Çocuklarınıza ve biraz çaba sarf ederek kedilerinize tuvalet eğitimi verebilirsiniz. Anlaşılan o ki, tuvaleti kedilerden bile iyi kullanan bir ahır hayvanı olabilir.

Cell dergisinde yayınlanan bir çalışma, genç buzağılara da belirlenen alanlara dışkılama ve idrar yapma eğitiminin başarılı bir şekilde verilebileceğini ortaya koydu.^[1] Araştırmacılar, daha geniş bir ölçekte genişletilirse, bu uygulamanın, tarımın en kirli sera gazı ve kirlilik sorunlarından biri olan amonyak atığının kontrolünde büyük bir etkisinin olabileceğini düşünüyor. Araştırmanın yazarlarından, hayvan psikoloğu ve Çiftlik Hayvanı Biyolojisi Enstitüsü’nde Araştırmacı olan Jan Langbein şöyle diyor:

Mars'a tek bir tuğlayı taşımanın maliyetinin yaklaşık 2 milyon ABD doları olduğu tahmin ediliyor.^[1] Bu da gelecekte bir Mars kolonisinin inşasını aşırı derecede pahalı hale getiriyor. Yani Mars kolonicileri, inşaat malzemelerini yanlarında götüremeyebilirler. Buna bağlı olarak, inşaat ve barınak için sahada elde edebilecekleri kaynakları kullanmak zorunda kalacaklar. Buna, yerinde kaynak kullanımı (İng: "in-situ resource utilisation" veya kısaca "ISRU") denir ve tipik olarak gevşek kaya, Mars toprağı ("regolit") ve seyrek su birikintilerinin kullanımına odaklanır.

Materials Today Bio'da yayınlanan araştırmaya göre insan kanında bulunan albümin isimli bir protein; idrar, ter veya gözyaşında bulunan bir bileşikle bir araya getirildiğinde, Ay veya Mars'ta bulunana benzer toprağı birbirine geleneksel betondan bile güçlü bir şekilde yapıştırabiliyor. Bu da dünya dışı ortamlarda inşaat işleri için oldukça uygun bir malzeme olabilir.

Santa Barbara'daki Kaliforniya Üniversitesi'nden Ryan Oprea ve Sevgi Yüksel tarafından yapılan ve Journal of the European Economic Association dergisinde yayınlanan bir makale, insanların inanmak istedikleri şeyleri söyleyen insanları dinlediklerini ve gerçek olmasını tercih etmeyecekleri şeyleri söyleyenleri görmezden gelmeye meyilli olduklarını gösteriyor.^[1] Buna bağlı olarak, birbirleriyle benzer düşünen insanlar inanç alışverişinde bulunduklarında, birbirlerini daha da önyargılı hale getiriyorlar.

İnsanların kararları yalnızca kanıt ve deneyime dayalı olarak aldıklarını düşünmek mantıklı olsa da, önceki araştırmalar karar vericilerin "motive edilmiş inançlara" sahip olduğunu göstermiştir. İnsanlar bazı şeylere inanırlar, çünkü o şeylerin doğru olmasını isterler. Motive edilmiş inançlar (ve onlara yol açan akıl yürütme) ciddi önyargılar yaratabilir.

Çocukluğumuzda ebeveynlerimizin yaptığı o nefis kekleri ve kek karışımı kalıba dökülürken parmağımızı içeriğe batırıp tadına baktığımızı çoğumuz hatırlarız. Peki "Çiğ yenmez, karnın ağrır!" uyarısını da hatırlıyor musunuz? Söz konusu karın ağrısının nedeninin Escherichia coli (E. coli) isimli tehlikeli bir bakteri olduğu için, bu uyarıyı dikkate almamız gerektiğini tabii ki bilemezdik.

Bu yazıda, 27 Temmuz 2021 tarihinde E. coli'nin O121 isimli bir suşu (soy hattı) nedeniyle 16 kişinin çiğ kek hamuru ile enfekte olduğu salgından bahsederek, bu uyarının gıda-insan güvenliği açısından ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışacağız.

Kaşıntı (bilimsel adıyla "pruritus"), cilt hücrelerinin veya ciltle ilişkili sinir hücrelerinin tahrişinden kaynaklanan, genellikle hafif bir yanma gibi deneyimlenen, elektriksel ve periyodik olabilen bir histir.

Bir çeşit "acı" olarak deneyimlenmesinden ötürü lkaşınmanın giderilmediği durumlarda, rahatsız edici olabilse de kaşıntı; dokunma, ağrı, titreşim, soğuk ve sıcak gibi diğer cilt duyularında olduğu gibi önemli bir duyusal ve kendini koruma mekanizması olarak hizmet eder. Bizi zararlı dış etkenlere karşı uyarabilir. Yine de aynı "acı kaynağı" olma doğasından ötürü kaşınan yeri kaşıma sonucunda bu "acı" azalır ve rahatlama hissi verir; bu nedenle kaşınan yerleri kaşımak rahatlatıcı ve mutlu edici bir etkiye sahiptir.