İçerikler - Sayfa 696

Canlılar, iki büyük alan (İng: "domain") içerisinde sınıflandırılırlar: prokaryotlar ve ökaryotlar. Daha sonraki zamanlarda Carl Woese ve arkadaşları, Prokaryot alanını Bakteriler (Bacteria) ve Arkeler (Archea) olmak üzere ikiye ayrılmış ve böylece 3 alanlı (Bacteria, Archea ve Eukarya) bir sınıflandırmaya geçilmiştir.

Prokaryotlar daha "ilkel" veya "öncül" olarak değerlendirilirler. Gerçek bir çekirdek zarları, hücre zarına bağlı organelleri yoktur. Genetik materyalin bulunduğu hücre bölgesine "çekirdeğimsi" anlamına gelen "nükleoit" denir (öte yandan ökyaryotlarda belirgin bir çekirdek vardır). Ribozomları, ökaryotik ribozomlara (40S ve 60S) göre daha küçüktür (30S ve 50S).

Atom numarası 28 olan nikel elementinin simgesi "Ni" dir. Nikel, periyodik tablonun onuncu sütunundaki ilk elementtir. Geçiş metali olarak sınıflandırılır. Nikel atomları 28 elektrona ve en bol izotopta 30 nötronlu 28 protona sahiptir. Oda sıcaklığında katı halde bulunur. Atom ağırlığı 58.6934'dir. Erime noktası 1728 K (1455°C veya 2651°F), kaynama noktası ise 3186 K (2913°C veya 5275°F) olarak ölçülmüştür. Yoğunluğu ise 8.912 gram/cm³ tür. Nikel, dövülebilir ve sünek olan sert, gümüşi beyaz bir metaldir. Metal yüksek bir cila alabilir ve havada kararmaya direnir. Nikel ferromanyetiktir ve adil bir ısı ve elektrik iletkenidir. Çoğu nikel bileşiği mavi veya yeşil renklidir. Nikel, bileşiklerinde −1, 0, +1, +2, +3 ve +4 oksidasyon durumları sergiler, ancak +2 durumu en yaygın olanıdır.^[1]

Nikel, Dünya'da en bol bulunan beşinci elementtir. Bu elementin dünyanın iç çekirdeğinde en çok bulunan ikinci element olduğuna inanılmaktadır. Nikel tipik olarak iki tür yatakta bulunur. Bunlar; yüzey nikel açısından zengin kayaçların yoğun ayrışmasının sonucu olan laterit yatakları ve magmatik sülfit yataklarıdır. 1848'de Norveç ilk büyük ölçekli nikel eritme tesisi kuruldu. Burada pirotin olarak bilinen bir tür nikel cevheri kullanmıştır. 1883'te, bugün dünyadaki nikelin yaklaşık %30'unun çıkarıldığı Kanada'daki Sudbury Havzasında büyük miktarda nikel yatakları keşfedildi. Bu büyük nikel yatağının eski bir meteor etkisinden kaynaklandığına inanılmaktadır. 1900'lerin başında Rusya ve Güney Afrika'da daha fazla nikel keşfedildi ve bu da nikelin endüstride güçlü bir yer almasına izin verdi.^[2] Çin, dünyanın en büyük nikel üreticisidir. Nikel metali madeni Rusya, Avustralya, Yeni Kaledonya, Küba, Kanada ve Güney Afrika'da çıkarılmaktadır. Yıllık üretim 500.000 tonu aşmaktadır ve kolay işlenebilir rezervler en az 150 yıl dayanacaktır.

İdam cezası (veya "devlet onayıyla öldürme"), Türkiye'de son derece hassas ve hatta tabu sayılabilecek konulardan birisi. Bir kesim bu cezanın kullanılması gerektiğini savunurken, ülkenin önemli bir bölümü bu cezayı orantısız ve insan haklarına aykırı bir ceza olarak görüyor. Uluslararası Af Örgütü, ACLU, CFCR ve Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi gibi profesyonel hukuk oluşumlarının tamamı, idam cezasının en temel haklardan biri olan yaşama hakkını ihlal ettiği için insan haklarına aykırı olduğunu savunmaktadır.^[1][2][3][4] Bu yazımızda, içeriği kısmen daha kısa tutmak adına, işin siyasal (reel ve aktüel politik), hukuki ve sosyolojik taraflarını bir başka yazıya bırakıp, konuya sadece istatistiki açıdan yaklaşacağız ve halihazırda onlarca ülkede uygulanmaya devam eden idam cezasının, (asıl amacı olan) vahşi suç oranları üzerinde anlamlı bir düşüşe neden olup olmadığını incelemeye çalışacağız.

Elbette idam cezasının suç oranlarını azaltıyor olması, bu cezayı savunmak için yeterli bir gerekçe olmayacaktır; ancak bir ceza politikasının uygulanmasının önerilmesi için, her şeyden o cezanın halihazırda uygulandığı yerlerde ve/veya dönemlerde, bu uygulamanın istatistiki olarak anlamlı bir suç azalmasına neden olduğunun (veya olacağının) gösterilmesi gerekmektedir. Çünkü burada farazi bir cezadan söz edilmemektedir; Dünya'nın önemli bir bölümünde halen uygulanmakta olan, daha geniş bir kısmında ise yakın geçmişe kadar uygulanmaya devam etmiş bir cezadan söz etmekteyiz. Daha en temel görevini yerine getirdiği gösterilemeyen bir ceza politikasının diğer açılarının konuşulması önemsiz değildir elbette; ancak tartışmanın daha duygu-yüklü ve kamplaştırıcı noktalara ulaşmadan sonlandırılabilmesini sağlayabilir.

Bakır, sembolü "Cu" olan bir metal elementidir. Periyodik cetvelin 4'üncü periyodunun 1B grubuna ait bir geçiş metaldir. Atom numarası 29 ve atom ağırlığı ise 63.546 dır. Kimyasal elementin erime noktası 1357.77K (1084.62°C or 1984.32°F) olarak, kaynama noktası ise 2835K (2562°C veya 4644°F) olarak ölçülmüştür. Bakır, oda sıcaklığında katı fazda bulunur. Yoğunluğu ise 8.933 gram/cm³'tür.^[1]

Bakır, kübik kristal yapıya sahip kırmızımsı bir metaldir. Kırmızı ve turuncu ışığı yansıtır ve bant yapısı nedeniyle görünür spektrumdaki diğer frekansları absorbe eder, bu nedenle hoş bir kırmızımsı renk oluşturur. Dövülebilir, sünek ve hem ısı hem de elektrik için son derece iyi bir iletkendir. Bakırın kimyasal reaktivitesi düşüktür. Bakır, normal kimyasında +1 ve +2 oksidasyon durumlarında bileşikler oluşturur.^[2] Bakır metali özellikle reaktif değildir ve gerçekten de bazen serbest metal ("doğal") olarak bulunur.

Gıda güvenliği, gelişmekte olan ülkelerde önemli bir problem olup, bu ülkeler günümüzde hala gıda güvenliği sorunları ile mücadele etmektedir. Dünya Sağlık Örgütü'ne (WHO) göre, 200'den fazla hastalık kontamine gıda tüketimi nedeniyle meydana gelmektedir ve bu hastalıklar, özellikle infantlar, çocuklar, yaşlılar ve hamileler gibi hassas gruplar için uzun süreli sağlık problemlerine neden olmaktadır. Dolayısıyla, yıllık milyonlarca insan gıda kaynaklı zoonozlar nedeniyle hasta olmaktadır. Bu zoonozlar arasında en çok araştırılan mikroorganizmalardan biri, Malta Humması veya Akdeniz Ateşi adı da verilen Brucella spp.'in neden olduğu Bruselloz'dur.

Brucella, Brucellaceae familyasından sporsuz ve kapsülsüz bir mikroorganizmadır. Gr (-), hareketsiz ve aerobdur. Hücre içi parazittir - ki bu özelliği, hastalık oluşturma mekanizması ile yakından ilişkili olup, semptomlar kısmında ayrıntı verilecektir.