Arkeolojik keşifler, insanlığın aydınlık yönlerini ortaya çıkarabilir. Atalarımızın süs eşyaları toplaması, bir felaket karşısında birbirlerine destek olmaları veya çocuklar için baykuş oyuncakları yapmaları bir tür olarak ne kadar şefkatli olabileceğimizi gösteriyor. Ancak, bazı bulgular karanlık yanlarımızı da gözler önüne serebilir.

İnsan doğasının karanlık tarafı, İngiltere'nin Somerset eyaletindeki Charterhouse Warren adlı arkeolojik bir alanda bulunan kemiklerde açığa çıkıyor. Bir araştırma ekibi, on yıllar önce burada bulunan ve Erken Tunç Çağı'na ait 3.000'den fazla kemiği analiz etti. Sonuçlar, bu kemiklerin en az 37 kişiye ait olduğunu, bu kişilerin öldürülüp parçalandıktan ve muhtemelen kısmen yenildikten sonra 15 metre derinliğindeki bir kuyuya atıldığını gösteriyor. İngiltere sınırlarında tarih öncesinde yaşanan ve insanların ürpertici yanını bir kez daha ortaya çıkartan bulgular, Antiquity dergisinde yayınlandı.^[1]

Atlantik ve Baltık ringaları, Kuzey Atlantik Okyanusu ve Baltık Denizi ekosistemleri için merkezi öneme sahip tipik planktonla beslenen balıklardır. İsveç'teki Uppsala Üniversitesi'nden araştırmacıların Nature Communications dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, son buzullaşmanın sonundan beri var olan genç bir su kütlesi olan Baltık Denizi'nde genetik olarak farklı, balıkla beslenen bir ringa türünün evrimine ışık tutuyor.

Atlantik ve Baltık ringaları, plankton üretimi ile yırtıcı balıklar, deniz kuşları, deniz memelileri ve insanlar gibi diğer organizmalar arasında bir köprü görevi gördüğünden ekosistemde kilit bir role sahiptir. Ekibin önceki çalışmaları, bu balıkların iklim koşulları, tuzluluk ve tercih edilen yumurtlama mevsimi gibi faktörlere bağlı olarak çeşitli adaptasyonlar ile farklı ekotiplere ayrıldığına işaret ediyor.

Atoosa Samani, genç yaştan itibaren güvercin genetiğiyle ilgilenmeye başladı. İran'ın güvercin kuleleriyle ünlü İsfahan şehrinde, güvercinlerin arasında büyümüştü. En sevdiği kuşsa bembeyaz bir güvercindi, ancak Samani altı yedi yaşlarındayken bu güvercinin yavrularının hiçbirinin tamamen beyaz olmadığını fark etti.

Böylece güvercinlerde beyaz rengin çekinik bir özellik olduğunu, yani her iki ebeveynden de çekinik olan alel alınırsa ortaya çıktığını öğrendi. En sevdiği kuşta iki tane çekinik alel olduğundan kuş bembeyazdı, çünkü normalde tüylerdeki pigmentleri üreten gende bir mutasyon vardı. Buna rağmen, bu kuşun çiftleştiği dişilerden gelen baskın genler sayesinde yavrular pigment üretebiliyor ve bembeyaz olmuyordu.

Uzayda sentorlar gerçekten var. Bu gök cisimleri, Güneş'in yörüngesinde Jüpiter ile Neptün arasında döner ve hem asteroitlerin hem de kuyruklu yıldızların özelliklerini taşır. Şimdi gök bilimciler, adını "sentorlardan" alan 2060 Chiron isimli gök ismini inceliyor. Chiron'un kimyasal bileşimini çıkararak yüzey kimyası hakkında daha fazla bilgi edinmeye çalışan araştırmacılar, Chiron'un diğer sentorlardan nasıl ayrıldığını anlamaya çalışıyor.

Chiron'da toz ve gazdan oluşan bulut benzeri komasında karbondioksit ve karbonmonoksit buzu ile birlikte karbondioksit ve metan gazları bulunmaktadır. Astronomy & Astrophysics dergisinde yayınlanan bulgular, Güneş Sistemi'mizin ilk günlerine kadar uzanan bu cisimlerin yapısını anlamamıza katkı sağlamaktadır.^[1] Yeni çalışma 2024'ün başlarında Neptün ötesi cisimlerde ilk kez karbonmonoksit ve karbondioksit buzu tespit edilmesiyle elde edilen bulgulara dayanmaktadır.

İnsansı robotların bazı hareketleri, insanlara garip bir güvensizlik hissettirebilir. Gülümsemeleri, kaşlarını çatmaları veya günlük hayatta sıkça karşılaştığımız mimikleri sergilerken bile bunların arkasında saklanmış bir duygusuzluk varmış gibi gelebilir. Bu belirsizlik de biz insanlara rahatsız hissettiren şeydir.

Mevcut androidlerin en insansı versiyonları bile, duygusal tutarlılığı yansıtan mimikler gösteremediğinden Tekinsiz Vadi'ye düşmemize neden olabilir. Beynimiz bir şekilde gördüğümüz şeyin gerçek bir insan olmadığını, büyük oranda insan gibi görünse de "bizden" olmadığını algılayabilir.