İçerikler - Sayfa 157

Mutfağında karınca sorunu ile uğraşmış herkes, karıncaların son derece sosyal hayvanlar olduğunu bilir. Onları tek başına görmek pek sık rastlanan bir durum değildir. Her ne kadar bazılarımız yalnızlığı tercih etse insanlar da sosyal hayvanlardır. Karıncalar da insanlar da hayvanlar aleminde doğada kendi boylarını aşan yükleri taşımak için iş birliği yapan çok az türden biridir.

Weizmann Bilim Enstitüsü'nden Prof. Ofer Feinerman ve ekibi, bu ortak özelliği kullanarak grup halindeki iş birliğine, karar alma mekanizmalarına, grup dışında tek başına hareket etmeye dair birçok davranışın olumlu ve olumsuz taraflarını anlamak için ilginç bir evrimsel yarışma düzenledi. "Kim, büyük bir yükü bir labirent boyunca daha iyi taşır?" yarışmasından elde ettikleri bulgular, Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlandı.^[1]

Doğal Hayatı Koruma Derneği’nin gerçekleştirdiği ve Ecosphere dergisinde yayınlanan yeni bir bilimsel çalışma, Batı Hint Okyanusu’ndaki mercan resiflerini haritalandırarak iklim değişimine dirençli beklenmedik bölgeleri ortaya çıkardı. Bu bölgeler, bölgedeki koruma çabalarına umut ışığı olabilir.

Araştırmacılar, 1.000 saha çalışmasından elde edilen verileri yapay zeka modelleriyle birleştirerek, iklim değişimine karşı daha dayanıklı olabileceği düşünülen resifleri belirledi. Bu keşif, okyanusların biyolojik çeşitlilik açısından en zengin ekosistemlerini korumaya yönelik yeni fırsatlar sunuyor. Doğal Hayatı Koruma Derneği Küresel Deniz Programı Bilim Direktörü Dr. Tim McClanahan şu şekilde açıklıyor:

Harvard Üniversitesi liderliğindeki bir araştırma ekibi, Huaca Cao Viejo'daki seçkin bir Moche mezar grubunu inceleyerek Moche toplumu içindeki akrabalığa dayalı statüye ilişkin yeni ayrıntılar ortaya çıkardı. Bulgular, yaklaşık MS 500 yılına odaklanıyor ve "Señora de Cao" (Tür: Cao'nun Hanımefendisi) isimli mumyanın bir büyükanne/büyükbaba ve iki kurban edilmiş gençle olan akrabalık ilişkisini ortaya çıkarıyor.

Moche kültürü, 4. ve 10. yüzyıllar arasında Peru’nun Kuzey Kıyılarında gelişmiş devasa kerpiç tapınaklar (huaca) inşa etmiş ve karmaşık sulama sistemleri kurmuştur. Daha önce yapılan arkeolojik çalışmalar, bu kültürde akrabalığın yüksek statü ve siyasal güç açısından bir etkisinin olduğunu öne sürmüştü.

Muhtemelen ağır bir yemeğin ardından kanepede gözlerinizi kapatıp kendinizi bir anda uyuklarken bulduğunuz olmuştur. NASA/ESA/CSA James Webb Uzay Teleskobu'nu kullanan bir grup bilim insanı 18 Aralık'ta Nature dergisinde yayınladıkları bir araştırmada benzer bir durumun, evrenin erken dönemlerinde tespit edilen bir karadelik için de gözlemlendiğini belirtti.^[1]

Uyuyan karadelik, Büyük Patlama'dan yalnızca 800 milyon yıl sonra var olan erken evrende bulunuyor ve inanılmaz bir büyüklüğe sahip. Güneşimizin kütlesinin 400 milyon katı büyüklüğündeki bu kozmik yapı, James Webb'in evrenin gelişiminin bu aşamasında tespit ettiği en büyüklerden biri: Tek başına ev sahibi galaksisinin toplam kütlesinin yaklaşık %40'ını oluşturuyor. Karşılaştırma yapmak gerekirse, yerel galaksilerdeki karadelikler genellikle ev sahibi galaksilerinin yalnızca %0,1'i kadar bir kütleye sahip.

Arkeolojik keşifler, insanlığın aydınlık yönlerini ortaya çıkarabilir. Atalarımızın süs eşyaları toplaması, bir felaket karşısında birbirlerine destek olmaları veya çocuklar için baykuş oyuncakları yapmaları bir tür olarak ne kadar şefkatli olabileceğimizi gösteriyor. Ancak, bazı bulgular karanlık yanlarımızı da gözler önüne serebilir.

İnsan doğasının karanlık tarafı, İngiltere'nin Somerset eyaletindeki Charterhouse Warren adlı arkeolojik bir alanda bulunan kemiklerde açığa çıkıyor. Bir araştırma ekibi, on yıllar önce burada bulunan ve Erken Tunç Çağı'na ait 3.000'den fazla kemiği analiz etti. Sonuçlar, bu kemiklerin en az 37 kişiye ait olduğunu, bu kişilerin öldürülüp parçalandıktan ve muhtemelen kısmen yenildikten sonra 15 metre derinliğindeki bir kuyuya atıldığını gösteriyor. İngiltere sınırlarında tarih öncesinde yaşanan ve insanların ürpertici yanını bir kez daha ortaya çıkartan bulgular, Antiquity dergisinde yayınlandı.^[1]