığı “Schliemann of Troy: Treasure and Deceit” biyografisiyle ansızın yeniden gündeme gelmiştir. Schliemann’ın profesyonel hayatı kadar özel hayatını da olduğu gibi okura sunan ve böylelikle alt metninde ağır bir kritik teşkil eden bu biyografi, kamuoyunda büyük bir yankı uyandırmıştır. Traill öncülüğünde yaratılan sansasyondan nasibini alan medya, birkaçı yukarıda belirtilen gazete manşetleriyle konuya dikkat çekmiştir.

Lewis Carroll'un "Alice" karakterini içeren hikâyeleri; okurların, sanatçıların, film yapımcılarının ve tasarımcıların hayal gücünü 150 yıldan uzun bir süredir ele geçirmiş haldedir.

Şaşırtıcı dönüşümlerle ilgili kitaplar söz konusu olduğunda, Alice Harikalar Diyarında ve Aynanın İçinden'in şimdiye kadar yazılmış en sık uyarlanan ve yeniden yorumlanan hikâyeler arasında olması belki de sürpriz olmamalı. Hikayede Alice, bir tavşan deliğine düşer ve bir aynanın içinden her şeyin olabileceği, bir içeceğin sizi küçültebildiği veya bir mantarın büyütebildiği, bebeklerin domuza dönüştüğü, küçük bir kızın kraliçe olabileceği; çiçeklerin, hayvanların ve oyun kartlarının konuştuğu, ancak mantık ve öğrenmenin kavrayıştan kayıp gittiği bir benlik duygusunun bile evrimleşebildiği dünyalara adım atar.