hayvanlar aleminde akraba çiftleşmesi görülebiliyor ama çoğu tür bundan kaçınmak için çeşitli evrimsel yollar bulmuş durumda. yani genel kural olarak akrabayla üremekten köşe bucak kaçıyorlar, ancak alan darsa veya başka seçenek kalmadıysa mecburen akraba eşleşmeleri de yaşanabiliyor.
doğada bu işin temelinde genetik çeşitliliği korumak var. biz de klinikte sık sık görüyoruz, akraba çiftleşmesinden doğan yavrular genelde bağışıklık sorunlarıyla veya genetik bozukluklarla geliyor önümüze. yorgun argın mesaide bir de o canların acı çekmesine üzülüyoruz. hayvanlar da bu tehlikenin farkında oldukları için kokularından, seslerinden veya aynı yuvada büyümüş olmaktan akrabalarını tanıyıp uzak duruyorlar.
bunun yanında birçok türde yavrulardan biri ergenliğe gelince doğduğu sürüyü terk ediyor. mesela aslanlarda genç erkekler büyüyünce sürüden ayrılıp yeni ufuklara yelken açıyor. bu göç davranışı, akrabaların tesadüfen bile olsa denk gelip eşleşme ihtimalini iyice düşürüyor. yani içgüdüsel olarak genetik açıdan en uzak, en alakasız bireyi bulmaya programlılar.
fakat habitatları küçülüp dar alanlara sıkıştıklarında eş bulmak imkansızlaşabiliyor. işte o zaman hayatta kalma ve soyunu devam ettirme dürtüsü ağır basıyor, mecburen yakın akrabalarıyla da eşleşebiliyorlar.
Kaynaklar
- Wikipedia. Inbreeding Avoidance In Animals. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı
- Behavioral Ecology. Mechanisms Of Inbreeding Avoidance. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı