İçerikler - Sayfa 52

Plazma, maddenin evrende en çok görülen halidir. Gazlar ısıtılmaya devam edildikçe atomlarındaki elektronlar kopar ve pozitif iyonlarla serbest elektronlar bir arada plazmayı oluşturur. Bu serbest elektronlar dolayısıyla plazmanın elektrik iletkenliği metallerden bile yüksektir.

Plazma terimi ilk kez 1928'de Irvine Langmuir tarafından tanımlanmış ve kullanılmıştır. Langmuir, iyonlaşmış gazların etrafıyla ilişkisine bakarak onları hücrelerle alışverişte bulunan kan plazmasına benzetmiştir. Bugün ise pozitif iyonları ve elektronları eşit miktarda bulunduran plazmalar, akla gelen ilk anlamını çağrıştırarak (kan plazması) medikal tedavilerde kullanılıyor.

Daha önce yörüngeye uzanan bir asansör hayal etmiş miydiniz? Yuri N. Artsutanov bunu düşledi. Hem de 1960'lı yıllarda. Peki böyle bir şey gerçekten mümkün mü? Şimdilik teoride olsa da konuyla ilgili çalışmalar çoktan başladı. Bu hayali gerçekleştirmek için en önemli aşama, belki de insanlığın bildiği en sağlam malzemeyi üretebilmekte. Bunun yolu da nanoteknolojiden geçiyor.

Bilimle ilgisi olsun olmasın hemen herkes, nanoteknoloji sözcüğünü bir yerlerden duymuştur. Her geçen gün hayatımıza daha fazla giren bu kavramın ne olduğunu hiç merak ettiniz mi? Gözlerinizin göremeyeceği kadar küçük bir dünyanın içinde, kısa bir yolculuğa çıkalım.

Yoldaş yıldızdan toplanan gaz, nötron yıldızının daha hızlı dönmesine katkı sağlıyor. Fakat bazen bunun tam tersi de gerçekleşebiliyor. Bunun bir açıklaması, gazın yıldıza dönüş yönünün tersi istikametten geliyor olması olabilir.

Nötron yıldızları yoğun (sıkışık), hızlı dönen yıldız kalıntılarıdır ve aynı sistemde bulunan daha küçük bir yıldızdaki maddeyi kendi içlerine çekebilirler. Bu maddeyi yutmadan önce, nötron yıldızının etrafında bir toplanma diski oluşur. Bu çevre materyal, beraberinde bir momentuma da sahiptir. Bu sayede de nötron yıldızının hızının artması mümkün hale gelir.