İçerikler - Sayfa 219

Kelebekler üzerinde yapılan ve Communications Biology dergisinde yayınlanan yapay zeka destekli bir araştırma, dişi kelebeklerin pek incelenmemiş evrimini ele alıyor.^[1] Bu çalışma, evrim teorisinin kurucuları Charles Darwin ve Alfred Russel Wallace arasındaki arasındaki bir tartışmayı inceliyor.

Darwin, erkeklerin daha çok çeşitlilik gösterdiğini düşünüyordu. Çünkü dişiler genellikle eşlerini erkeklerin görünüşüne göre seçiyordu. Wallace ise cinsiyetler arasındaki farklılıkların en büyük nedeninin doğal seçilim olduğunu düşünüyordu.

H5N1 adlı yüksek derecede patojenik kuş gribi virüsü, hayvanlar arasında yayılma şekli açısından benzersizdir. Bu virüs Okyanusya hariç tüm kıtalarda tespit edilmiş olup Birleşmiş Milletler tarafından "küresel zoonotik bir hayvan pandemisi" olarak tanımlanmaktadır.^[1]

H5N1'in 350'den fazla kuş türünü ve yaklaşık 60 memeli türünü enfekte edebildiği bilinmektedir. Ördekler, kuğular, kazlar ve martılar gibi göçmen su kuşları; kuş gribi virüslerine özellikle duyarlıdır. H5N1 ile enfekte olan su kuşları genellikle hastalık belirtisi göstermezler. Bu asemptomatik taşıyıcılar, göç yolları boyunca memeliler dahil diğer türleri enfekte edebilirler. Bu durum, hastalığın farklı bölgelere yayılmasına ve virüsün genetik yapısının ve virülansının sürekli olarak değişmesine yol açar.^[2]

Papua Yeni Gine'deki mercan resiflerinde yapılan yeni bir çalışma, okyanus asitlenmesinin mercan yapısını basitleştirdiğini ve bu durumun bazı balık türleri için yaşam alanını daha az çekici hale getirdiğini gösteriyor.

Medyanın büyük ilgisi, ısı stresinin neden olduğu mercan beyazlamasına odaklanmışken, Adelaide Üniversitesi Biyolojik Bilimler Fakültesi'nden Profesör Ivan Nagelkerken liderliğindeki araştırma ekibinin bu bulgusu, küresel ısınmanın mercan resiflerini nasıl etkilediğine dair endişelere yeni bir boyut kazandırıyor.

Avustralya'da bir ekip, kültürel olarak aktarılan en eski insan ritüeline dair arkeolojik kanıtlar buldu. Güneydoğu Avustralya'daki bir mağarada ocaklarda bulunan ve Son Buzul Çağı'nın sonlarına tarihlenen çubuklar, şifa veya acı verme amaçlı olan ritüelin yaklaşık 500 nesil boyunca aktarıldığını gösteriyor. Bulgular, Nature Human Behaviour dergisinde yayınlandı.^[1]

Avustralya'ya 19. yüzyılda gelen sömürgecilerin kayıtları, GunaiKurnai'lerin kendilerine özgü ritüellerini belgelemiştir.^[2] Ritüelde oldukça yoğun ve sert olan Casuarina ağacından yapılmış ve şekillendirilmiş bir çubuk, yağla hazırlanıyor ve çubuk düşene kadar ateşin önüne konulması isteniyordu. Çalışmanın ortak yazarı, GunaKurnai halkının yaşlılarından ve GunaiKurnai Toprak ve Su Aborijin Şirketi'nden Russell Mullett şunları söylüyor: