İçerikler - Sayfa 296

Antenlerin elle tasarlanması ve optimize edilmesi şeklindeki mevcut uygulama, önemli bir alan uzmanlığı gerektirdiği ve hem zaman hem de emek bakımından yoğun olduğu için yeni ve daha iyi anten tasarımları geliştirme becerisi açısından sınırlıdır. Buna alternatif olarak, araştırmacılar, 1990'ların başından beri evrimsel anten tasarımı ve optimizasyonunu araştırıyor ve bilgisayar hızının artması ve elektromanyetik simülatörlerin gelişmesiyle bu alan son yıllarda büyüdü. Bu teknikler, doğadaki biyolojik evrimden esinlenen ve bir çözüme daha iyi ve daha iyi yaklaşımlar üretmek için en uygun olanın hayatta kalması ilkesini kullanarak potansiyel çözümler popülasyonu üzerinde çalışan bir stokastik arama yöntemi ailesi olan evrimsel algoritmalara (EA) dayanmaktadır.

Anten dizileri ve kuadrifilar sarmal antenler de dahil olmak üzere birçok anten türü incelenmiştir. Ayrıca, evrimsel algoritmalar antenleri yerinde (in-situ) yani, elektromanyetik etkileşimlerin karmaşıklığı nedeniyle anten tasarımcılarının elle yapması çok zor olan, çevredeki yapıların etkilerini dikkate alarak geliştirmek için kullanılmıştır. Yakın zamanda, NASA'nın Uzay Teknolojisi 5 (ST5) görevindeki üç uzay aracı için bir anten evrimleştirmek üzere evrimsel algoritmaları kullandık ve İzleme ve Veri Aktarım Uydularından (TDRS) biri gibi, yaklaşan diğer NASA görevleri için antenler üzerinde çalışıyoruz. Bu makalenin geri kalanında hem ST5 hem de TDRS görevleri için anten evrimi çalışmalarımızı tartışacağız.

Endüstri Devrimi'nden bu yana insanlık, gezegenimiz ve onun zengin biyoçeşitliliği üzerinde derin ve genellikle geri dönüşü olmayan etkiler bırakmıştır. Bu süreçte aşırı tüketim, habitat yıkımı, kirlilik ve hızlandırılmış iklim değişikliği gibi insan kaynaklı faaliyetler, sayısız canlı türünün yok olmasına yol açmıştır. 2023 yılı itibarıyla, bu eğilimler devam etmekte ve dünya çapında birçok hayvan ve bitki türü ciddi şekilde tehdit altında bulunmaktadır. Bu durum, ekosistemlerin dengesini bozarak doğal kaynakların sürdürülebilirliğini tehlikeye atmaktadır ve gelecek nesiller için ciddi endişeler doğurmaktadır. Her ne kadar türdiriltimi gibi yenilikçi çözümler biyolojik çeşitliliği koruma çabalarında umut vaat etse de insanlık bu ciddi sorun için daha fazla çaba ve kaynak ayırmalıdır. Aksi halde, insan popülasyonunun kendisi de büyük risk altına girebilir.

1800'lerin başlarına kadar, Hint Okyanusu'ndaki Seyşeller takımadalarındaki iç adaların en az beşinde binlerce Seyşeller cennet sinekkapanı (Terpsiphone corvina) yaşıyordu. 1960'lara gelindiğinde, bu canlılardan yalnızca 28 tanesi hayatta kalmıştı ve hepsi 10 kilometrekarelik La Digue adasında bulunmaktaydı.^[1] Böcekler ve örümceklerle beslenen bu küçük siyah kuşlar, 19. ve 20. yüzyıllarda yaşam alanı kaybı, istilacı türler ve avcılık nedeniyle büyük zarar görmüştü.

Yellowstone Ulusal Parkı'nın altındaki süpervolkan bir kez daha patlarsa, ABD'nin binlerce kilometre ötesine kül püskürterek binalara zarar verebilir, ekinleri boğabilir ve enerji santrallerini kapatabilir. Bu, büyük bir felaket olur.

Ancak bu, hepimizin korkudan çıldırması gerektiği anlamına gelmiyor. Neyse ki böyle bir patlamanın gerçekleşme ihtimali oldukça düşük. Normal bir volkandan binlerce kat daha güçlü olan Yellowstone süpervolkanı, tarihte sadece üç kez gerçekten muazzam patlamalar yaşamıştır: İlki 2,1 milyon yıl önce, ikincisi 1,3 milyon yıl önce ve sonuncusu da 664.000 yıl önce meydana gelmiştir.

Gerald Selbee, bir gün iş yerinde sıkılıp Amerikan kahvaltılık gevrek endüstrisinin şifresini kırmıştı; çünkü bu, onun için eğlenceli bir zihinsel meydan okumaydı. Ne de olsa Selbee'nin işindeki çoğu şey eğlenceli değildi. Hem neden yapmasın? Sonuçta bunu yapabiliyordu. Selbee, etrafında sürekli bulmacalar gören biriydi. Diğer insanların ortada bir bulmaca olduğunu fark bile etmediği bulmacalar... Havada süzülen ve günlük şeylerin yüzeylerine yapışan küçük şifreler ve desenler...

Bu, 1966 yılında, Jerry'nin, Michigan'da Kellogg's için çalıştığı dönemdi. Dondurularak kurutulmuş gıdaların ve tahılların raf ömrünü uzatmak için kutular tasarlayan bir malzeme analistiydi. Jerry, şöyle soruyor:

Piyango matematiği, bir piyango oyununu kazanma veya kaybetme olasılıklarını hesaplamak için kullanılır. Bu makalede, çeşitli sayısal loto oyunlarındaki kazanma ihtimallerinin nasıl hesaplandığı anlatılacaktır.

49 sayıdan 6'sının tutturulması gereken tipik bir oyunda (ki bu, kısaca "6/49 oyunu" olarak adlandırılabilir), her oyuncu 1 ilâ 49 arasından altı farklı sayı seçer. Bir biletteki altı sayı, piyango tarafından çekilen sayılarla eşleşirse, bilet sahibi sayıların sırasına bakılmaksızın ikramiye kazanır. Bunun gerçekleşme olasılığı 13.983.816'da 1'dir.