Japonya Ulusal Astronomi Gözlemevi'nde Yardımcı Doçent olan Maria Dainotti liderliğindeki 23 araştırmacıdan oluşan uluslararası bir ekip, yıldız ölümlerinin neden olduğu süpernova adı verilen güçlü kozmik patlamalar için arşiv verilerini araştırarak, Evren'in uzak noktalarındaki mesafeleri ölçmenin yeni bir yolunu keşfetti.

Evren'de yer işareti olmadığından, derinliği algılamak çok zordur. Gökbilimcilerin kullandığı bir teknik, standart mumları aramaktır - ki bu teknikte nesneler ya da temel fiziğin dayattığı mutlak parlaklık (yanında olsaydınız ne göreceğiniz) her zaman aynıdır. Hesaplanan bu mutlak parlaklığı, görünen parlaklıkla karşılaştırarak, standart muma olan mesafeyi ve dolayısıyla aynı alandaki diğer nesnelere olan mesafeyi belirlemek mümkündür.

Saniyede 707 kez dönen, çökmüş, yoğun bir nötron yıldızı! Bu akıl almaz hız onu Samanyolu galaksisinin en hızlı dönen nötron yıldızlarından biri yapıyor. Bu yıldız, yakınında bulunan bir diğer yıldızın neredeyse tüm kütlesini parçalayıp tükettiği için, "şimdiye kadar tespit edilen en ağır nötron yıldızı" unvanını aldı.

Güneşin kütlesinin 2.35 katı olan bu nötron yıldızının ağırlığını ölçmek, gökbilimcilerin "nötron yıldızı" denen bu yoğun nesnelerin içindeki olağandışı kuantum durumunu kavramalarını sağlıyor. Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de Seçkin Astronomi Profesörü olan Alex Filippenko şunları söylüyor:

Ayaklarımızın yaklaşık 2897 kilometre altında, Dünya'nın dış çekirdeğinde dönen sıvı demir, gezegenimizin koruyucu manyetik alanını oluşturmaktadır. Gezegenimizi Güneş rüzgarlarından (güneşten gelen radyasyon akışlarından) koruduğu için, bu görünmez manyetik alan Dünya yüzeyindeki yaşam için çok önemlidir.

Ne var ki gezegenimizin manyetik alanın gücü, yaklaşık 565 milyon yıl önce, şimdikine göre %90 azaldı. Fakat Kambriyen patlaması olarak bilinen ve çok hücreli yaşamın evriminden kısa bir süre önce, gezegenimizin manyetik alanı gizemli bir şekilde gücünü geri kazandı. Bu nasıl oldu?

MIT'deki ve diğer yerlerdeki gökbilimciler, şaşırtıcı bir şekilde sık sık yanıp sönüyor gibi görünen, tuhaf ve devamlı olan bir radyo sinyali keşfettiler.

Bu sinyal, bir hızlı radyo patlaması (İng: "fast radio burst" veya kısaca "FRB") olarak sınıflandırılmıştır. Bunlar, tanımlanamayan bir astrofiziksel kökene ve en fazla birkaç milisaniye süren, kendini tekrar eden son derece güçlü radyo dalgası patlamalarıdır. Ancak yeni keşfedilen patlamalar, tipik FRB'lerden 1000 kat kadar uzun, üç saniyeye varan süreler boyunca yaşanmaktadır. Gökbilimciler, bu dalgaların belirgin bir periyodik ritmi olduğunu ve adeta bir kalp atışı gibi her 0.2 saniyede bir kendini tekrarlayan ve net olarak ayırt edilebilir bir sinyali olan radyo dalgası patlamalarını keşfettiler.

Yukarıdaki görsele bir bakın. Ortadaki siyah delik, sanki daha karanlık bir ortama geçiyormuşçasına veya sizi yutacakmışçasına genişliyormuş gibi geliyor mu? Eğer öyleyse, yalnız değilsiniz. Bilim için yepyeni olan bu genişleyen delik yanılsaması, yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre insanların yaklaşık %86'sı tarafından algılanmaktadır. Dr. Bruno Laeng şöyle diyor:

Optik yanılsamalar, herhangi bir bilimsel değeri olmayan eğlencelerden daha fazlasıdır. Psikososyoloji alanındaki araştırmacılar, görsel sistemimizin karmaşık süreçlerini daha iyi anlamak için onları incelemektedirler. Yalnızca fotonik enerji miktarını ölçen fotometre gibi bir cihazın aksine, bu tür illüzyonlar görsel dünyayı çok daha dolaylı bir şekilde tahmin edip yorumlamaktadır.