Modern Avrupa'nın bazı bölgeleri Taş Devri sırasında oldukça kalabalıktı. Arkeolojik kanıtlar, günümüz Ukrayna'sında bulunan yerleşimlerin 10.000 ila 15.000 kişinin yaşamış olabileceğini gösteriyor. Araştırmacıların, PLOS ONE dergisinde yayımladıkları bir çalışma, Ukrayna'nın Kosenivka kenti yakınlarındaki bir arkeolojik alanda yeni bir biyoarkeolojik analizin 5.600 yıl önce burada yaşayan insanların çoğunlukla bitki temelli bir diyetle beslendiğini, çiftçilik yaptığını ve bazılarının ise kazara çıkan bir yangında hayatını kaybetmiş olabileceğini ortaya koyuyor.^[1]

Bu yerleşimlerin halkı, Cucuteni-Trypillya kültürüyle bağlantılı. Bu topluluk, özellikle çanak çömlekleriyle tanınıyor ve yaklaşık MÖ 5500 ila 2750 yılları arasında günümüz Doğu Avrupa'sında yaşıyordu. Arkeologlar, bazı yerleşim yerlerini 15.000 kişiye kadar ev sahipliği yapabilecek "mega siteler" olarak adlandırıyor. Çalışmanın ortak yazarı Almanya Kiel Üniversitesi'nden biyolojik antropolog ve arkeolog Katharina Fuchs şöyle anlatıyor:

Büyüleyici bir çeşitliliğe sahip olmasına rağmen, bakterilerden mavi balinalara kadar neredeyse her canlı, aynı genetik kodu paylaşır. Bu kodun nasıl ve ne zaman ortaya çıktığı ise bilim camiasında uzun süredir tartışmalara konu olmuştur.

Arizona Üniversitesi Genetik Lisansüstü Disiplinlerarası Programında doktora öğrencisi olan Sawsan Wehbi, bu kadim soruna farklı bir perspektiften yaklaşarak yeni bulgular ortaya çıkardı. Wehbi, genetik kodun nasıl evrimleşmiş olabileceğine dair ders kitaplarında yer alan açıklamaların güncellenmesini gerektiğini öne sürüyor. Bu iddialı çalışmanın baş yazarı olan Wehbi, PNAS dergisinde yayınladığı araştırmasında amino asitlerin genetik süreçlere dahil edilme sırasının genetik kodun evrimi konusunda yaygın olarak kabul edilen fikir birliği ile çeliştiğini öne sürüyor.^[1] Çalışmanın kıdemli yazarı Arizona Üniversitesi Ekoloji ve Evrimsel Biyoloji Bölümü profesörü Joanna Masel şöyle anlatıyor:

1518 yılı Temmuz ayında Frau Troffea adında bir kadın, Strasbourg sokaklarında aniden dans etmeye başladı. Gün boyunca dans etmeye devam eden kadın, ertesi gün de durmaksızın dansını sürdürdü. Tuhaf bir biçimde zamanla başka insanlar da ona katılmaya başladı. Bu şekilde, dans edenlerin sayısı hızla artarak yüzlerce kişiye çıktı. Dans edenleri durdurmaya çalışanlar başarılı olamıyor, hatta bazen onlar da dansa katılıyordu.

Bu kontrolsüz dans çılgınlığı günlerce, hatta haftalarca sürdü. Dans edenlerden bazıları yorgunluktan, kalp krizinden ya da inme nedeniyle hayatını kaybetti. Yerel yetkililer ve kilise bu sıra dışı durumu, "Aziz Vitus'un Gazabı" olarak adlandırdı.

M.Ö. 700 yıllarında, Yeni-Asur İmparatoru II. Sargon, bugün Irak olarak bilinen çölde kendi adına bir başkent şehri inşa etmeye başladı. Arkeologlar uzun süre boyunca bu geniş çaplı projenin tamamlanamadan terk edildiğini ve geriye sadece bir inşaat alanının harabelerinin kaldığını düşünüyordu. Ancak Amerikan Jeofizik Birliği'nin 2024 Yıllık Toplantısı'nda yayınlanan bir saha incelemesi bu çürütüyor gibi görünüyor.^[1] Hassas bir manyetometreden elde edilen verilerin görselleştiren araştırmacılar, şehir surları içinde daha önce gizemini koruyan yapılar ve karmaşık altyapı sistemleri keşfettiklerini belirtiyor. Bu bulgular, şehrin sıradan bir inşaat alanından öte, sarayın ötesinde de yaşamış bir kent olduğuna işaret ediyor.

II. Sargon, Dur-Şarrukin (Tür: "Sargon’un Kalesi") adıyla bilinen şehrin inşaatına başladıktan birkaç yıl sonra öldü. Oğlu hızla kendi başkentini Ninova Şehrinde kurduktan sonraki 2.500 yıl boyunca II. Sargon’un inşaat projesi büyük ölçüde unutuldu.

Fener Balıkları (Lophiiformes), okyanusun en tuhaf canlıları arasındadır. Bu derin deniz sakinleri, avcıları cezbetmek için alınlarından sarkan biyolüminesan yemleriyle tanınır. Nature Ecology & Evolution dergisinde yayınlanan bir makalede araştırmacılar, bu canlılarda evrimsel açıdan sıra dışı başarılar elde etmelerini sağlayacak başka özelliklerin de evrimleştiğini ortaya koydu.^[1] Ekip, okyanusun yüzeyinden 1.000 ile 4.000 metre arasında değişen sert bathyopelajik bölgesinde hayatta kalabilmek için daha büyük çeneler, daha küçük gözler ve daha sıkışmış vücut şekilleri gibi adaptif özelliklere rastlandığını belirtiyor. Araştırmanın ortak yazarı ve Rice Üniversitesi evrimsel biyologlarından Kory Evans şöyle diyor:

Araştırmada, bir grup biyolog, fener balıklarının deniz tabanındaki habitatlardan derin denizin açık sularına nasıl geçiş yaptığını inceledi, müzelerdeki örneklerden faydalanılarak yapılan DNA analizleri ve 3 boyutlu modeller yardımıyla fener balıklarının evrimsel soy ağacını oluşturdu.