Doğa, ekosistemin tüm unsurlarını bir arada tutan bir zincir olarak tanımlanabilir; bu zincirde her tür kendine özgü bir görevi yerine getirir ve diğer türler için vazgeçilmez bir halka oluşturur. Bu halkalardan biri ortadan kalkarsa zincirin diğer bölümleri de bundan etkilenir. Bu durumu bir dizi domino taşının sırasıyla devrilmesiyle açıklayabiliriz: İlk taşın devrilmesi, diğer taşların da sırayla devrilmesine yol açar. Doğada ise bir türün azalması veya yok olması benzer bir zincirleme reaksiyona sebep olur. Her bir tür ekosistemdeki diğer canlılar için doğrudan veya dolaylı bir rol oynar. Dolayısıyla her bir tür ekosistemin sürdürülebilirliği için önemlidir.
Bu zincirleme yapıya ekolojide "trofik kaskad" ya da "trofik basamak" adı verilir.[1] Örneğin bitkiler güneş enerjisini kullanarak besin ve oksijen üretir; böcekler bitkilerle beslenir, kuşlar böcekleri yer, yılanlar ise kuşlarla beslenir ve bu en üst avcıya kadar devam eder. Bu zincirin herhangi bir halkası yok olduğunda veya zayıfladığında tüm ekosistem bundan etkilenir. Bir türün azalması veya yok olması, besin zincirinin diğer basamaklarını da zincirleme olarak etkiler. Örneğin ekosistemdeki üst düzey bir yırtıcı tür yok olursa bu yırtıcının avı olan türlerin sayısı hızla artar. Bu artış söz konusu türlerin beslendiği diğer organizmalar üzerinde aşırı bir baskıya yol açarak ekosistemin dengesini bozar.