İçerikler - Sayfa 454

Parkinson yasası, "yapılan iş, işin bitirilmesi için ayrılmış süreyi dolduracak şekilde genişler" olarak tarif edilebilecek durumu tanımlamak için kullanılır. Bu yasa, yapılacak iş için ayrılan süre ne kadar uzunsa, işi tamamlamak için geçecek olan sürenin de (aslında daha az sürede yapılabilecek olmasına rağmen) o denli uzayacağını belirtir.

Örneğin Parkinson yasasına göre eğer bir işin tamamlanması için 1 hafta zaman verilmişse ama işin bitirilmesi gerçekte yalnızca 1 gün alacaksa, çoğunlukla iş yine de uzatılır ve sonuç olarak tamamlanması bütün bir haftayı bulur.

İyonlaşma, bir atomun elektron alarak veya vererek kararlı hale geçmesi olayıdır. İyonlaşma sonucunda oluşan moleküllere genel olarak iyon adı verilir. Daha spesifik olarak, elektron veren ve dolayısıyla pozitif bir yüke kavuşan atomlara katyon, elektron alan ve dolayısıyl negatif bir yüke kavuşan atomlara anyon denir. İyonlaşma kullanılarak oluşturulan bileşiklere iyonik bağlı bileşik denir.

İyonlaşma, atom altı parçacıklar, atomlar, moleküller ve iyonlarla çarpışma nedeniyle veya elektromanyetik radyasyonla etkileşim sonucunda yaşanabilir. Heterolitik bağ bölünmesi ve heterolitik ikame reaksiyonları da iyon çiftlerinin oluşumuna neden olabilir. İyonlaşma, uyarılmış bir çekirdeğin enerjisini iç kabuk elektronlarından birine aktararak çıkarılmasına neden olduğu dahili dönüşüm süreci ile radyoaktif bozunma yoluyla da meydana gelebilir.

Ayaklarımızın yaklaşık 2897 kilometre altında, Dünya'nın dış çekirdeğinde dönen sıvı demir, gezegenimizin koruyucu manyetik alanını oluşturmaktadır. Gezegenimizi Güneş rüzgarlarından (güneşten gelen radyasyon akışlarından) koruduğu için, bu görünmez manyetik alan Dünya yüzeyindeki yaşam için çok önemlidir.

Ne var ki gezegenimizin manyetik alanın gücü, yaklaşık 565 milyon yıl önce, şimdikine göre %90 azaldı. Fakat Kambriyen patlaması olarak bilinen ve çok hücreli yaşamın evriminden kısa bir süre önce, gezegenimizin manyetik alanı gizemli bir şekilde gücünü geri kazandı. Bu nasıl oldu?

"Cin" adı verilen mitolojik varlıkların gerçek olduğunu gösteren herhangi bir bilimsel bulgu bulunmamaktadır ve "cinler" veya "cin davranışları", insan hastalıklarında kullanılabilecek geçerli bir tıbbi tanı değildir. İnsanların vücudunda, özellikle de ellerinde, ayaklarında, parmak aralarında oluşabilen ve çok kısa bir sürede (kimi zaman 1 gecede) beliriveren kararmaların sebebi, çeşitli mantarlar tarafından enfekte olmalarıdır. Tıpta bu koyu renkli izlere tinea nigra, bu hastalığaysa fayohipomikoz (İng: "Phaeohyphomycosis") adı verilir.

Bu olayı yaşayan kişiler, uyudukları gece hiçbir sıkıntı görünmeyen uzuvlarında özellikle de ellerinde (avuç içi, parmak araları, vb.) sabah kalktıklarında kahverengi bir leke görmüşlerdir. Bazı insanlar bu lekeleri hekimlere göstermek yerine, dini sebeplere bağlayarak bu lekeyi "cinlerin alem değiştirirken vücudumuzda bıraktığı iz" veya "cinlerin kına yakması" olarak yorumlamıştır. Zamanla bu hurafe, insanlar arasında iyice yayılmıştır.

Osteonekroz veya kemik enfarktüsü olarak da adlandırılan Avasküler Nekroz, kan akışının kesilmesi nedeniyle kemik bileşenlerinin hücresel ölümü olarak tanımlanır. Kemik yapıları daha sonra çökerek ağrı, eklem fonksiyon kaybı ve uzun süreli eklem hasarı ile sonuçlanır. Avasküler Nekroz ayrıca, osteonekroz, septik nekroz ve iskemik kemik nekrozu olarak da bilinir.

Avasküler Nekroz, genellikle femur ve humerus başları ve femur kondilleri gibi epifizi (uzun bir kemiğin uç kısmı) içerir; ancak küçük kemikler de etkilenebilir. Klinik pratikte Avasküler Nekroz en sık kalçada görülür. Avasküler Nekroz'un doğal seyri, patolojisi, patogenezi ve tedavisi ile ilgili mevcut verilerin çoğu femur başı nekrozu ile ilgilidir.