- Çoğunluk oyu sistemi
Her seçmenin bir oy attığı ve en çok oyu alan adayın veya seçeneğin kazandığı oylama biçimi. Videodaki örnekte her kolonistin bir oy verip kendi kolonisine oy verdiği ve en kalabalık koloninin (Batı) üssü kazandığı sistem olarak gösterildi.
- Ağırlıklı ortalama
Nüfus gibi değişkenlerin eşit dağılmadığı durumlarda kullanılan ortalama türü; her noktanın (ör. koloninin) etkisi, büyüklüğü veya nüfusuna göre ağırlıklandırılarak hesaplanır. Videoda üssün en rasyonel yerini bulmak için kolonilerin nüfusuna göre ağırlıklı ortalama alındığı ve bunun 'kütleçekim merkezi' benzeri düşünülebileceği anlatıldı.
- Kütleçekim merkezi
Ağırlıklı ortalamanın fiziksel benzetmesi; farklı kütlelere (veya nüfuslara) göre konumun ortalamasını veren nokta. Videoda, kolonilerin nüfusuna göre hesaplanan merkezi tarif ederken lise fiziğinde gördüğümüz 'kütleçekim merkezi' benzetmesi kullanıldı.
- Nolan Şeması
Amerikalı aktivist David Nolan tarafından geliştirilen, politik görüşleri iki boyutta gösteren şema: yatay eksende ekonomik görüşler (devletin piyasalara müdahalesi), düşey eksende sosyal görüşler (devletin sosyal yaşama müdahalesi). Videoda insanların yalnızca 'sağ' veya 'sol' yerine bu iki eksende konumlanabileceği ve şemanın politik tercihleri fiziksel bir arazi gibi temsil ettiği anlatıldı.
- Liberteryen
Nolan Şeması bağlamında tanımlanan bir ideolojik konum; devletin hem piyasaya hem sosyal yaşama müdahalesinin sınırlı olması gerektiğini savunan grup olarak tarif edildi.
- Anarko-Komünizm
Nolan Şeması örneğinde liberteryenlerin karşısında yer alan bir konum olarak anıldı; sosyal konularda liberteryenlerle aynı fikirde olup piyasanın devlet tarafından daha katı regüle edilmesini savunan uç noktalardan biri olarak zikredildi (videoda Anarko-Komünizm ve Demokratik Sosyalizm benzer bir noktada örneklendirildi).
- Demokratik Sosyalizm
Nolan Şeması bağlamında, sosyal konularda liberteryenlere yakın olabilirken ekonomik olarak piyasanın daha katı regülasyonunu savunan bir ideolojik nokta olarak anıldı; Anarko-Komünizm ile örneklendirilen bir yerde konumlandırıldı.
- Sıralı tercihler (tercihli oylama)
Seçmenlerin adayları öncelik sırasına göre dizdikleri sistem. Videodaki örnekte her seçmen 1., 2., 3. tercihlerini yazıyor; en düşük oyu alan eleniyor ve onun oyları kalan adayların üzerinde yazılı ikinci tercihlere aktarılıyor; bu işlem kazanana kadar devam ediyor. Bu mantığı değiştirerek sonuçların nasıl köklü şekilde değiştiği gösterildi.
- Çok Turlu Oylama (%50+1, runoff)
Seçimin iki turda yapıldığı yöntem: önce herkes oy verir; ilk turda en yüksek oyu alan iki aday veya seçenek tespit edilir; ikinci turda bunlar arasında tekrar oylama yapılır ve %50+1 çoğunluğunu alan kazanır. Videoda Türkiye'nin kullandığı yöntem olarak tanımlandı ve Mars örneğinde nasıl çalıştığı gösterildi.
- Concordet Oylaması (Condorcet Metodu)
Her seçmene adayların çift çift kıyaslanarak hangi adayın hangisiyle karşılaştırıldığında tercih edildiğinin sorulduğu yöntem. Videoda her kombinasyon için 'Kuzey ve Doğu arasından hangisini seçersin?' gibi tüm çift kombinasyonların sorulması gerektiği, her kombinasyonun kazananlarının sayılıp en sık kazananın seçimi kazandığı ve bunun seçmenin ideal tercihlerini dürüstçe yansıtmanın yollarından biri olduğu anlatıldı.
- Onay Oylaması (Approval Voting)
Seçmene adaylardan istediği sayıda adayı onaylayabilme hakkı veren sistem; pusuladaki her aday için 'onaylıyor musun/onaylamıyor musun' sorulur, her pusuladan onay alan adayların toplam onay sayısı hesaplanır ve en çok onaylanan aday kazanır. Videoda basit bir yöntem olduğu, ekstrem adayları eleyip daha geniş kitleye hitap edebilen adayları güçlendirdiği örnekle açıklandı.
- Stratejik oy (yalancı oy)
Seçmenin gerçekten kendisini en çok temsil ettiğini düşündüğü kişiye oy vermek yerine, istemediği bir adayın kazanmasını engellemek veya daha iyi bir ihtimali desteklemek için farklı bir adaya oy vermesi. Videoda Doğu kolonistlerinin Kuzey'i engellemek için Güney'e oy vermesi örneğiyle, bunun demokrasiler için zedeleyici olduğu ve seçmenin dürüstçe tercih ettiği adaya oy verememesiyle sonuçlandığı anlatıldı.
- Döngüsel tercih senaryosu (Condorcet-paradoksu)
Seçmenlerin tercihlerinin A>B, B>C ve C>A şeklinde döngüsel olması durumu; yani halkın 1. adayı 2. adaya, 2. adayı 3. adaya ve 3. adayı 1. adaya yeğlediği senaryo. Videoda böyle bir durumda Concordet Metodu ile bir kazanan belirlenemeyeceği belirtildi.
- Allan Gibbard'ın ispatı (Gibbard Teoremi)
1973'te Allan Gibbard tarafından ispatlandığı belirtilen ve demokratik seçimlerle ilgili sonuç: Her hangi bir oylama sisteminde en az birinin geçerli olması zorunlu olan üç durum vardır: süreç diktatoryal olacak (tek bir kişi sonucu dikte edebilecek), siyasi çeşitlilik fiilen iki ana seçeneğe indirgenecek (efektif parti sayısı ~2 olacak), ya da o seçim yöntemi stratejik oy kullanımına açık olacak. Videoda bu teoremin demokrasilerde kusursuz bir yöntem olmadığını gösteren önemli bir sonuç olduğu ifade edildi.
- Efektif parti sayısı
Ülkelerdeki partilerin göreli güçleri ve baskınlıklarının hesabına dayanan, pratikte kaç siyasi seçeneğin etkin olduğunu gösteren kavram. Videoda çoğu ülkede efektif parti sayısının yaklaşık 2 civarında olduğu ve bunun iki partili hakimiyete işaret ettiği belirtildi.
- Likert skalası
Bir ifadeye ne kadar katıldığınızı ölçen ölçek türü; videoda politik yönelim anketlerinde kullanılan, 1'den 5'e veya 1'den 10'a kadar puan verilen testler olarak örneklendirildi.
- Politik yönelim anketi / politika testi
Partiler ve seçmenler için hazırlanacak, belli politik konulardaki tutumları ölçen anket. Videoda örnek sorularla (ör. 'Devletin vatandaşları korumak adına şirketlerin politikalarını sınırlandırma yetkisi olmalıdır.' gibi) Likert skalasıyla uygulanması, partilerin ve seçmenlerin politik profillerinin çıkarılması ve oyların bu profillere otomatik olarak eşleştirilmesi önerildi.
- Politik spektrum / mekânsal model (harita benzetmesi)
İnsanların politik tercihlerini bir düzlem veya harita üzerinde nokta olarak gösterme yaklaşımı; videoda Mars kolonileri örneğinde olduğu gibi politik görüşleri fiziksel bir araziye yerleştirip aralarındaki uzaklıklara göre tercihlerin yorumlanabileceği anlatıldı (Nolan Şeması bu tür bir mekânsal model örneğidir).