Parafiletik bir grup olan Platyzoa, Thomas Cavalier-Smith tarafından 1998 yılında önerilen, segmentsiz bir protostom grubudur. Cavalier-Smith, Platyzoa'ya Platyhelminthes (ya da yassı solucanlar) filumunu ve daha önce tanımlanmış birkaç mikroskobik hayvan filumunu topladığı yeni bir filum olan Acanthognatha'yı dahil etmiştir. Daha yakın zamanlarda Platyzoa, Rouphozoa ve Gnathifera'yı da içeren parafitik olarak tanımlanmıştır.

Platyzoa, Lophotrochozoa'nın yakın akrabalarıdır. İkisi birlikte Spiralia'yı oluşturur. Acanthocephala ve rotiferleri içerecek biçimde, "Syndermata" diye bir grup önerilmişti; ancak sonradan yapılan çalışmalar, bunların kardeş gruplar olmadığını gösterdi ve bu dal terk edildi.

Lagrange noktaları ("L-noktası" veya "librasyon noktası"), iki gök cisminin kütlelerinden kaynaklı kütleçekimlerinin, üçüncü bir cismin merkezkaç kuvvetini dengelediği özel uzay bölgeleridir. Ölçeğe uygun olarak çizilmeyen yukarıdaki fotoğrafta Dünya ve Güneş örneği verilmiştir; ancak herhangi iki cisim etrafında 5 farklı Lagrange noktası tanımlanabilir. İlk üç Lagrange noktası Leonhard Euler tarafından, son ikisi ise Joseph-Louis Lagrange tarafından keşfedilmiştir - bu nedenle "Lagrange Noktaları" olarak anılırlar.

Lagrange noktaları gök mekaniği açısından önemlidir; çünkü hâlihazırda kuvvetler açısından dengeli bir yapıda oldukları için, örneğin Dünya'yı veya uzayı gözlemek üzere gönderilen bir aracın yakıt tüketimi ihtiyacını en aza indirmekte kullanılabilirler. Bu sayede Lagrange noktaları üzerine gönderilen bu cisimlerin yörünge düzeltmesi yapmak için sık sık roket ateşlemelerine gerek kalmaz. Bu nedenle, örneğin James Webb Uzay Teleskobu ve Chandra X-Işını Gözlemevi, Lagrange noktalarına gönderilmiş araçlardır.

Narsisizm, herkesin bir dereceye kadar gösterdiği bir kişilik özelliğidir. Hemen her özellik gibi bu da bir skalada görülür. Özünde, aşırı olmayan bir narsisizm sağlıklıdır. Ancak aşırıya kaçan her özellik gibi narsisizmin de aşırısı patolojiktir. Narsisistik Kişilik Bozukluğuna sahip kişiler çok yüksek seviyede narsisizm gösterirler. Narsisistik Kişilik Bozukluğu, tanılanabilir bir ruh sağlığı bozukluğudur. Bu ikisi birbiriyle sıklıkla karıştırılsa ve Narsisitik Kişilik Bozukluğu'ndan "Narsisizm" veya "Narsisizm" adıyla bahsedilse de Narsisizm ve Narsisistik Kişilik Bozukluğu farklı şeylerdir. Bu makale, Narsisizm değil Narsisistik Kişilik Bozukluğu üzerinedir.^[1]

Birkaç kişilik bozukluğundan biri olan Narsisistik Kişilik Bozukluğu, insanların kendilerine aşırı önem atfetmelerine, dikkat ve hayranlığa duyulan yüksek seviyede ihtiyaca, fantezide veya davranışta büyüklük duygusuna, sorunlu ilişkilere ve empati eksikliğine yol açan bir zihinsel bozukluktur. Bu hastalığa sahip kişiler aşırı düzeyde benlik önemine sahiptirler. Ancak bu aşırı öz güvenli maskenin altında en küçük eleştirilerden etkilenen kırılgan bir öz güven yatar. Narsisistik Kişilik Bozukluğu, "B Kümesi"ne mensup bir kişilik bozukluğudur.^[2]

Derin, karanlık okyanus sularında düşündüğünüzden daha fazla şey oluyor: Sayısız görünmez mikroorganizma, su sütunlarında günlük yaşamlarını sürdürüyor ve araştırmacılar şimdi, bazılarının beklenmedik bir şekilde oksijen ürettiğini keşfetti. Çalışma, Güney Danimarka Üniversitesi'nden Beate Kraft ve Donald E. Canfield tarafından sürdürüldü ve Science dergisinde yayınlandı.^[1]

Oksijen, Dünya'daki yaşam için hayati öneme sahiptir ve bu hayati gaz, esas olarak bitkiler, algler ve siyanobakteriler tarafından fotosentez yoluyla üretilir. Birkaç mikrobun güneş ışığı olmadan da oksijen ürettiği biliniyor, ancak şimdiye kadar çok sınırlı miktarlarda ve çok özel habitatlarda keşfedildiler.

Beyin, vücudumuzdaki en karmaşık organdır - sürekli olarak çevreden gelen veriyi emer, yorumlar ve hareketimize, düşüncelerimize, davranışlarımıza ve duygularımıza rehberlik eder. İnsanlar etrafımızı saran çevre hakkında temel bir ortak algıya sahip olsalar da (yani mesela "buz soğuktur", "ateş sıcaktır", "bıçaklar keskindir" gibi) - her birimiz, çevreden bize gelen ve işlediğimiz bilgilerin benzersiz bir yorumunu geliştiririz. Örneğin, iki kişi aynı yemeği tattıktan, aynı sesi duyduktan veya ortak bir sosyal etkileşimden ayrıldıktan sonra çok farklı tepkiler verebilir, çok farklı şeyler hissedebilir.

Boston Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü'nde yardımcı doçent olan Jerry Chen, beynin sinirsel kodunu araştırıyor. Duyusal işleme, karar verme, öğrenme ve hafıza gibi bilişsel işlevleri kontrol eden genetik ve elektriksel etkiler arasındaki ilişkiyi daha iyi anlamayı hedefliyor. Şöyle diyor:^[1]