Türkiye'deki bir arkeolojik alanda bulunan taş üzerine oyulmuş antik simgeler, 13.000 yıl önce yaşanan ve mini bir buzul çağını tetikleyen yıkıcı kuyruklu yıldız darbesinin hikayesini anlatıyor.

Mediterranean Archaeology and Archaeometry'de yayımlanan araştırmaya göre, "Akbaba Taşı" adıyla bilinen oymalardan elde edilen kanıtlar M. Ö. 1100 yılları civarında kuyruklu yıldız parçalarının Dünya'ya çarptığını ortaya koyuyor. Oymalar arasında görülen başsız insan şeklinin, felaketi ve yaşanan can kayıplarını sembolize ettiği düşünülüyor.

Yeni bir araştırmaya göre Alzheimer ile doğrudan bağlantılı proteinler, cerrahi aletler ile hastalar arasında aktarılabilmektedir. Şu ana kadar teşhis edilen vakaların sayısı ne kadar az olursa olsun, bu aletlerin nasıl sterilize edildiği ve gelecekte nasıl kullanılacağı konusunda bizleri tekrar düşünmeye itiyor.

Alzheimer hastalığına proteinlerin bu şekilde taşınmasının neden olduğuna dair henüz bir belirti yok ancak araştırmacılar, genç yaşta beyin ameliyatı geçirmiş olup, nadir görülen beyin kanaması bozukluğuna (Serebral Amiloid Anjiyopatisi, SAA) sahip olan sekiz vaka ortaya çıkardı.

1928 yılında Paul Dirac parçacıkların temas halinde birbirlerini yok eden, yükleri hariç olmak üzere kendilerine tıpatıp benzeyen birer antiparçacık eşleri olduğunu öne sürdü. Bu teorinin ortaya atılmasından birkaç yıl sonra ise pozitron keşfedildi ve bu antiparçacıklar popüler kültürde oldukça büyük bir yer edindi. 1937 yılında ise teorik fizikçi Ettore Majorana çok ilginç bir teori sundu: Kendi antiparçacığı kendisi olan bir parçacık! Ettore Majorana'nın teorisinden tam 80 yıl sonra ise kendi antiparçacığı gibi davranan bir parçacık keşfedildi.

Stanford ve Kaliforniya Üniversitesinden araştırmacılar oldukça karmaşık bir deney düzeneği kullanarak kuasiparçacık adı verilen çiftlerin oluşmasını sağladı. Kuasiparçacıklar, süperiletken maddelerde meydana gelen parçacık-benzeri uyarılmalardır. Bu durum bir uyarılmanın vakum ortamında sanal bir parçacığa dönüşüp daha sonra tekrar enerjiye dönüşmesi gibi açıklanabilir.

Ötegezegen, Güneş Sistemi dışındaki başka sistemlerde bulunan veya herhangi bir sistemde bulunmayıp başıboş gezen gezegenler için kullanılan terimdir. Gökbilimciler, şimdiye kadar birçok ötegezegen keşfettiler. Bu ötegezegenlerin etrafında dönen uydular hakkındaki çalışmalar ise devam etmekte. Ancak şimdi, gökbilimciler çalışmalarının sonuçlarını aldıklarını ve ilk öteuyduyu keşfettiklerini düşünüyorlar!^[1]

Potansiyel öteuydu, NASA'nın Kepler teleskobunun büyütme gücü vasıtasıyla ortaya çıktı. Çalışmaların sonucunda gezegenlerin, ayların ve yıldız sistemlerinin oluşumu hakkında bize çok şey öğretebilir. Şimdilik, bu öteuydu ilk testleri geçti. Öteuydunun bir ismi de var: Kepler-1625b I. Kolombiya Üniversitesinden David Kipping, şunları söylüyor:^[2]

Zaman zaman Claude Monet ya da Pablo Picasso gibi ressamlar çıkar ve sanat dünyasında çığır açarlar. Kendi estetik biçimlerini yaratarak izlenimcilik veya soyut dışavurumculuk gibi akımların doğmasını sağlarlar. Peki, ileride ortaya çıkacak yeni sanat akımlarına makineler öncülük edebilir mi?

Görünüşe göre yukarıdaki sorunun cevabı: Evet! Yapay zekâyla çalışan bir makine alışılmadık tarzda resimler üretmeyi başardı ve ortaya konan ürünler birçok insanın beğenisini kazandı.