Davis'teki Kaliforniya Üniversitesi'nde yapılan ve romantik ilk izlenimleri analiz eden bir araştırma, sevgilisi olmayan kişiler arasındaki uyumluluğun ve popülerliğin, insanların potansiyel romantik partnerler olarak peşinden koştuğu kişileri şekillendirmesinde etkili olduğunu gösteriyor.

Yerleşik romantik ilişkilerde popülerlik ve uyumluluk daha önceden çalışılmış olsa da, türünün ilk örneği olan bu çalışmada araştırmacılar, bu ve diğer romantik ilk izlenim türlerinin daha sonraki romantik sonuçları etkileyip etkilemediğini incelediler. Araştırmacılar, ilk izlenimlerin uzun sürme eğilimi gösterdiğini ve bunun kişilerde, ilk görüşmeden sonra potansiyel romantik partnerlerle daha fazla temas kurmak isteyip istemediklerini şekillendirdiğini buldu.

"Çok spor yapmayın.", "Çok uykusuz kalmayın." Ebeveynler, sürekli olarak çocuklarını ne yapmaları gerektiği konusunda yönlendirir ve günü en "doğru" şekilde yönetmeye çalışırlar. Geliştirilen yeni bir uygulama, ebeveynlerin çok ihtiyaç duydukları bu desteği sağlayarak, ödevler, ders dışı zaman ve dinlenme sürelerini doğru şekilde yönetmek konusunda onlara destek olabilir.

Güney Avustralya Üniversitesi tarafından Murdoch Çocuk Araştırma Enstitüsü ile ortaklaşa geliştirilen Sağlıklı Gün Uygulaması, ebeveynlerin; çocuklarının zihinsel, fiziksel ve akademik gelişimlerine en iyi şekilde katkıda bulunabilecek aktivite kombinasyonlarını planlamalarına yardımcı oluyor.

Nöronlar, potasyum ve sodyum gibi iyonların akışını kontrol eden iyon kanalları tarafından üretilen elektriksel atımlar yoluyla birbirleriyle iletişim kurar. Şaşırtıcı yeni bir çalışmada, MIT'den nörobilimciler, insan nöronlarının, diğer memelilerin nöronlarına kıyasla, bu kanala beklenenden çok daha az sayıda sahip olduğunu gösterdi.

Araştırmacılar, kanal yoğunluğundaki bu azalmanın, insan beyninin daha verimli çalışacak şekilde gelişmesine yardımcı olabileceğini ve kaynakları, karmaşık bilişsel görevleri yerine getirmek için gerekli olan diğer enerji yoğun süreçlere yönlendirmesine izin vermiş olabileceğini düşünüyorlar. MIT'nin McGovern Beyin Araştırmaları Enstitüsü'nün bir üyesi olan beyin ve bilişsel bilimler doçenti Mark Harnett şöyle diyor:

Şayet üniversitede sayısal bir bölüm okuduysanız "Kalkülüsün temel teoremi" diye bir teoremi mutlaka duymuşsunuzdur. Basitçe bu teorem bize türev ile integral arasında bir ilişki olduğunu söyler ve hem matematikte hem de temel ve uygulamalı bilimlerde oldukça faydalı bir araçtır. İsminden anlaşılacağı üzere, kalkülüsün temel teoremi oldukça temel bir teoremdir çünkü bütün analiz (matematiğin bir dalı) kalkülüsün temel teoremi üzerine inşa edilmiştir.

Peki ya matematiğin öbür dalları, onlar da böyle bir teorem üzerine inşa edilmişler midir? Bunun cevabı evet! Bu yazımızda da matematiğin tarihsel olarak ikinci ortaya çıkan ve günümüzde matematikçiler arasında en popüler çalışma alanlarından biri olarak cebirden bahsedeceğiz. Daha spesifik olarak, cebirden değil, cebirin temel teoreminden (veya d'Alambert Teoremi veya d'Alambert-Gauss Teoremi) bahsedeceğiz.

Gıda kaynaklı patojenler üzerine yapılan bilimsel çalışmalar, gıda güvenliği kurallarının temelini oluşturmaktadır. Genel olarak, iki tür araştırma bizi gıda güvenliği konusunda bilgilendirir. Bunların ilki, laboratuvar deneyleridir. Örneğin, laboratuvar deneyleri ile bir patojenin ne kadar ısı ile öldürüleceği ve zararsız hale getirileceği test edilebilir. Bu deneylerden elde edilen veriler, araştırılan patojenler hakkındaki temel gerçekleri yansıtır. İkinci tür araştırma ise, gıda kaynaklı hastalıkların sebep olduğu spesifik salgınların araştırılmasıdır.

Gıda güvenliği için kurallar belirlenirken "son sözü" bilimsel kanıtların söyleyeceğini düşünebilirsiniz; fakat aslında bilimsel kanıtlar, yalnızca birer başlangıçtır. Politikacılar; gelenek, kültürel eğilimler, politik çıkarlar ve endüstriden gelen baskılar da dahil olmak üzere birçok faktörü göz önünde bulundururlar. Gıda güvenliği düzenlemelerinin asıl amacı, bilimsel saflık değil, halk sağlığıdır. Bu yüzden bir dereceye kadar bu düzenleyici faktörleri uygulamak mantıklıdır. Ancak bu yaklaşım, bazen yemek seçimlerini sınırlayan, halkın kafasını karıştıran ve aşçıların yüksek kalitede yemek pişirmesini engelleyen keyfi ve bilimsel olarak savunulamaz kısıtlamalara yol açmaktadır.