Bu çok kişisel bi cevap olucak öncelikle bunu belirtmeliyim. Bence böyle bi durumda kalmak çok kötü ama bi yandanda iyi çünkü hala bir şansınız var demek. şöyleki bir kişiye duyduğunuz tek taraflı duyguları o size duymuyor olsada duymasını sağlamak için hala bir şansınız var. Bazen ne kadar uğraşırsanız uğraşın olmaz ama dediğim gibi o ihtimali gözarda edemezsiniz. Ben olsam onunla konuşup arkadaşça bir bağ yerine daha duygusal bağlar kurmaya çalışırdım böylelikle kurduğun bağlar kolay kolay unutulmaz ve bir etki bırakır. Yeterince duygusal bağ kurduğunda zatten sizsiz yapamayacağını hissediceği için o da size birtakım hisler beslemeye başlar. Tabi herşey iyi olucak diye bir şey yok bu bağları kurma fırsatı dahi vermeyebilir bu durum içinde önceden kendini bu duruma hazırlamış olman gerek çünkü bu duygular insanı depresyona sokabilir. Umalımki herkes mutlu olsun sorudan biraz saptım kusuruma bakmayın.

Platonik aşk, birine içten bir yakınlık hissedip bunu içinde yaşamak gibi bir şeydir. Ne bir karşılık beklersin, ne de bir adım atmak istersin belki. Ama o kişiyi düşünmek, onun iyi olduğunu bilmek bile sana yeter. Bu tür bir sevgi daha çok hayranlıkla karışıktır; uzaktan izlersin, sessizce seversin. Her şey kalbindedir ama diline kolay kolay düşmez.

Genellikle o kişi senin hislerinden habersizdir. Ama bu, hislerin değerini azaltmaz. Bazen bir bakışı, bir sözü ya da sadece varlığı bile sende iz bırakır. Birlikte olma arzusu değil de, sadece onun varlığını sevmek ön plandadır.

Tabii kolay bir şey de değildir. İçinde yaşadığın için zamanla yorabilir. Bir şeyler söylemek istersin ama susarsın. Kendi içinde bir denge kurman gerekir. Çünkü gerçek hayatta karşılığı olmayan bir duygu, zamanla ağırlaşabilir.

Yine de platonik aşkı tamamen kötü ya da boş görmek doğru değil. İnsan bazen bu tür duygular sayesinde kendini daha iyi tanır. Ne hissettiğini anlamaya çalışırken olgunlaşır. Birine değer vermek illa birlikte olmakla sınırlı değildir. Bazen uzaktan da çok sevilir bir insan.

Sonuç olarak, platonik aşk sessiz yaşanır ama içten olur. Beklentisizdir ama yoğundur. Ve bazen en derin duygular, en çok sustuklarında kendini belli eder.

Platonik aşk mı kaldı günümüzde alllahını severseniz.?!

Teknolojik araçların kullanımı ile birlikte, miadını doldurmuş bir aşk olarak;tarihteki yerini alan nostaljik aşk çesididir kendileri!

Dede ve nineler eğer dinleyen torun bulabilirlerse anlatabilirler sadece.

İki üç kuşak sonra esamesi bile okunmayacak bir aşk durumu olarak mitolojik örnekleriyle anılır umarım.

Hoş hiç sanmıyorum!

Bir de insanlar, birbirlerine durmaksızın duygularından söz ederler!

Ama efendim, duygular yalnızca saf varlık için var olabilir.

İnsan, sevdiği için sevmez; hayallerini sevdiği için severmiş gibi yapar. Kendini, sevdiğine inandırmaya çalışır.

"Ben seni değil, seni düşleyen beni sevdim."

İnsan yalnızdır. İnsan tekildir. İnsan sefildir. İnsan, acınasıdır.

Hiçbir bilinç hiçbir bilinci anlayamaz.

Ama insan kurduğu o hayallerde, bu gerçekliğe yer vermez.

O hayallerde hep “o kişi” onu anlar. Hep “o kişi”yle mutlu anlar geçirir.

Ama efendim, o "kişi” yoktur.

O, aslında onu anlayan Yüce’dir.

İnsan, içindeki boşluğu bastırmak adına, Yüce’ye duyduğu özlemi bir kişiye yükler.

Ve sonra, onu seviyormuş gibi yapar.

Kendini kandırır.

Çünkü o kişiyle yaşadığına inandığı şeyler, aslında yalnızca kendi içinde yaşadığı hayallerdir.

Ahh efendim…

Ne kadar da zavallıca.

İnsan, hiç olmayacak bir karşılığa gönlünü yatırır.

Ve sonra adına “aşk” der, “bağlılık” der, “anlaşılmak” der.

Oysa tüm bu kelimeler, insanın yalnızlığını inkâr edebilmek için kurduğu cümlelerin süsüdür yalnızca.

Kitabım da da belirttiğim gibi sevgiler, aşklar ve sevgililer yalnızca Yüce olana mahsustur. Bizi anlayan hayallerimiz de "o kişi" olan asıl şey o yücedir duyduğumuz bu platonik aşk yalnızca yüce olanadır. Unutmayın bu dünyada kimse sizi anlayamacak anlayamadığı için hayalinde ki o saf sevgiye varamayacak bu sizin içinde geçerlidir efendim. Ancak sizi anlayabilecek tek olan şey yücedir

Platonik, ne yazık ki Türkçe'de orjinalinden çok farklı bir anlamda yanlış şekilde kullanılan bir terim. Platonik, cinsel veya romantik olmayan demektir. Dolayısıyla platonik aşk diye bir şey yoktur. Olsa olsa platonik sevgi vardır. İnsan arkadaşlarını, ailesini, çevresindekileri platonik şekilde sever; sevdiği kişiyi ise romantik şekilde. Günümüzde ise herkes bu kelimeyi "tek taraflı, karşılıksız aşk" gibi bir anlamda kullanıyor. Aradaki farkı bilmekte fayda var, zira İngilizce kaynaklardan okurken veya dinlerken olayları çok yanlış anlayabilirsiniz.^[1][1]