Harvard Tıp Okulu'nda tıp profesörü ve Dana-Farber Kanser Enstitüsü'nde doktor olan Marios Giannakis tarafından Cancer Discovery dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmada, kolorektal kanser (bağırsak kanseri) hastalarında DNA hasarına işaret eden genetik mutasyonların, yüksek kırmızı et tüketimi ve kansere bağlı mortalitenin artmasıyla ilişkili olduğunu bulundu.

Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı, 2015 yılında işlenmiş etin kanserojen olduğunu, kırmızı etin insanlar için muhtemelen kanserojen olduğunu açıklamıştı. Giannakis şöyle diyor:

Bu hafta yayınlanan yeni araştırma, alternatif gün orucu veya "5:2" gibi adlara sahip aralıklı oruç diyetlerinin, kilo vermenin en etkili yolları olduğuna dair popüler bir inanca meydan okuyor.

Son yıllarda, insanların haftada birkaç gün oruç tutmasını salık veren diyetlerin popülaritesi arttı. İnsanların mucizevi kilo dönüşümlerinin görüntülerinin paylaşılmasıyla bu diyetlerin popülaritesi pekiştirildi ve ünlülerin bu diyetleri tavsiye etmesiyle daha da ün kazandı.

Missouri Üniversitesi Tıp Fakültesi ve MU Health Care'den araştırmacılar tarafından yürütülen ve COVID-19 enfeksiyonunu şiddetli olarak geçiren ABD'li 9.000'den fazla hastadan elde edilen verilere dayanan bir çalışma, hastaların ilk pozitif testinden sonra yeniden enfeksiyon süresinin ortalamada 3.5 ay olduğu; ancak bu ağır hastaların %1'den daha azının hastalığa yeniden yakalandığını gösterdi.^[1]

Araştırmacılar, ABD'deki 62 sağlık tesisinden gelen verileri incelemek için MU Veri Bilimi ve Bilişim Enstitüsü ve Tiger Sağlık İnovasyonu Enstitüsü ile birlikte çalıştı. Şiddetli COVID-19 enfeksiyonu olan 9.119 hastanın 63'ünün (%0.7) virüsü ikinci kez kaptığını ve ortalama yeniden enfeksiyon süresi 116 gün olduğunu buldular. Yeniden enfekte olan 63 kişiden ikisi (%3.2) öldü. "Beyaz olmayan" olarak sınıflandırılan hastaların, yeniden enfeksiyon geçirme riskinin beyaz hastalardan daha fazla olduğu görüldü. MU Tıp Fakültesi'nde klinik nöroloji profesörü olan baş araştırmacı Adnan I. Qureshi, şöyle diyor:

Son teknolojiyle geliştirilen 30 farklı IPCC iklim modeli, Kuzey Yarımküre ve özellikle de Avrupa için önemli ölçüde farklı iklimler öngörmektedir. Bu modellerin tepki aralığına yönelik olarak yapılan bir analiz, farklılıkların yalnızca (normalde varsayıldığı gibi) atmosferik değişikliklerle değil, çoğunlukla tekil bir modelin Kuzey Atlantik okyanus akıntılarındaki değişikliklerin simülasyona nasıl dahil edildiğine bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. İtalya Ulusal Araştırma Konseyi, Atmosfer Bilimleri ve İklim Enstitüsü ve meslektaşları tarafından hazırlanan çalışma, bugün Nature Communications'da yayınlandı ve Kopenhag Üniversitesi tarafından koordine edilen Avrupa bilim işbirliği TiPES'in bir parçası.

Tüm iklim modelleri, detaylar konusunda bazı farklılık gösterir. Atmosferik basınç, bulut örtüsü, sıcaklık gradyanları, deniz yüzeyi sıcaklıkları ve daha pek çok değişken gibi değişkenler, her model için biraz farklı etkileşime girecek şekilde ayarlanmıştır. Bu, birçok modelin tahminlerinin de değiştiği anlamına gelir.

Güney Danimarka Üniversitesi'nden Fernando Colchero ve Kuzey Karolina'daki Duke Üniversitesi'nden Susan Alberts tarafından yönetilen ve 14 ülkedeki 42 kurumdan araştırmacıları içeren bir çalışma, her türün nispeten sabit bir yaşlanma hızının olduğunu ileri süren "değişmeyen oranda yaşlanma hipotezi" adı verilen yaşlanma teorisine yönelik yeni bakış açıları sağlıyor. İstatistik ve matematiğin popülasyon biyolojisi sahasında uygulamaları konusunda uzman olan ve aynı zamanda Güney Danimarka Üniversitesi Matematik ve Bilgisayar Bilimleri Bölümü'nde doçent olan Colchero, şöyle diyor:

Dokuz insan popülasyonundaki doğum ve ölüm modellerini, vahşi doğada ve hayvanat bahçelerinde yaşayan goriller, şempanzeler ve babunlar da dahil olmak üzere insan olmayan 30 primat popülasyonundan alınan bilgilerle karşılaştırarak, daha önceden sunulmamış bir veri zenginliğine ulaştık ve değişmeyen oranda yaşlanma hipotezine ışık tutabildik.