Rahim Ağzı ve Vajinası Olmadan Doğan Kadın, Yıllar Sonra Doğal Yollarla Hamile Kaldı!

Doktorların bir vaka raporunda aktardığına göre, İngiltere'de yaşayan 16 yaşındaki genç bir kız 1999 yılında pediatrik-ergen jinekolojisi kliniğine sevk edildi. Adet döngüsünün düzenli seyrini takip eden pelvik ağrıları vardı; ancak henüz ilk adetini görmemişti. Genç kız, amenore (İng: "amenorrhea") yani adet görmeme şikayetiyle yönlendirilmişti.

Teşhis Süreci

Yapılan pelvik ultrason ve MR (manyetik rezonans) taramaları, genç kızın bir rahmi olmasına rağmen hem rahim ağzının (serviks) hem de vajinasının olmadığını ortaya çıkardı. Doktorlar daha sonra bulgularını bir laparoskopi işlemi ile doğruladılar. Laparoskopi, ucunda kamera bulunan bir tüpün ufak bir kesiden vücuda yönlendirildiği cerrahi bir işlemdir. Uzmanlar rahim ağzı veya vajina göremediler; ancak hiçbir endometriozis belirtisi olmayan sağlıklı yumurtalıklar ve fallop tüpleri gözlemlediler.

Doğuştan rahim ağzının tamamen yokluğunun, servikal agenezi olarak bilindiğini biliyoruz. Bu durum, her 100.000 ila 80.000 doğumda bir görüldüğü tahmin edilen ve rahim ağzı şekil bozukluklarını içeren nadir bir rahatsızlık olan servikal atrezinin bir türüdür.

Vajinal agenezi sıklıkla servikal atreziye eşlik eder. Rahim ağzı eksik veya şekli bozuk olan on sekiz kadının incelendiği küçük çaplı bir çalışmada, hastaların yaklaşık 9'unda vajinal agenezi de bulunmuştur. Mevcut veriler, tam servikal agenezisi olan kadınlar arasında bu oranın çok daha yüksek olabileceğine işaret etmektedir.

Tedavi ve Ameliyat

Genç kız, adetlerini durdurmak için doğum kontrol hapları kullanmaya başladı. Çoğu zaman aylık doğum kontrol hapı kullanımlarında, hormon içermeyen ve adet kanamasına benzer bir kanamayı tetikleyen, bir haftalık aktif olmayan hap süreci bulunur. Ancak bu vakada genç kız, tüm kanamayı durdurmak için hormonal hapları aralıksız olarak aldı.

Daha sonra sağlık ekibi, rahmin alınması da dahil olmak üzere tedavi için çeşitli cerrahi seçenekleri araştırdı. Genç kız ve ailesiyle yapılan görüşmelerin ardından doktorlar, doğurganlığı koruyan bir ameliyat yapmayı tercih ederek bir vajinoplasti gerçekleştirdiler. İşlem sırasında, rahme bağlandığı noktada rahim ağzı açıklığı olan bir vajina oluşturdular.

Ameliyattan sonra genç kız, doğum kontrol haplarında döngüsel bir programa geçti. Yani aylık kanamaya izin vermek için hormonsuz bir haftayı da rutinine dahil etmeye başladı. İşlemden bir ay sonra da düzenli adet görmeye başladı.

Yıllar Sonra Gelen Gebelik

Yıllar sonra, 2010 yılında 28 yaşına geldiğinde, partneriyle çocuk sahibi olmayı denemek istedikleri için doğum kontrol hapını bıraktı. Bir yıl boyunca hamile kalmaya çalıştıktan sonra çift, doğurganlık uzmanlarına başvurdu. Yapılan hormon testi, kadının yumurta sayısının yaşına göre ortalamanın altında olduğunu gösterdi. Ayrıca çekilen pelvik MR, rahimde küçük bir adet kanı birikimi olduğunu ortaya çıkardı. Bu durum, yara dokusunun vajinanın üst kısmını tıkıyor olabileceğine işaret ediyordu.

Doktorlar, gelecekteki yapısal sorunları önlemek için bir prosedür uyguladılar ve üç tur aşılama (İng: "intrauterine insemination") denediler. Bu işlemde, hastanın partnerinin spermleri kanül adı verilen bir tüp aracılığıyla hastanın rahmine aktarılıyordu.

Bu yardımcı üreme yöntemi başarısız olunca ekip, tüp bebek (İng: "in vitro fertilization" veya kısaca IVF) tedavisine yöneldi. Bu süreçte kadının vücudundan alınan yumurtalar, embriyo oluşturmak üzere partnerin spermleriyle dölleniyor ve ardından rahme yerleştiriliyordu. Bu yaklaşımla da üç başarısız deneme yaşandıktan sonra çift, maddi nedenlerden dolayı doğurganlık tedavisini bıraktı.

Ancak 2022 yılında, yani son tüp bebek denemesinden sekiz yıl sonra kadın, doğal yollarla hamile kaldı. Kırkıncı doğum gününde isteğe bağlı sezaryen ile sağlıklı bir erkek çocuk dünyaya getirdi.

Bu Vakayı Eşsiz Kılan Nedir?

Servikal ve vajinal atreziyi düzeltmek için ameliyat olan kadınlarda doğal yollarla hamile kalmaya pek rastlamıyoruz.

Sistematik bir derlemede, yukarıdaki raporda anlatılan kadına benzer bir ameliyat geçiren ve yirmi bir araştırma çalışmasına dahil edilen yüz yirmi bir hastanın incelendiğini görüyoruz. Bunlardan sadece altısı doğal yollarla çocuk sahibi olabilmişti.

Kadının hamileliği, başarısız doğurganlık tedavilerinden yaklaşık on yıl sonra gerçekleşmiş olması sebebiyle daha da dikkat çekiciydi.

Vaka raporunda yer alan bir hasta görüşünde, kadın duygularını şu şekilde ifade etti:

Statükoya meydan okuduğu ve normal bir cinsel yaşam sürmeme, adet döngümün olmasına, hamile kalmama ve kendi çocuğumu taşımama yardımcı olan deneysel çabası için doktoruma son derece minnettarım.