Plastik adı verilen insan yapımı polimerlerin çok sayıda günümüzde birçok faydası ve çok sayıda kullanım alanı vardır.^[1] Bunların detaylarını buradan okuyabilirsiniz. Bu yazımızda, plastiğin faydaları veya genel olarak zararlarından değil, plastiklerle ilgili çok spesifik ama son derece yaygın bir yalandan söz edeceğiz: Plastiklerin diğer ürünler kadar veya sınırsız geri dönüştürülebilir bir malzeme olduğu yalanından... Bunun neden bariz bir yalan olduğunu anlamak için, çok basit birkaç istatistik verebiliriz:

Eğer geri dönüştürülen plastiğin, üretilen toplam plastiğe oranını görmek isterseniz, aşağıdaki grafiği inceleyebilirsiniz:

Antik köpek DNA'ları üzerine yapılan bir analiz, Arktik Sibirya sakinlerinin 2000 yıl kadar önce Avrasya'dan köpek ithal etmeye başladığını ortaya koyuyor.

Arkeolojik buluntular, Kuzeybatı Sibirya'nın Arktik bölgelerindeki insanların 2000 yıl kadar önce Avrasya popülasyonlarıyla uzun vadeli ticaret bağlantıları kurduklarını gösteriyor. Ticari ilişkilerin başlaması, bu dönemde meydana gelen bir dizi önemli sosyal değişiklikten biriydi. Üstelik, LMU'dan paleogenetikçi Laurent Frantz liderliğindeki uluslararası bir araştırma ekibinin şimdi gösterdiği gibi, bu değişikliklerin Sibirya köpeklerinin genomları üzerinde bile etkisi oldu. Ekip, kapsamlı genetik analizlere dayanarak, köpeklerin Sibirya Arktik bölgesine ithal edildiği ve bu sürecin nihayetinde Samoyed gibi Sibirya'ya ait köpek nesillerinin ortaya çıkmasına yol açtığı sonucuna varıyor.

Doku mühendisliği uzun zamandır laboratuvar ortamında yeni dokular ve hatta organlar oluşturmak için üzerine hücre ekili, geometrik olarak statik iskeleler ile çalışmak üzerine kurulu durumda. Genellikle biyobozunur polimer yapısında bulunan iskele malzemesine hücreler bağlanır ve eğer bu hücreler için uygun besinler tedarik edilirse hücrelerin üzerinde bulundukları iskele biyobozunurken bu hücreler dokuları oluşturur. Fakat bu model, dokuların normal şekilde oluşumunun altında yatan alışılmadık şekildeki dinamik morfolojik süreçleri göz ardı eder.

Chicago'daki Illinois Üniversitesi araştırmacıları, dıştan gelen tetikleyici sinyallere yanıt olarak önceden programlanmış ya da isteğe bağlı olarak defalarca şekil değiştirebilen yeni 4 boyutlu hidrojeller geliştirdi. Bu 4 boyutlu hidrojeller, uyartılara yanıt olarak zaman içerisinde şekil değiştirebilen 3 boyutlu malzemelerdir.

Hoşgörü paradoksu, tolerans (hoşgörü) konusunda sınırsız olan bir toplumun hoşgörülü olma niteliğinin, bir süre sonra hoşgörüsüz kişiler tarafından elimine edileceğini öngören sosyal bir paradokstur. Bir diğer deyişle bu paradoks, diğerlerini baskılamaya meyilli faşizm gibi akımların durdurulabilmesi için belli bir sınır aşıldıktan sonra hoşgörüden feragat edilmesi gerektiğine işaret etmektedir.

Paradoksun temelinde, insanların daha hoşgörülü bir dünyada yaşama arzusu yatar. Ancak her toplumda hoşgörüye daha açık ve daha kapalı insanlar vardır. Hoşgörülü olanlar, argümanları gereği, kendilerine karşı hoşgörüsüz olanlara da hoşgörü göstermek zorundadırlar; ancak hoşgörüsüz bireyler, yine tanım gereği, hoşgörülü bireylere karşı hoşgörülü olmak zorunda değildirler. Buna bağlı olarak, hoşgörülü bir toplum yaratmak isteyenler ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar, hoşgörüsüz düşünce akımları, kendilerine gösterilen hoşgörüyü kötüye kullanacak ve kendi hoşgörüsüz fikirlerinin etkisini arttırmaya çalışacaklardır. Bu akımlar güç kazandıkça, tanım gereği, kendilerine hoşgörülü olanları da baskılamaya başlayacaklardır. Buna bağlı olarak hoşgörülü bir dünya isteyen insanlar, kendilerinin baskılandığı bir dünyayla karşılaşacaklardır. Ne var ki bu gidişatı önlemek için hoşgörüsüz olanlara hoşgörü göstermemeyi seçerlerse, bu sefer de hoşgörülü bir dünya yaratma arzusuyla ters düşüyor gibi gözüken bir davranış sergilemiş olacaklardır. İşte bu davranışsal çelişki, bir paradoksa işaret etmektedir.

Beyin çipi, çoğunlukla felçli hastalarda uygulanmak üzere; oldukça küçük bir tasarıma sahip olan ve beyin yüzeyine yerleştirilen cihazlardır. Bu cihazlar sayesinde beyinde gerçekleştirilen aktivitelerin izlenmesi amaçlanır.

2016 yılında Elon Musk’ın kurduğu Neuralink şirketi ile birlikte sıklıkla konuşulmaya başlayan beyin çipleri aslında ilk defa gerçekleştirilmiş bir çalışma değildir. Aksine, 1960’lı yıllardan itibaren bu konuda yapılmış birçok çalışma bulunmaktadır. Bu konudaki ilk çalışmalar, beyindeki aktiviteleri takip edebilmek ve bunları belirli komutlara dönüştürebilmek için maymunlar üzerinde gerçekleştirildi. Günümüzde beyin çipleri ile ilgili yapılan çalışmalar genellikle 1970’li yılların başlarında ortaya çıkan "beyin-makine arayüzü" terimi ile anılmaktadır.