Depremler, tipik olarak yalnızca birkaç saniye sürer. Ancak bazen, yer altı kaymaları ağır çekimde gerçekleşir. "Yavaş kayma olayları" olarak bilinen bu "yavaş depremleri" ve bunların kısa (ama bazen şiddetli) sarsıntılarla etkileşimini anlamak, sismik tehlikeyi ve müteakip riski tanımlamak için kritik derecede önemlidir.

GFZ Alman Yerbilimleri Araştırma Merkezi'nde Kıdemsiz Grup Lideri olan Patricia Martínez-Garzón liderliğindeki uluslararası bir grup, Seismological Research Letters (Sismolojik Araştırma Mektupları) dergisinde, milyonlarca insanın yaşadığı İstanbul metropolü yakınlarındaki farklı sismik olayların bu etkileşimini araştırdıkları bir çalışma yayınladı.^[1]

İstanbul, deprem araştırmacıları için büyük ilgi odağıdır. 15 milyonluk metropol; Marmara Denizi'nin altında, şehir sınırlarının hemen dışında uzanan Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun çok yakınında bulunuyor. Burada, yeraltında, tektonik plakalar birbirine kenetlenmiş haldedir. Bu kenetlenme, plakaların hareket etmesine engel olur ve fay üzerinde sürekli bir enerji birikimine sebep olur. Bu kenetlenme kırıldığında, biriken enerji etrafa saçılacaktır ve büyük bir sarsıntı oluşacaktır. İşte deprem, budur. Bilim insanları önümüzdeki yıllarda bu bölgede 7 ve üzeri büyüklükte bir deprem olacağını tahmin ediyor.

İstanbul'a yönelik bu sismik tehdidin boyutu, levhaların ne kadar güçlü bir şekilde birbirine takıldığına ve depremin tam olarak nerede başlayacağına ("çekirdeklenme noktasına") bağlıdır. GFZ Alman Yerbilimleri Araştırma Merkezi'nden Marco Bohnhoff liderliğindeki bir ekip, bir sonraki büyük depremin Marmara Denizi'nin doğusundan başlama olasılığının daha yüksek olduğunu gösteren bir çalışma sunuyor.^[1] Bu, 15 milyondan fazla nüfusa sahip İstanbul için hem iyi hem de kötü haber demek. Bohnhoff, şöyle açıklıyor:

Avustralya Ulusal Üniversitesi'nden (ANU) sismologlara göre, depremlerin neden olduğu sismik dalgalardan elde edilen veriler, Dünya'nın iç çekirdeğinin en derin kısımlarına yeni bir ışık tutuyor.

Araştırmacılar, bu dalgaların Dünya'nın iç çekirdeğine nüfuz ettiği ve içinden geçtiği farklı hızları ölçerek, Dünya'nın içinde en iç çekirdek (İng: "Innermost Inner Core" veya kısaca "IMIC") olarak bilinen ayrı bir katmanın kanıtlarını belgelediklerine inanıyorlar. Buna göre "en iç çekirdek", iç çekirdeğin merkezinde oturan, katı bir "metalik top".

Bilim insanları, Cetus takımyıldızında Messier 77 olarak da bilinen NGC 1068'in yüksek enerjili bir nötrino yayıcı olduğunu buldular. Uzmanlar, Antartika'daki IceCube Nötrino Gözlemevi'ni kullanarak parçacıkları gözlemlediler. Uluslararası IceCube Birliği üyesi ve Adelaide Üniversitesi Fizik Bölümü, Fizik Bilimleri Fakültesi Doçent Doktoru Gary Hill şöyle açıklıyor:

Nötrinolar, normalde vücudumuzdan ve Dünyanın her yerinden her saniye trilyonlarca geçen atom altı parçacıklardır. Ancak maddeyle nadiren etkileşime geçmeleri tespit edilmelerini zorlaştırmaktadır.

Warwick Üniversitesi liderliğindeki gökbilimciler, galaksimizde yörüngedeki küçük gezegenimsi yapılardan (İng: "planetesimal") enkaz toplayan en yaşlı yıldızı tespit etti. Bu durum, yıldızı, Samanyolu'nda keşfedilen en yaşlı kayalık ve buzlu gezegen sistemlerinden biri haline getirdi.

Bulgular, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society'de yayımlandı. Gökbilimciler, Dünya'dan 90 ışıkyılı uzaklıkta bulunan beyaz cücenin ve onun yörüngesindeki gezegenler sisteminin kalıntılarının yaşının 10 milyar yılın üzerinde olduğunu buldular.