Nanoteknoloji geçtiğimiz yüzyıldan bu yana bilinen bir araştırma alanıdır. Nanoteknoloji, Nobel ödüllü Richard P. Feynman'ın 1959'da verdiği meşhur "There's Plenty of Room at the Bottom" konferansında tanıtılmıştır ve o günden itibaren nanoteknoloji alanında devrim niteliğinde çeşitli gelişmeler yaşanmaktadır.^[1]

Nanoteknoloji alanındaki son gelişmeler ile beraber; altın, gümüş, demir, bakır, kobalt, platin gibi farklı elementlerden çok sayıda nanoparçacık ve nano malzeme üretimi arttığını belirtmek mümkündür.^[2] Nanoparçacıklar (NP'ler), bir boyutu en az 100 nm'den küçük olan parçacık maddeleri içeren geniş bir malzeme sınıfıdır.^[3] Nanoparçacıkların eşsiz fizikokimyasal ve biyolojik özellikleri, onların çok çeşitli uygulama alanlarında kendilerine yer bulmasının önünü açmaktadır.^[4]

Ulusal Kasırga Merkezi, yarım yüzyılı aşkın bir süredir, kasırgaların maddi hasar potansiyelini ifade etmek için Saffir-Simpson Rüzgar Ölçeğini kullanmaktadır; bu sistem kasırgaları Kategori 1'den (119–153 km/sa) Kategori 5'e (250 km/sa'den daha yüksek hız) kadar değişen bir ölçekte sınıflandırmaktadır.

Ancak artan okyanus sıcaklıkları daha yoğun ve yıkıcı kasırgalara neden olduğundan Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuarı'ndan iklimbilimci Michael Wehner ve First Street Vakfı'ndan James Kossin, günümüzün oldukça ısınan ve ısınmaya devam eden ikliminde Kategori 5'in yeterli olup olmadığını inceledi. PNAS dergisinde yayınladıkları yeni çalışmada araştırmacılar Saffir-Simpson Rüzgar Ölçeğine 308 km/sa hızdan daha yüksek rüzgar hızına sahip fırtınaları kapsayacak varsayımsal bir Kategori 6 ekledi.^[1]

Aşılar ve popülasyonun büyük bir kısmının aşılaması toplumun sağlığı için hayati bir öneme sahiptir. Aşı karşıtı kampanyalar, aşılanma sürecini sekteye uğratarak halk sağlığını küresel olarak tehdit edebilir.

Mart 2020'den önce bile aşı tereddüdü, sosyal medyada gerçekmiş gibi lanse edilen hatalı bilgilerle doğrudan ilişkiliydi. COVID-19 pandemi boyutuna ulaştığında sosyal medya, aşı tereddüdüne yol açan bilgilerin merkez üssü olarak kabul edildi.

NYU Grossman Tıp Fakültesi araştırmacıları tarafından yürütülen yeni bir çalışmaya göre atalarımızdaki genetik bir değişiklik, insanlar ve diğer kuyruksuz maymunların neden neden kuyruksuz olduğunu kısmen açıklayabilir.

Nature dergisinde yayınlanan çalışma, kuyruksuz maymunların DNA'larını kuyruklu maymunlar ile karşılaştırdı ve kuyruksuz maymunlarda olan kuyruklu maymunlarda eksik olan bir ekleme tipi mutasyon buldu.^[1] Araştırma ekibi, TBXT genindeki mutasyonun kuyrukları etkileyip etkilemediğini incelemek için fareler üzerinde deney yaptı ve kuyruksuz doğum da olmak üzere kuyrukta bazı etkiler gözlemledi. Çalışmanın yazarlarından MIT ve Harvard Broad Enstitüsü'nde baş araştırmacı olan Bo Xia şöyle anlatıyor:

Sabah uyandığınızda vazoya konulmuş güzel bir buket çiçekle karşılaşmak çok güzel bir histir. Ancak yaprakların dökülmeye başladığını, solduğunu ve saplarının sarktığını görmeye başladığınızda... İşte bu pek de hoş bir his değildir. Biraz kimya ve biyoloji bilgisi sayesinde muhtemelen sadece evinizde bulunan malzemeleri kullanarak kesme çiçeklerinizin ömrünü uzatabilirsiniz.

Muhtemelen daha önce çiçek saplarının uçlarını koparıp dikkatlice bir şeyin içerisine yerleştiren birisini görmüşsünüzdür. Peki bunun arkasındaki mantık nedir? Sapların yüksekliklerini değiştirmek çiçeklerin etrafının fazla sarılmasını önlemeye yardımcı olur. Bu, çiçeklerin fiziksel olarak birbirine temas etmesini, böylelikle taç yapraklarının dökülmesini önlemek ve yoğun ıslak yaprak kümelerinde mikrobiyal büyüme olasılığını azaltmak gibi iki amaca hizmet etmektedir.