Bunun nedeninin evrimin çeşitlenmeyi 'seçmiş' olmasına dayalı olduğunu anlıyoruz. Çünkü aynı birey sadece kendi gen tekrarını üretirdi. Bu da çeşitlilik oluşmaması demekti. Çeşitlilik olmaması da ortam şartlarına göre canlıların var olmasına ve dünyaya yayılmış olmasına engel olurdu. Bu nedenle eşeysiz üreme yerine eşeyli üreme genlerin karışmasına daha uygun olan yoldur. Ancak burada gördüğümüz manzara kuantum fiziginde gidecek kadar belki de derin. Çünkü ayrı bedenlerdeki genlerin birbirilerinden haberi ve etkileşimi varmış gibi bedenlere yayılmış olmaları ve çiftleri oluşturup da çiftleri de birbirine yönlendiren bireylerde duygular/hisler/düşünceler oluşmasını sağlamaları bir nevi aralarında olağan dışı bir 'uzaktan' etkileşim olduğuna dair güçlü işaretler sunuyor bize. Başka türlü bu durumu açıklamak mümkün görünmüyor.

İki sebep var: kaynak yetersizliği ve çeşitlilik. Mümkün olduğunca fazla habitata özgü türler türemeli ki yaşamdaki çeşitlilikten evrendeki ve dünyadaki bilinemez durumlara karşı hayatta kalabilecek canlı çeşidi var olabilsin.

Diğer bir sebep olan kaynak yetersizliği ise cansız bileşiklerin bitkiler veya farklı türler yoluyla canlılığın işleyişine katıldığı bu sistemde ölümsüz canlıların sınırlı kaynağı sınırsız ihtiyaçları için tüketmeleridir. Yani hiç ölmeyeceğinizi farz edin ve sizden gelen nesiller de ölmesin. Bu durumda kaynaklarda sıkıntı yaşardık. Tüm türler ölmeseydi bu durum yine oluşurdu çünkü bu sefer habitatta ve içme suyunda sıkıntılar olurdu. Kısacası ölüm gayet iyi bir resetleyici. Yeni yaşamlara umut!