Advanced Optical Materials dergisinde yayınlanan bir makale, Mavi Benekli Vatozların beneklerinin mavi olmasının sebebini ortaya koyuyor.^[1] Bilim insanları, kimyasal olmadan dersini renklendirebilen Mavi Benekli Vatozun (Taeniura lymma) elektrik mavisi beneklerinden sorumlu benzersiz nanoyapıları tespit etti. Ekip ayrıca mavi köpekbalığının (Prionace glauca) gizemli mavi renklenmesi üzerine de çalıştığını belirtiyor.

Derideki renkler; diğer canlıları uyarmak, kendine çekmek veya kendini gizlemek için kullanılabilir. Bu nedenle bu renkler, iletişimde hayati bir rol oynar. Mavi Benekli Vatozlar, derilerinde çarpıcı elektrik mavisi beneklere sahiptir, ancak bu elektrik mavisi benekleri üreten biyolojik süreçler bir gizemdi. Ta ki şimdiye kadar. Hong Kong City Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Anatomi Doçenti olan Mason Dean şöyle diyor:

Nature dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, deniz seviyesinden 3.280 m yükseklikteki bir Tibet mağarasında bulunan kemik kalıntıları, eski bir insan grubunun burada binlerce yıl boyunca hayatta kaldığını gösteriyor.^[1]

Denisovalılar; Neandertaller ve Homo sapiens ile aynı zamanlarda ve aynı yerlerde yaşamış, soyu tükenmiş eski bir insan türüdür. Arkeologlar tarafından şimdiye kadar sadece bir avuç Denisova insanı buluntusu keşfedilmiştir. Soylarının ne zaman tükendiği de dahil olmak üzere bu grup hakkında çok az şey biliniyor, ancak hem Neandertaller hem de Homo sapienslerle çiftleştiklerine dair kanıtlar var.

50.000 yıldan daha uzun bir süre önce Sulawesi adasındaki yemyeşil vadilerde yaşayan insanlar, yaşadıkları yerlerin yukarısındaki dar kireçtaşı mağaralara tırmanıyorlardı. Burada kendi yaşamlarından esinlenerek mor ve kırmızı tonlarda yarı insan-yarı hayvan figürleriyle domuz avı içeren fantastik sahneler resmettiler.

Endonezya ve Avustralya'dan arkeologlar, Nature dergisinde yayınladıkları bir makalede yeni geliştirilen bir tarihlendirme tekniği kullanarak bu çizimlerin bildiğimiz en eski görsel hikayeyi anlattığını öne sürüyor.^[1] Aynı ekip, 3 yıl önce de yakındaki başka mağarada çizimler bulmuştu. Ancak bu yeni keşif, diğerinden en az 5700 yıl daha eski. Yeni tarihler, insanların Avrupa'daki ünlü mağaraların duvarlarına yaptıkları hayvan resimlerinden 15.000 yıl daha geri gidiyor. Araştırmada yer almayan Victoria Üniversitesi arkeoloğu April Nowell, şöyle anlatıyor:

İsrail'in güneyindeki Negev çölü, M.Ö. 3. binyıldan beri benzersiz kaya sanatıyla ünlüdür. Negev'de dolaşan avcılar, çobanlar ve tüccarlar kayalara binlerce oyma (petroglifler) bırakmışlardır. Bu figürler çoğunlukla doğal olarak oluşan ince siyah bir kaplama olan çöl cilasına oyulmuştur. Çoğu; dağ keçileri, keçiler, atlar, eşekler ve evcil develer gibi hayvanları temsil etse de soyut formlar da görülür.

Frontiers in Fungal Biology dergisinde yayınlanan bir çalışma, petrogliflerin nadir görülen mantar ve liken türlerine ev sahipliği yaptığını ortaya çıkardı.^[1] Ne yazık ki bu türler uzun vadede kaya sanatı için ciddi bir tehdit oluşturabilir. Çalışmanın baş yazarı ve Viyana Güzel Sanatlar Akademisi'nde doktora öğrencisi olan Laura Rabbachin şöyle diyor:

Cerrahi yolllarla hayat kurtarmak artık sadece insanlara özgü değil. Current Biology dergisinde yayınlanan bir çalışmada bilim insanları, kahverengi bir tür olan Florida marangoz karıncalarının, yuva arkadaşlarının yaralı uzuvlarını yara temizliği ya da ampütasyon yoluyla tedavi ettiğini gözlemledi.^[1] Araştırmacılar, karıncaların yaptığı "tedavilerin" etkinliğini deneysel olarak test etti. Tedaviler iyileşme sürecine katkıda bulunmanın yanı sıra, yaraya göre özel olarak seçilmişti.

Çalışmanın ilk yazarı Würzburg Üniversitesi davranışsal ekologu Erik Frank şöyle anlatıyor: