Su, Dünya üzerindeki tüm canların ihtiyaç duyduğu tek şey. Yağmur-nehir-okyanus-yağmur döngüsü, gezegenimizin iklimini sabit ve yaşanabilir kılmada önemli bir role sahip. Bilim insanları galakside yaşam işaretlerini nerede araştıracaklarını konuşurken sulu gezegenler her zaman listenin en başında oluyor.

Yeni bir çalışma, önceden düşünülene kıyasla çok daha fazla gezegende yarısı su yarısı kaya olacak kadar bol miktarda su bulunduğunu öne sürüyor. Ancak tüm bu sular, yüzeyde okyanus veya nehirler gibi akmak yerine, kayaların içerisinde gömülü olabilir. Chicago Üniversitesi doktora sonrası araştırmacı ve makalenin ilk yazarı olan Rafael Luque şöyle söylüyor:

Smithsonian araştırmacıları; Yeni Zelanda'nın hala yaşayan tuataraları ile aynı eski soya sahip, kertenkele benzeri nesli tükenmiş yeni bir sürüngen türü keşfetti. Yeni keşfedilen Opisthiamimus gregori türünün, 150 milyon yıl önce Stegosaurus ve Allosaurus gibi dinozorlarla beraber Jura Devri Kuzey Amerika'da yaşadığı biliniyor.

Ulusal Doğa Tarihi Müzesinin Dinosauria yöneticisi Matthew Carrano, araştırma görevlisi David DeMar Jr. ve Londra Üniversitesi Akademesi ile Londra Ulusal Tarih Müzesinden Marc Jones; bu keşifte beraber çalıştılar. Keşfedilen türü, Journal of Systematic Paleontology dergisinde yayımlanan bir makalede anlattılar.^[1]

SETI Enstitüsü ve ortağı Unistellar, dünya çapında "yurttaş bilim insanları"nı bir araya getirecek yeni bir öte gezegen tespit programı başlatıyor: Amatör astronomlar, NASA'nın öte gezegen araştırma uydusu Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) tarafından belirlenen öte gezegen adaylarının doğrulanmasına yardımcı olmaya davet edilecek. Astronomlar, Unistellar'ın eVscope'unu veya başka bir teleskobu kullanarak, olası öte gezegen transitlerini Dünya'dan gözlemleyecek.

Bilinen çoğu öte gezegen, özellikle de Kepler Misyonu tarafından "transit metodu" kullanılarak tespit edildi. Artık bu araçlara TESS de eklendi. Transit; bir gezegenin, yıldızı ile gözlemci arasından geçmesine verdiğimiz bir isim: Gözlemci (bu durumda biz insanlar), gezegenin yörüngesinde ilerlemesi sırasında yıldızının önünden geçerken yıldızın bir kısmını bloke ettiği için yıldızın ışığının azaldığını gözlüyor.

Bilinen tüm gezegenler içerisinde Dünya, bir gezegenin olabileceği en yaşam dostu yerlerden biridir. Ama gerçekten öyle mi? Bunda yanılıyor olabilir miyiz? Yeni bir çalışma, eğer Jüpiter'in yörüngesi değişirse Dünya'nın bugüne kıyasla daha yaşanabilir olabileceğini öne sürüyor.

Bir gezegen, yıldızının etrafında dairesel bir yörüngeye sahipse yıldız ve gezegen arasındaki mesafe asla değişmez. Ancak birçok gezegen, yıldızlarının etrafında basık yörüngelere sahiptir. Bu da yörüngelerinin oval şeklinde olduğu anlamına geliyor. Gezegen, yıldızına yaklaştıkça daha fazla ısı alıyor ve bu iklimi etkiliyor.

Bugüne kadar köpek balığı, vatoz ve sıçansı türleri, deniz koruma alanlarının planlamasında yeteri kadar dikkate alınmamıştı. Ancak IUCN SSC Köpek Balığı Uzman Grubu, IUCN Okyanus Takımı ve IUCN Deniz Memelileri Koruma Alanı Görev Gücünden araştırmacıların Frontiers in Marine Science dergisinde yayımladıkları makale, yeni bir yapı geliştirdi.^[1] Bu yapıyla köpek balıklarının, koruma alanlarının tasarımlarında göze alınma durumunun temelden değişmesi planlanıyor. Böylece, yok olma tehlikesiyle yüz yüzeyken son derece ihtiyaç duydukları koruma sağlanabilir. IUCN Okyanus Takımı Danışmanı Ciaran Hyde şöyle açıklıyor:

Uç yırtıcılar olarak köpek balıkları, ekosistemin dengede kalması için hayati derecede önemli işlevler sağlıyor. Köpek balıkları, balık topluluklarını şekillendiriyor ve türlerin çeşitliliğini koruyor. Ayrıca deniz eriştesi yataklarını koruyarak okyanuslarımızın daha fazla karbon tutmasına yardımcı oluyorlar. IUCN Okyanus Takımı Programı yöneticisi Lynn Sorrentino şuna dikkat çekiyor: