Görelilik denkleminde kütleyi negatif (m < 0) aldığımızda, parçacığın enerjisi azaldıkça veya kütlesi eksi sonsuza gittikçe hızı artarak ışık hızının (c) üzerine çıkma eğilimi gösterir. Hipotetik negatif kütleli antimadde veya takyon modellerinde ortaya çıkan bu durum fiziksel bir gerçekliğe mi işaret eder, yoksa görelilik matematiğinin bir sınırı veya nedensellik ihlali midir?

Enerjinin simetrik karşıtı olarak "anti-enerji"yi kavramsal boyutta Ǝ= -mc^2 şeklinde ele alırsak, bu yaklaşım fizikte gerçek bir karşılık bulur mu? Dirac'ın negatif enerji çözümlerinden antimaddeye ulaşması gibi, enerjinin bu ters polaritesi bağımsız bir kavram mıdır, yoksa eksi işareti sadece matematiksel bir simetri midir?

Kütlenin bir antidokusu olan "antimadde" kavramı fizikte net bir şekilde tanımlanmış durumdayken, enerjinin negatif bir karşılığı veya "anti-enerji" olarak adlandırılabilecek bir yapısı var mıdır? Kütleçekimsel potansiyel enerji veya kuantum dalgalanmalarındaki negatif enerji yoğunlukları bu tanıma girer mi, yoksa enerji skaler bir büyüklük olduğu için anti-enerji tanımı anlamsız mıdır?

Özel görelilik teorisine göre, bir cismin hızı ışık hızına yaklaştıkça rölativistik (göreli) kütlesi artar.Eğer bir kara delik uzayda ışık hızına çok yakın bir hızda seyahat etseydi, bu göreli kütle artışı onun kütleçekimini ve dolayısıyla olay ufkunun çapını referans çerçevesine göre fiziksel olarak büyütür müydü? Ya da yaşam süresi artarmıydı?

Tüm ölçümleri yapılabilen teknolojiye sahip bir gözlemci neler tecrübe eder?