100.000'den fazla kişiyi kapsayan bir araştırmada, et yoluyla doymuş yağ tüketmek ile kalp hastalığına yakalanma arasında potansiyel bir bağlantı bulundu. Ön araştırma, ESC Kongresi 2021'de sunuldu. Oxford Üniversitesi, Nuffield Nüfus Sağlığı Departmanından araştırma yazarı Dr. Rebecca Kelly şöyle diyor:

Kardiyovasküler hastalıklar dünya çapında önde gelen ölüm ve sakatlık nedenidir. Daha yüksek miktarlarda doymuş yağ yemek, yüksek düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) veya "kötü" kolesterol ile bağlantılıdır. Bu da kardiyovasküler hastalık riskini artırır. Doymuş yağ bakımından zengin, özellikle et ve süt ürünleri gibi farklı gıda türlerinin kardiyovasküler hastalıklarla farklı ilişkilere sahip olabileceğine dair bazı kanıtlar var. Bu nedenle bu çalışma, çeşitli gıdalardan elde edilen doymuş yağın iskemik kalp hastalığı, felç ve toplam kardiyovasküler hastalık (kalp hastalığı ve felç birlikte) ile ilişkisini inceledi.

Gebeliğin 37. haftasından önce, yani prematüre doğan bir bebek, genellikle anne ve babasından ayrılarak yoğun bakımda bir küvöze yerleştirilir. Birkaç hafta boyunca; entübasyon, kan alma, beslenme tüpü gibi acı verebilen rutin tıbbi prosedürlere tabi tutulur. Nörolojik gelişimleri üzerindeki kısa ve uzun vadeli yan etkiler önemli olabileceğinden, farmasötik ağrı kesicilerle onları rahatlatmak her zaman mümkün olmaz. Dolayısıyla bu bebekler, bir miktar acı çekebilirler. Peki bebeğin daha iyi hissetmesi için ne yapmalı?

Psikoloji ve Eğitim Bilimleri Fakültesi'nin (FPSE) Psikoloji Bölümü'nde ve UNIGE'nin İsviçre Duyuşsal Bilimler Merkezi'nde (CISA) profesör olan Didier Grandjean'ın ekibi, İtalya'daki Parini Hastanesi ve Valle d'Aosta Üniversitesi ile işbirliği içinde, tıbbi müdahale sırasında annenin bebeğiyle konuştuğunda, bebeğin ağrı ile ilişkili belirtilerinin azaldığını ve bağlılıkta rol oynayan, stresle bağlantılı hormon olan oksitosin seviyesinin önemli ölçüde arttığını gözlemledi.^[1] Oksitosin artışı, bebeğin ağrıyla daha iyi baş edebilmesine yardımcı olmaktadır.

Oldukça uzun olan ortak tarihimiz boyunca, köpekler insanlarla bağ kurmak için bir dizi beceri geliştirdiler. "Otur", "yat" ve "yuvarlan" gibi insan eylemlerini anlamlandırma yetenekleri de bu becerilerinden sadece biridir.

Ancak köpeklerin insan niyetlerini anlayıp anlamadığı veya yalnızca sonuçlara yanıt verip vermediği belirsizliğini koruyor. Bir başkasının niyetlerini tanıma ya da en azından onları tasavvur etme yeteneği, Zihin Kuramı'nın temel bir bileşenidir. Zihinsel durumları kendine ve başkalarına atfetme yeteneği, uzun zamandır eşsiz bir şekilde insana özgü olarak kabul edilen bir yetenektir. Peki köpekler, Zihin Kuramı'nın bu temel bileşenine, yani bilerek yapılan bir şey ile kazara yapılan bir şey arasındaki farkı söyleme yeteneğine sahip mi?

St. Louis'teki Washington Üniversitesi'nden yapılan yeni araştırma, beynin görsel uyaranları işleyen parçası olan görsel korteksteki nöronların, zaman içinde aynı uyarana tepkilerini değiştirdiğini ortaya koydu.

Diğer çalışmalar, beynin koku ve uzamsal bellekle ilişkili bölümlerindeki nöronlarda "temsili sürüklenmeyi" belgelemiş olsa da, bu sonuç şaşırtıcı; çünkü birincil görsel korteksteki nöral aktivitenin nispeten stabil olduğu düşünülüyordu.

Oxford Üniversitesi'nden Gil McVean ve meslektaşları tarafından yapılan yeni araştırmalar, yaşlandıkça daha sık hastalanmalarına rağmen, insanların genlerinin hastalanma riski üzerindeki etkisinin aslında yaşla birlikte azaldığını ortaya koyuyor. Araştırmacılar yeni bulgularını PLOS Genetics dergisinde yayınladılar.^[1]

Ebeveynlerimizden miras aldığımız genler, kanserden kalp hastalığına ve otoimmün bozukluklara kadar neredeyse tüm hastalıklar için riskimizi etkiler. Yeni genomik teknolojiler sayesinde bilim insanları, artık bir kişinin genomunu gelecekteki hastalık riskini tahmin etmek için kullanabiliyorlar. Bununla birlikte, son çalışmalar, bir kişinin genetiğinin tahmin gücünün yaşına, cinsiyetine ve etnik kökenine bağlı olabileceğini göstermiştir.