"Oedipal Karmaşa" olarak da bilinen Oedipus Kompleksi, bir çocuğun karşı cinsten ebeveynine duyduğu arzuyu ve aynı cinsten ebeveynine karşı kıskançlık ve öfkesini tanımlar. Kavram, ilk olarak Sigmund Freud tarafından psikoseksüel gelişim aşamaları teorisinde tanıtılmıştır. 

Oedipus Kompleksi'nin dayandığı varsayımlar, basit bir şekilde şöyle ifade edilebilir: Bir erkek çocuk, annesine sahip olmak için babasıyla rekabet eder; bir kız ise babasının sevgisi için annesiyle rekabet ettiğini hisseder. Freud'a göre çocuklar, aynı cinsiyetten ebeveynlerini, karşı cinsten ebeveynlerin dikkati ve sevgisi için bir rakip olarak görürler. İddiasına göre bu büyük çatışmanın gelişimi, özellikle de 3 ila 5 yaş arasındaki çocuklarda gerçekleşir.^[1][2]

Elektra kompleksi, kız çocuklarının 3 ila 6 yaşlarında babalarına karşı arzu, sahiplenme, düşkünlük gibi duygular geliştirerek bağlandığını ve annesine karşı rekabetçi duygular geliştirdiğini öne süren bir teoridir.

Elektra kompleksi çoğunlukla Sigmund Freud ile ilişkilendirilse de bu terimi ilk kez kullanan Carl Gustav Jung'tur. 1913 yılında Jung, 3-6 yaşları arasındaki kız çocuklarının babalarına olan özel bir bağlılık duyup annelerine karşı giderek artan düşmanca bir tutum takındıklarını gözlediğini ileri sürerek Elektra Kompleksi'ni geliştirmiştir.

Virüsler, soy viryonları (virüs parçacıkları) oluşturmak için konakçı hücresel mekanizmaları kullanarak genomları hücrelerin içinde çoğalan küçük varlıklardır (boyları genelde 20 ila 300 nanometre arasında değişir). Kendi başına bir virüs, canlı bir hücrenin dışında çoğalamaz.

Retrovirüsler ise, genetik materyal olarak RNA içeren ancak genomlarının çift sarmallı bir DNA kopyasını üreten bir virüs ailesidir. Bu ikili genetik sistem, virüsün hücreden hücreye paketlenmiş RNA olarak iletilmesine izin verirken, enfekte olmuş her hücrenin kromozomlarında bir DNA kopyası bırakır ve burada bir hücre neslinden diğerine iletilebilir. Özellikle omurgalılar arasında geniş bir yaygınlık gösteren retrovirüsler, genetik bilgiyi RNA'dan DNA'ya aktarma yeteneğini paylaşır. Ek olarak, tüm retrovirüs viryonları, dimerRNA olan iki özdeş viryon RNA molekülü içerir. Bir retrovirüsün DNA formu, provirüs, viral RNA formundan daha büyüktür.

Göçücü kuşlar, her yıl aynı üreme bölgelerine ulaşabilmek için, Dünya'nın manyetik alanından elde ettikleri bilgileri kullanırlar. Özellikle manyetik eğim açısı, kuşlara hedeflerine ulaştığını belirten bir "DUR" tabelası görevini üstleniyor. Kuşların bacaklarına takılan metal bir halka ile hareketlerinin takip edildiği verilerin yeni bir analiziyle ortaya çıkan bu kanı, göçmen hayvanların manyetik alan kullanarak nasıl yön buldukları hakkındaki bilgi birikimimize katkıda bulunuyor.

Dünya'nın manyetik alanının bazı kuş türleri tarafından yön bulmak için kullandığına dair önemli kanıtlar olmasına rağmen, kesin mekanizma halen tam olarak anlaşılabilmiş değildir. Bazı teoriler, kuşların üreme alanlarına nasıl bu kadar olağanüstü bir hassasiyetle ulaşabildiklerini, kuşların sağ gözünde bulunan reseptörlerle algılanan, ışığa bağımlı manyetik pusulayla açıklamaya çalışmışlardır.^[1][2] Ancak ne zaman ve nerede duracaklarını nasıl bilebildikleri sorusu çözülememiştir.

Glukoz galaktoz emilim bozukluğu, otozomal resesif geçişli bir hastalıktır. Glukoz, canlılığın neredeyse tamamı tarafından ana enerji kaynağı olarak tüketilen bir şekerdir (monosakkarittir). Galaktoz ise glukoza göre daha az tatlı olan, süt ve süt ürünlerinde bulunan bir başka monosakkarit çeşitidir. Galaktoz ve glukoz şekerlerinin birleşmesiyle laktoz adı verilen disakkarit molekülü oluşur.^[1]

Glukoz galaktoz emilim bozukluğu yenidoğan döneminden itibaren görülür ve hayatı tehdit eder. Genellikle ishal ve dehidratasyonla seyreder. İlk olgu 1962 yılında Lindquist ve arkadaşları tarafından bildirilmiştir.