İçerikler - Sayfa 323

Avrupa ishak baykuşu veya sadece ishak baykuşu olarak da bilinen Avrasya ishak baykuşu (Otus scops), Strigidae ailesi altında bulunan, yaşadığı bölgenin en küçük baykuş türüdür. Yaşam alanı güney Avrupa'dan doğuya, güney Sibirya'ya ve batı Himalayalara kadar uzanır. Göçmendir, kışı Sahra'nın güneyinde Afrika'da geçirir.

İshak baykuşu, 16-20 cm boya, 53-64 cm kanat açıklığına, 60-135 g kütleye sahiptir.^[4] Küçük boylu "kulaklı" bir baykuştur. Genellikle ağacın gövdesine yaslanmış bir dalda tüner, yerini çoğu kez sesiyle belli eder, ağaç gövdesinde mükemmel kamufle olur bu nedenle fark etmesi zordur. Sığırcık boylarındadır. Dik duruşludur; uyarı halindeyken kulak tüylerini gösterir. Gri, kahverengi ve kızıl kahverengi tüyleri vardır. Yüzü gri, göz etrafı daha koyu grimsi kahverengidir. Silik, bej renginde bir kaş bulunur. İris sarı, gaga siyahtır. Tepe, kulak tüyleri ve üst kısımlar kahverengi gri renktedir ve üzeri ince koyu çizgilerle kaplıdır. Ense, tepe yanları ve omuzlar belirgin şekilde krem rengi beneklidir. Alt kısımlar enine koyu çizgilerle süslenmiş, arada beyaz benekler bulunur. Diğer baykuşların aksine ayakları tüysüzdür. Uçuş sırasında oran olarak uzun ve dar kanatları belirir.^[1][2][3]

Propiyonik asidemi, propiyonil CoA karboksilaz enzimindeki eksiklikten kaynaklanan otozomal resesif geçişli metabolik bir hastalıktır. Sağlıklı insanlarda valin, metionin, treonin ve izolösin aminoasitlerinden propiyonil Coa; propiyonil Coa'dan ise propiyonil Coa karboksilaz (biyotine bağımlı) enziminin yardımıyla metilmalonil Coa sentezlenmektedir. Bu hastalığa sahip kişilerde ise propiyonil Coa karboksilaz enziminin eksikliği nedeniyle kanda propiyonik asit birikmektedir.

Sağlıklı insanlarda propiyonat üretiminin %50'si amino asit metabolizmasından, %25'i tek zincirli yağ asidi metabolizmasından ve %25'i fermentasyon aracılığıyla bağırsak bakterileri tarafından sağlanmaktadır. Enzimin eksikliğinde metabolik olarak aktif olan propiyonil CoA'nın birikmesi, diğer metabolik süreçleri de etkilemektedir ve bazı asidik bileşiklerin idrar konsantrasyonlarının artmasına neden olmaktadır.^[1]

İnsan genetiğinden elde edilen temel bilgilerden biri, tür olarak genetik açıdan oldukça benzediğimiz ve genetik çeşitliliğimizin büyük bir bölümünü paylaştığımız gerçeğidir. Genomumuz, DNA içerisinde bulunan dört nükleobazın (A, T, G ve C) oluşturduğu bir harf dizisi olarak düşünülebilir. Rastgele seçilmiş iki insanın genomunda yaklaşık olarak %99.9 oranında benzerlik bulunur.^[1] Uyuşmayan küçük bir bölgede (~1/1000 bölge), bir kişinin kromozomu A taşırken diğerininki T taşıyabilir. Bu varyasyonlu bölgelerin büyük bir kısmının belirgin bir işlevi olmayabilir ve aslında bir A yerine T taşımanın kişinin özellikleri üzerinde fark edilir bir etkisi de olmayabilir. Genetik farklılıkların çoğu, farklı insan grupları arasında paylaşılır. ^[2] İnsan genetiği uzmanları hem genomdaki hangi bölgelerin işlevsel olduğunu anlamakla hem de ortak tarihimizi vurgulayan bireyler ve gruplar arasındaki ince farklılıkları ortaya çıkarmakla ilgilenmektedir.

İnsan genetik varyasyon modellerini anlamak ve görselleştirmek ilgili verilerin karmaşıklığı sebebiyle zor olabilir. Varyasyonun dağılımını görselleştirmek amacıyla genom içindeki farklı bölgelerdeki varyantların küresel frekanslarını incelemek, bu konuda bir başlangıç noktası olabilir. Bu amaçla Marcus ve Novembre tarafından geliştirilen Genetik Varyantların Coğrafyası Tarayıcısı gibi etkileşimli araçlar kullanılabilir.^[3] Ancak insan genomu yaklaşık 3 milyar farklı bölge içerdiğinden, böylesi bir gezinti ömür boyu sürebilir. Bu nedenle araştırmacılar, genellikle genetik varyasyon modellerini anlamak için genom genelinde özet istatistiklere odaklanırlar.

Ortalama değer teoremi matematiksel olarak bir eğri üzerinde alınan bir aralıkta, fonksiyonun uç noktalarını birleştiren doğruya (sekant doğrusuna, kirişe) paralel, fonksiyonun en az bir teğet doğrusu (tanjant doğrusu) olduğunu ifade eder. Bu teorem, özellikle nümerik analiz gibi alanlarda, uygulanan metodun çalışması için gerekli koşulları belirtmede sıklıkla kullanılır.

Gündelik bir örnekle ortalama değer teoremini açıklamak daha kolaydır: Bir araçta olduğunuzu ve uzun bir yolculuğa çıktığınızı düşünün. Yolculuk boyunca aracınız hızlanacak ve yavaşlayacaktır. Dolayısıyla zaman içerisinde farklı hız değerlerinde olacaksınız. Fakat bir saatin sonunda eğer 50 kilometre yol aldıysanız ortalama değer teoremi, yolculuk sırasında en az bir kere saatte 50 kilometre hıza ulaşmış olduğunuzu söyler.

Gastropoda (Gaster: Mide, karın; Pous: ayak, bacak olmak üzere "Karındanbacaklılar"), yaklaşık 30.000 deniz, 5.000 tatlı su ve 30.000 kara türü ile Mollusca (Yumuşakça) filumunun açık ara en kalabalık sınıfıdır. Ayrıca üç ana habitat olan okyanus, tatlı su ve kara habitatlarının hepsinde başarılı olan sınırlı sayıda hayvan sınıfından biridir. Beslenmeleri de benzer şekilde çok çeşitlidir: Çoğu türü otçul olmasına karşın leşçil, etçil ve parazit beslenen türleri de vardır.

Sınıfın 500 milyon yıl öncesine dayanan fosil kayıtları bulunur ve boy, kütle gibi özellikleri bakımından uç noktalarda türlere sahiptir. Örneğin; Homalogyra gibi bazı deniz salyangozları bir milimetreden daha küçük bir çapa sahipken en büyük deniz salyangozu olan Syrinx aruanus, 60 santimetreden daha uzun olabilir. En büyük kara salyangozu olan Achatina achatina türünde ise bu sayı 20 santimetredir. Yaşayan en büyük Gastropod olan Aplysia californica, bir deniz tavşanı türüdür. Kaliforniya'da bulunur ve 7 kilogramın üstündeki bireylere rastlanmıştır. Ancak bunlar uç örneklerdir, genele bakıldığında yetişkin salyangozlarının %90'ının boyu 2.5 santimetreyi geçmez.