Damarlı bitkiler ya da bilimsel adıyla trakeofitler bugün yeryüzünün büyük bir kısmını kaplayan, bir damar sistemine sahip 260,000 tür bitkiye verilen genel addır. Damarlı bitkiler arasında at kuyruğu, açık tohumlular ve çiçekli bitkiler bulunmaktadır. Bitki damar sistemleri, temel olarak suyun emilmesini sağlayan ksilem yani odun borusu ve şeker gibi besinlerin taşınmasını sağlayan floem yani soymuk borusundan oluşur.

Ksilemin oluştuğu borular ölü, sert-duvarlı, boş hücrelerden oluşur. Bu hücreler suyun taşınmasını sağlayan dosyalardan oluşan tüplerden meydana gelir. Buna karşın, floem süzgeç boru parçalar denilen yaşayan hücrelerden oluşur. Süzgeç-boru parçaları, moleküllerin arasından geçmelerine izin veren gözenekler bulunan süzgeç tabakaları kapsar. Süzgeç-boru parçalar çekirdekler (nuklei) veya ribozomlar gibi organlardan mahrumdur. Ancak, onların yanındaki hücreler, diğer bir deyişle, kılavuz hücreler, süzgeç-boru parçaları canlı tutma işlevi görürler.^[1]

Yapay organ üretiminde yaşanan zorluklar düşünüldüğünde, tamamıyla bir hayvan üretmek biraz abartı gibi gelebilir. Ancak yapay kalpler üzerinde çalışan araştırmacılar, tam da bunu başardılar: İnsan kalp hücresinden üretilen biyo-hibrit balık, bu alanda bir dönüm noktası. Zebra balığınınkine benzeyen hareketi gücünü kalp atışlarından alıyor. Bu buluş, bir gün sevdiğiniz birinin hayatını bile kurtarabilir!

Organ nakli donörlerinin (vericilerinin) sayısı o kadar az ki, bazı domuzların genetiği değiştirilerek insanların kullanabileceği kalpler üretmeleri sağlanıyor. Harvard Üniversitesi'nden bir ekip ise farklı bir yaklaşım benimsedi: Bu ekibin amacı, kalp kök hücrelerinden yapay kalp üretmek! Asıl hedeflerine henüz ulaşamamış olsalar da başka bir girişimde bulunarak, hücrelerden biyo-hibrit bir yapay balık üretmeyi başardılar. Böylece insana ait kök kalp hücrelerinden ilk otonom biyo-hibrit aygıtı üreten ekip, başarısını Science dergisinden duyurdu.^[1] Profesör Kit Parker şöyle açıklıyor:

Veba ya da halk arasındaki adıyla "kara ölüm", 14. yüzyıl Avrupası'nda Yersinia pestis bakterisinin neden olduğu, genellikle kemirgenler üzerinde bulunan pirelerle aktarılan, insandan insana da bulaşabilen bir enfeksiyon hastalığıdır. Y. pestis hem bubonik (hıyarcıklı) hem de pnömonik (zatürreli) vebaya yol açabilir.

Bubonik (hıyarcıklı) veba o yıllarda, sıçan ısırığı ya da hastalığı taşıyan sıçanların üzerinde yaşayan pirelerin ısırığı yoluyla bulaşıyordu. Hastalık, kasıklarda ve koltukaltlarında şişlikler (bu bölgelerdeki lenf düğümlerinde oluşan bu şişlikler nedeniyle hastalığa "hıyarcıklı" denmiştir), iç kanama ve sinirlerin dejenere olmasıyla kendini gösteriyordu ve %50-60 oranında ölümle sonuçlanıyordu.

Pensilvanya Eyalet Üniversitesi'nden bilim insanları tarafından yürütülen yeni bir araştırmaya göre, New York şehrinin Staten Adası'nda yaşayan bazı beyaz kuyruklu geyikler, SARS-CoV-2 virüsünün varyantı olan Omicron ile aktif olarak enfekte haldeler. Pensilvanya Eyalet Üniversitesi'nde biyoloji doçenti olan ve bioRxiv'de yayınlanan ön baskının baş yazarı Kurt Vandegrift şunları söylüyor:^[1]

2021 sonbaharında, Suresh Kuchipudi (Huck Gelişen Bulaşıcı Hastalıklar Başkanı ve Pensilvanya Eyalet Üniversitesi veterinerlik ve biyomedikal bilimler klinik profesörü), Vandegrift ve Vivek Kapur'un (Huck Küresel Sağlık’ta Seçkin Başkan ve Pensilvanya Eyalet Üniversitesi Hayvan Bilimleri Bölümü profesörü) da içerisinde bulunduğu bir takıma önderlik etti. Takım, Iowa genelinde örneklenen beyaz kuyruklu geyiklerin %80'inin SARS-CoV-2 için pozitif sonuç verdiğini buldular. Bu sonuç, serbest yaşayan türlerde SARS-CoV-2 virüsünün bulunduğunun doğrudan ilk kanıtıydı.

İnsanlar için, bir yığının altına gömülü kayıp bir cüzdan bulmak oldukça basittir; cüzdanı bulana kadar yığından öğeleri çıkarırız. Bununla birlikte, bu görev, robotlar için zor bir meydan okuma sunan, yığın ve içindeki öğeler hakkında karmaşık akıl yürütmeyi gerektirir.

MIT araştırmacıları, bir anten tarafından gönderilen sinyalleri yansıtan RFID etiketleriyle etiketlenen nesneleri bulmak için daha önce görsel bilgi ve radyo frekansı (RF) sinyallerini birleştiren bir robotik kol üretmişlerdi.^[1] O zamandan beri bu çalışmayı geliştirerek, bir yığına gömülü herhangi bir nesneyi etkili bir şekilde bulabilen yeni bir sistem yarattılar. Bu yeni sistem, yığındaki diğer öğelerin bazılarında RFID etiketi olduğu sürece, hedef öğede bu etiket bulunmasa bile hedefi tespit edebiliyor.^[2]